ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥ Η ΘΕΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗ «Υμνούμεν, ευλογούμεν και προσκυνούμεν τον Κύριον»

Του Χρήστου Δελημπούρα,

τ. Σχολικού Συμβούλου - Προϊσταμένου Π. Ε.

Χριστούγεννα! Και ποια γλώσσα μπορεί να περιγράψει τη μοναδική και ανεπανάληπτη Γέννηση; Ποιος νους μπορεί να χωρέσει το «ξένον και παράδοξον μυστήριον»; Ποια καρδιά μπορεί να μείνει ασυγκίνητη μπροστά στο μεγαλείο της θεϊκής αγάπης;

«Σήμερον Θεός επί γης παραγέγονε και άνθρωπος εις ουρανούς ανέβηκε!» Αυτό το γεγονός περιγράφει και ο θεόπνευστος απόστολος στην προς Γαλάτες επιστολή του. «Ότε δε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, εξαπέστειλεν ο Θεός τον υιόν αυτού, γενόμενον εκ γυναικός, γενόμενον υπό νόμον, ίνα τους υπό νόμον εξαγοράση, ίνα την υιοθεσίαν απολάβωμεν». Ολόκληρος ο κόσμος, που είχε βυθιστεί στο σκοτάδι της πλάνης και της ειδωλολατρίας, στο βούρκο της αμαρτίας και της ανηθικότητας, περίμενε Αυτόν που θα τον οδηγούσε στο φως της Αλήθειας και στη ζωή της Αγιότητας.

Ακόμα και ο εκλεκτός λαός του Ισραήλ στέναζε κάτω από το βάρος των πολλαπλών νομικών διατάξεων του μωσαϊκού νόμου και προσδοκούσε το Μεσσία, το Σωτήρα και Λυτρωτή, που είχαν εξαγγείλει οι θεόσταλτοι Προφήτες.

Πέρασαν πολλά χρόνια. Το πλήρωμα του χρόνου ήρθε. Ο Πανάγαθος Θεός απέστειλε στον κόσμο τον Υιό του, με τρόπο μοναδικό, που φανέρωσε την άπειρη συγκατάβασή του. Ο Υιός και Λόγος του Θεού και Θεός γεννήθηκε ως άνθρωπος από γυναίκα την Παρθένο Μαρία, και υποτάχτηκε στο μωσαϊκό νόμο, προκειμένου να απελευθερώσει εκείνους που ήταν εγκλωβισμένοι σ’ αυτόν, καθώς ήταν αδύνατο να τηρούν τις διατάξεις του με απόλυτη ακρίβεια. Από εκείνη την ώρα όλοι μπορούμε να λάβουμε την υιοθεσία, που ο Θεός μας είχε υποσχεθεί. Μένει εκστατικός κανείς μπροστά στο πάνσοφο σχέδιο της αγάπης του Θεού.

Ο «πατήρ των οικτιρμών», ο Θεός της ειρήνης απέστειλε σ’ εμάς τους αχάριστους και αποστάτες αμαρτωλούς ανθρώπους όχι κάποιον δούλο ή άγγελο, αλλά αυτόν το Μονογενή του Υιό. Με τρόπο ακατάληπτο και μυστηριώδη, ο Θεός έγινε άνθρωπος.

«Ο Πατήρ ευδόκησεν, ο Λόγος σαρξ εγένετο και η Παρθένος έτεκε Θεόν ενανθρωπήσαντα».

Σήμερα, λοιπόν, εορτάζουμε το ιερό και παράδοξο αυτό μυστήριο της σάρκωσης του Θεού. Ο Άναρχος και Αχώρητος Θεός ενδύεται τη σάρκα μας για να την αγιάσει. Ταπεινώνεται στη δική μας ξεπεσμένη φύση για να μας ξαναδώσει τον αρχαίο προορισμό, να μας διδάξει ενάρετο ήθος της ζωής, να μας ελευθερώσει από τη φθορά μας, να μας γεμίσει ελπίδα και ειρήνη.

«Μητρόπολιν πασών των Εορτών» ονομάζουν τα Χριστούγεννα οι άγιοι Πατέρες. Η Θεοτόκος Μαρία προσφέρεται από το ανθρώπινο γένος για τη δεύτερη «εν Χριστώ» δημιουργία του κόσμου. Μυστήρια παράδοξα τελεσιουργούνται στην ταπεινή φάντη της Βηθλεέμ. Ο Άναρχος και Αχώρητος Θεός «ως παιδίον» ταπεινό και πτωχό σπαργανούται. Μάγοι και ποιμένες δοξάζουν «πίστει φωτιζόμενοι». Άγγελοι υμνούν ακαταπαύστως. «Πάσα κτίσις αγάλλεται και χαίρει». Η άσημη Βηθλεέμ γίνεται ο τόπος της ανάπλασης και ανακαίνισης του ανθρώπινου γένους.

Με τη γέννηση του Χριστού «ο Θεός εσκήνωσεν εν ημίν». Έγινε δικός μας συγκάτοικος και συνοδοιπόρος.

«Δόξα εν Υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία». Μας καλεί η Εκκλησία αυτή τη μέρα να δεχτούμε την ευεργετική παρουσία του Θεού. «Δεύτε ίδωμεν πιστοί που εγεννήθη ο Χριστός. Ακολουθήσωμεν, λοιπόν, ένθα οδεύει ο Αστήρ…».

Το ταπεινό σπήλαιο της Βηθλεέμ έγινε αμέσως η μεγάλη αγκαλιά που δέχτηκε στοργικά το Θείο Βρέφος, το Σωτήρα της Οικουμένης. Μέσα σ’ αυτό το σπήλαιο έγινε το πιο μεγάλο γεγονός που γνώρισε η πλάση. Τα αθώα βόδια και τα άκακα αρνάκια έγιναν οι μάρτυρες του θείου αυτού συμβάντος. Εκεί ανακλήθηκε ο Αχώρητος. Εκεί πέρασε τις πρώτες ημέρες ο «Βασιλεύς των Βασιλεύοντων και ο Κύριος των Κυριευόντων». Τι θαύμα! Τι μεγαλείο! Πόσο ανεξερεύνητες και ανεξιχνίαστες είναι οι βουλές του Κυρίου! Γεννήθηκε ο Μεγάλος Σωτήρας μας μέσα σε μια σπηλιά, την παγερή εκείνη νύχτα του Δεκεμβρίου, ενώ θα μπορούσε να γεννηθεί σ’ ένα πλούσιο ζεστό παλάτι, για να γίνει ο ίδιος το ζωντανό παράδειγμα της ταπεινοφροσύνης, της απλότητας και της μετριότητας.
Για να διδάξει ότι οι αξίες δε βρίσκονται στα πλούτη και στην πολυτέλεια, ούτε στους τίτλους και στις θέσεις. Οι αξίες βρίσκονται στην ψυχή κάθε ατόμου. Η περιουσία της ψυχής εξαρτάται από την «πτωχεία» του φρονήματος. Πλούσιος είναι ο «ταπεινός τη καρδιά», ο Χριστομίμητος άνθρωπος, που ανέχεται και συγχωρεί, που αγαπά, που ταπεινώνεται για  χάρη του πλησίον του.

Αυτό το δρόμο μας διδάσκει «ο δι’ ημάς τους ανθρώπους συγκαταβάς και σαρκωθείς Θεός». Αφού Εκείνος ταπεινώθηκε τόσο, πόσο πρέπει εμείς οι αμαρτωλοί να επιδιώκουμε την ταπείνωση;

Όπου ταπείνωση, εκεί καταξίωση. Όπου έπαρση, εκεί απαξίωση.

Αντιλαμβανόμαστε πόσο έξω από την πραγματικότητα βρίσκεται η Ανθρωπότητα. Αλήθεια, είναι κατάρα να ζεις σε μια πολιτισμένη κοινωνία με πολιτισμό και πλούσια τεχνολογία και αντί να χαίρεσαι την ευημερία, να λιώνεις καθημερινά με το άγχος της ανασφάλειας;

Τα όσα δε, θα προκύψουν στο μέλλον, ούτε ο πιο ευφάνταστος νους δεν μπορεί να συλλάβει. Μέσα σ’ αυτό το σκοτάδι έρχεται το φως. Έρχεται ο Χριστός που είναι «το φως του κόσμου» για να διαλύσει τα σκότη και να χαρίσει στον κόσμο τη χαρά του φωτός και της ζωής. Όποιος τον δεχτεί θα γίνει μέτοχος «φωτός αϊδίου». Όποιος τον αρνηθεί θα ζήσει μέσα στο σκοτάδι και την αυτοφυλάκιση του εαυτού του. Για εμάς τους ανθρώπους και για τη σωτηρία μας ο Χριστός κατέβηκε στη γη για να κηρύξει, να συγχωρήσει, να θεραπεύσει, να πράξει έργα αγάπης και να καλέσει κοντά του όσους επιθυμούν να τον ακολουθήσουν με τη δική τους θέληση. Καλούμαστε όλοι αυτή τη νύχτα να δεχτούμε τη Γέννηση του Χριστού για να μη χάσουμε την ελπίδα της σωτηρίας μας.

Και τα δικά μας δώρα θα είναι το ίδιο ευπρόσδεκτα. Και ας παρακαλέσουμε το Σωτήρα Χριστό μας να χαρίζει στον κόσμο ειρήνη και αγάπη, τόσο απαραίτητα στη σημερινή και ταραγμένη εποχή μας.

Ας καθαρίσουμε τις καρδιές μας από τις αμαρτίες για να έρθει να γεννηθεί μέσα μας ο Θεός της αγάπης, ο Σωτήρας Χριστός.

Η έλλειψη της πραγματικής αγάπης έχει φέρει τη σύγχυση και την αναστάτωση στην κοινωνία. Αν δε δώσουμε τόπο στο Χριστό και στη συνέχεια στον άνθρωπο δεν πρόκειται ποτέ να γευτούμε τη χαρά και τη γαλήνη της ευτυχίας.

Ας ανοίξουμε τις καρδιές μας να υποδεχτούμε και να φιλοξενήσουμε το Χριστό που έρχεται και θα έρχεται καθημερινά στη ζωή μας, στα πρόσωπα των συνανθρώπων μας.

«Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει». Ο Χριστός είναι ανάμεσά μας. Ας τον αναγνωρίσουμε, ας τον ικετεύσουμε να ειρηνεύσει τον κόσμο και να σώσει κάθε άνθρωπο από τη φθορά της αμαρτίας και του θανάτου.

Αλήθεια, οι ισχυροί, οι παντοδύναμοι ηγέτες της σημερινής ανθρωπότητας θα ακούσουν το μήνυμα αυτό; Παρά τα εξαγγελόμενα από τους ισχυρούς της γης για οικοδόμηση της κοινωνίας και περί εξασφάλισης των ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, η διαφθορά και η σήψη εξαπλώνονται απειλητικά στις κοινωνίες, ώστε δεν υπάρχει πουθενά αλλού η ελπίδα, παρά μόνο σ’

Εκείνον που συγκεντρώνει στο πρόσωπό του όλη την αγάπη, όλη τη δικαιοσύνη, όλη την ελευθερία, όλη την ανθρωπιά.

Και Αυτός είναι ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός.

«Χριστός γεννάται δοξάσατε.
Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε.
Χριστός επί γης υψώθητε».

Ας θυμηθούμε από τον τόπο μας και τα πολλά και διάφορα ήθη και έθιμα των Χριστουγέννων όπως: κάλαντα, χριστόψωμα, μελομακάρονα, κουραμπιέδες, πολλά εδέσματα, χοιροσφαγή, τσιγαρίθρες, μπουμπάρια, πασπαλάς, πηχτή, τσίκνισμα, αρραβώνιασμα φωτιάς, τάισμα βρύσης κτλ.
Εύχομαι το Θείο Βρέφος της Βηθλεέμ να φέρει σε όλους υγεία και ευτυχία, να εκπληρώνει κάθε επιθυμία, κάθε όνειρο και κάθε ελπίδα της καθεμιάς και του καθενός.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!