Καθημερινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

Η ''βιομηχανία των διαδηλώσεων '' ! (Αρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή )

 
Είναι λάθος τελικά να πιστεύουμε οτι η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα είναι ο τουρισμός . Το σωστό είναι οτι η βαριά βιομηχανία και συνεπώς η πιο κερδοφόρα είναι ''η βιομηχανία των διαδηλώσεων ''!
Ηρθε να μας το θυμίσει αυτό το νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις που ψηφίστηκε την περασμένη εβδομάδα απο τη Βουλή , εν μέσω πολλών διαμαρτυριών και καταγγελιών απο την πλευρά των αριστερών κομμάτων και των συνδικαλιστικών παρατάξεων.
. Αν και σήμερα αυτή η ''βιομηχανία '' αντιμετωπίζει κρίση , οπως αλλωστε ολα τα επαγγέλματα στην Ελλάδα , εν τούτοις δεν πρέπει να ξεχνούμε οτι διένυσε μακρά περίοδο ''κερδοφορίας'' που συνοδεύτηκε απο τη θέσπιση πολλών μηχανισμών προσοδοθηρίας και πλήθους οικονομικών , πολιτικών , συνδικαλιστικών και συντεχνιακών προνομίων , στέλνοντας φυσικά τον λογαριασμό στον κρατικό προυπολογισμό .
Η βιομηχανία των διαδηλώσεων στην Ελλάδα εχει ''λαμπρή'' ιστορία .
Μέσα απο τους κόλπους αυτής της βιομηχανίας που απέκτησε ...ηγεμονική θέση στην ελληνική οικονομία , ορίζοντας την πορεία της για πολλές δεκαετίες , αναδείχτηκαν πολιτικοί ηγέτες , χτίστηκαν συνδικαλιστικές καριέρες , εξασφαλίστηκαν καλοπληρωμένες αργομισθίες για τα κομματικά στελέχη των κυβερνήσεων με εύκολους διορισμούς στο δημόσιο και χρυσά συμβόλαια συνταξιοδότησης .
Στο ονομα των δημοκρατικών αγώνων και των κοινωνικών κατακτήσεων η βαριά βιομηχανία των διαδηλώσεων με σύμμαχο και ενθερμό υποστηρικτή τον προστατευτισμό του κράτους και το πολιτικό σύστημα που κυβέρνησε την Ελλάδα , ενοιωσε κάποια στιγμή πανίσχυρη και απρόσβλητη απο οικονομικές κρίσεις , φουρτούνες και κακοτυχίες , πήγε κόντρα στους νόμους της οικονομιας και εκεί χάθηκε η μπάλα που λέμε στο ποδόσφαιρο .
Αύξησε τους μισθούς και τις συντάξεις του δημοσίου πολύ πάνω απο τις δυνατότητες που είχε η οικονομία να πληρώσει αυτούς τους μισθούς και αυτές τις συντάξεις με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να βγεί το επίσημο ανακοινωθέν για τη χρεοκοπία της χώρας .
Το χειρότερο ομως είναι οτι αυτή η βιομηχανία τα χρόνια της ανθησής της δεν εκανε τίποτε αλλο απο το να ζητά αθρόες προσλήψεις στο δημόσιο , να παίρνει πολλά λεφτά ανεξαρτήτως τη δουλειά που εκανε , να πληρώνει χαμηλότερους φόρους και να βγαίνει στη σύνταξη πριν καλά-καλά δεί μια ασπρη τρίχα στα μαλλιά της . Αδιαφορώντας φυσικά παντελώς για την παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας . Αντίθετα εκανε τα πάντα για να μην αλλάξει τίποτα και να μην προχωρήσει καμία μεταρρύθμιση σε κανέναν τομέα . Αποτέλεσμα αυτών των πρακτικών και των αντιλήψεων ηταν η οικονομία να χωθεί μέχρι το λαιμό στα χρέη και τα ελλείμματα !
Ας μην ξεχνάμε οτι η Αριστερά βρέθηκε δίπλα στους αγώνες ολων των επι μέρους ομάδων που διαδήλωναν και που δεν ηθελαν να αλλάξει τίποτα . Απο τα προνόμια των ΔΕΚΟ , τα ασφαλιστικά ταμεία , τα κλειστά επαγγέλματα , τις ζημιογόνες και προβληματικές κρατικές επιχειρήσεις , μέχρι τα Πανεπιστήμια , τα Νοσοκομεία και τις φαρμακευτικές δαπάνες .
Δικαίως σήμερα οι αριστεροί  ''υπερηφανεύονται '' για την ιδεολογική ηγεμονία που είχαν κατακτήσει τα προηγούμενα χρόνια .  
Εκτός ομως απο το να καμαρώνουν , μήπως θα πρέπει κάποια στιγμή να αναλάβουν και τις ευθύνες που τους αναλογούν για τη χρεοκοπία της χώρας ;
Διότι μπορεί οι μεγάλες ευθύνες να βαραίνουν τα κόμματα που κυβερνούσαν , τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ δηλαδή  -πριν ερθει ο ΣΥΡΙΖΑ ''για να τα αλλάξει ολα με ενα νόμο και ενα αρθρο'' -, αλλά οπως τα ιδια τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αφελώς ομολογούν , τα δύο κόμματα κυβερνούσαν με τις ιδέες της αριστεράς .
Στην παράδοση της αριστεράς των αγώνων , αλλωστε στηρίχθηκε και η βαριά βιομηχανία των διαδηλώσεων στην Ελλάδα . 
Κακά τα ψέματα , η αριστερά είχε κυριαρχήσει στο δημόσιο διάλογο και οι απόψεις της είχαν γίνει κοινός τόπος ολων δεξιών και Πασόκων σοσιαλιστών .
Ενδεχομένως ομως και σήμερα να συμβαίνει αυτό , αν κρίνουμε απο τις καταγγελίες των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ περι χουντικών πρακτικών μιας εκλεγμένης απο την μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών κυβέρνησης .
Είναι αραγε τυχαίο οτι σήμερα μετά απο τρία μνημόνια , η αντίδραση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ηταν τόσο μεγάλη που τα στελέχη της Αριστεράς εβγαλαν απο τα αντιπολιτευτικά τους θηκάρια ολα τα ''οπλα '' τα παλιά αντιμνημονιακά συνθήματα και τσιτάτα με τα οποία διαδήλωναν στους δρόμους κατα της τρόικας και ολων οσων τολμούσαν να πούν αυτονόητες και αυταπόδεικτες αλήθειες ;
                                                                                                                                                                          Χρήστος Αλεξανδρής
                                                                                                                                                                                 Δημοσιογράφος