Κοινότυπες – ανέξοδες ευχές για την αλλαγή του χρόνου

Γράφει ο Αθ. Δ. Γκίκας, Μαθηματικός

Στην εποχή των παραμυθιών οι ευχές έπιαναν τόπο. Σήμερα όμως αντί ευχών π.χ. για υγεία, ειρήνη κλπ χρειάζεται δράση, αφού μόνο με ευχές κανένας δε έμεινε χωρίς να τον χτυπήσει αρρώστια, δεν έλειψαν οι πόλεμοι, η βία …

Σε κάθε αλλαγή του χρόνου, θρησκευτικοί, πολιτειακοί, πολιτικοί, τοπικοί άρχοντες διαβάζουν τα μηνύματά τους.

Ας μην υστερήσω και γώ, ένας απλός πολίτης της χώρας.

• Να λιγοστέψουν όσοι μας λένε ότι ενδιαφέρονται για το γενικό καλό, ενώ προωθούν τα δικά τους συμφέροντα και του περίγυρού τους.
• Να παταχθεί η διαφθορά, γιατί είναι όπλο της μετριότητας.
• Να επαινεθεί η τιμιότητα την οποία οι «εξυπνάκηδες» θεωρούν αφέλεια. Οι έντιμοι δεν λύνουν τα προβλήματά τους «λαδώνοντας».
• Να γίνουμε περισσότερο ευσεβείς από θεοσεβείς, γιατί οι θεοσεβείς πολλές φορές μας εξοργίζουν, μένοντας στα λόγια, ενώ οι πραγματικά ευσεβείς διαπαιδαγωγούν με τις πράξεις τους.
• Να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο η διατυμπανιζόμενη συναίνεση, όχι μόνο στην επιφάνεια, αλλά στον πυρήνα των μεγάλων προβλημάτων του τόπου ^. οικονομία, εξωτερική πολιτική, άμυνα, παιδεία.

Είμαι κατά των πολλών ευχών και μάλιστα εκείνων που εγώ ως άτομο ελάχιστα μπορώ να πράξω προς την κατεύθυνση της πραγμάτωσής τους.

Από το πλατύσκαλο των σχολείων που πέρασα ως Δ/ντής την μόνη ευχή που έλεγα ήταν «για μια καλύτερη Παιδεία», για την οποία κάτι μπορούσα να πράξω εγώ και οι άλλοι καθηγητές, που σέρναμε το κάρο των κακοδαιμονιών της. Όλες οι άλλες ευχές μου φαίνονταν ανέξοδες.

Αναλογικά ο Υπουργός Υγείας και οι γιατροί, μπορεί να ευχηθούν για τη βελτίωσή της, πράττοντας τα πρέποντα.

• Από πείρα θα έλεγα όχι πολλές «γλύκες» ανάμεσα σε καθηγητές και μαθητές, γιατί η πολλή γλύκα στο τέλος φέρνει λιγούρα !!!
• Επειδή πλησιάζουν εκλογές θα ζητούσα από τα Κόμματα ν’ αποφύγουν τη λασπολογία ^. αυτήν επιλέγουν όσοι δεν έχουν επιχειρήματα, κατά τη διεξαγωγή διαλόγου.

Συνήθως μετά την πρωτοχρονιάτικη δοξολογία οι «επίσημοι» φροντίζουν να έχουν, ως απόθεμα, στο νου τους, ένα πακέτο ευχών, για να μην τους βρει απροετοίμαστους ο δημοσιογράφος, που καρτερεί να τους χώσει εκείνο το «μαρκούτσι» στο στόμα τους. Ας περιοριστεί ο καθένας στον τομέα του π.χ. ένας Δήμαρχος μπορεί να ευχηθεί, όχι για μεγάλα και άπιαστα, αλλά για μικρά και προσιτά ^. ότι δηλ. θα φροντίσει να είναι η Πόλη του και τα δορυφόρα χωριά της καθαρά, και η Δημοτική Αστυνομία θα εποπτεύει ώστε οι φιλόζωοι να συλλέγουν τις ακαθαρσίες των κατοικιδίων τους.

• Για τον εαυτό μου θα ευχόμουν, αν ήταν δυνατό, το 81 να γίνει 18, οπότε θα έβλεπα τα πράγματα πιο ρόδινα !!!