« Άλλαξε ο Μανωλιός και φόρεσε τα ρούχα αλλιώς»

Γράφει ο Σπύρος Ρίζος

 Το νέο νομοσχέδιο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, που δόθηκε για διαβούλευση από την Κυβέρνηση ως τις 4 Ιουνίου, εκτός από την αλλαγή της εκλογικής διαδικασίας, προβλέπει και δυο νέους φόρους, όπως φαίνεται στο παρακάτω απόσπασμα της “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ”:
«Οι νέες αυτές επιβαρύνσεις θα εισπράττονται μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικής ενέργειας, όπως γίνεται και σήμερα. Αφορούν τα πάσης φύσεως ακίνητα που βρίσκονται εντός εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως ή εντός των ορίων οικισμών υφιστάμενων προ του έτους 1923, ή εντός ορίων οικισμών πληθυσμού κάτω των 2.000 κατοίκων. 
Επίσης, τα κάθε είδους κτίσματα που βρίσκονται εκτός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως ή εκτός ορίων οικισμών υφιστάμενων προ του έτους 1923 ή εκτός ορίων οικισμών πληθυσμού κάτω των 2.000 κατοίκων.
Υπόχρεος είναι κάθε ιδιοκτήτης και κάθε επικαρπωτής ή νομέας ακινήτου (π.χ. ενοικιαστής). 
Σε περίπτωση που ο λογαριασμός ηλεκτρικού ρεύματος επιβαρύνει τον ενοικιαστή του ακινήτου, υπόχρεος πληρωμής θα είναι ο ενοικιαστής, αλλά στη συνέχεια το ποσό του ΤΤΑ θα αφαιρείται από το ενοίκιο.
Με τον τρόπο αυτό, κάθε ακίνητο στη χώρα θα συνοδεύεται πλέον από τριπλό φόρο κατοχής - τον ΕΝΦΙΑ, το Τέλος Τοπικής Ανάπτυξης και το Τέλος Περιφερειακής Ανάπτυξης. Υπενθυμίζεται ότι ο ΕΝΦΙΑ έχει κλιμακωτούς συντελεστές που υπολογίζονται μόνο με βάση την τιμή ζώνης κάθε περιοχής (δηλαδή χωρίς συντελεστές παλαιότητας ή εμπορικότητας) και κυμαίνονται από 0,1% έως 0,35% της αξίας του κάθε ακινήτου. Έτσι, για ακίνητα αξίας 300.000 ευρώ, ένας τυπικός ΕΝΦΙΑ διαμορφώνεται σε 450 ευρώ (0,1%), ενώ για ακίνητα από 400.000 και μέχρι 500.000 ευρώ, το κόστος αυξάνεται σε 1.000 ευρώ ανά έτος, καθώς εφαρμόζεται συντελεστής 0,25%».
Αυτή η τακτική, να αλλάζουμε το όνομα, την ορολογία ή και την έννοια κάποιων λέξεων, μου φέρνει στο νου ολοκληρωτικά καθεστώτα, που θέλουν να κρύψουν κάτι. Δεν αρμόζει όμως σε Δημοκρατικά καθεστώτα. 
Καλό είναι οι ηγέτες μας να ξοδέψουν και λίγη φαιά ουσία, για το πώς θα καταργήσουν φόρους. Δεν βλέπουν ότι οι πολίτες δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις φορολογικές τους υποχρεώσεις και στα δάνεια;
Ο λαός μας λέει μια παροιμία «όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο Θεός γελάει». Το ίδιο κάνουν και οι Έλληνες πολίτες, όταν η κυβέρνηση σχεδιάζει.