Ανατίναξαν τον Λιγνίτη, όχι τα Ψέματα!

Γράφει ο 
Γιώργος Καρανάσιος 
gkaranasios24@gmail.com 

  Οι εικόνες από τη Μαυροπηγή Κοζάνης δεν δείχνουν απλώς την κατεδάφιση κάποιων παλιών μηχανημάτων. Δείχνουν μια χώρα που καταστρέφει μόνη της ένα στρατηγικό πλεονέκτημα, την ώρα που άλλες χώρες το διατηρούν ως εθνική εφεδρεία.

  Μας είπαν ότι ο λιγνίτης είναι παρελθόν. Μόνο που η Γερμανία δεν κατεδάφισε τις δικές της μονάδες όταν ξέσπασε η ενεργειακή κρίση. Η Πολωνία συνεχίζει να στηρίζει μεγάλο μέρος της ηλεκτροπαραγωγής της στον άνθρακα και τον λιγνίτη. Η Τσεχία, η Βουλγαρία και η Ρουμανία δεν έσπευσαν να ανατινάξουν τις υποδομές τους για να αποδείξουν πόσο «πράσινες» είναι.

  Μόνο η Ελλάδα φαίνεται να βιάζεται να εξαφανίσει κάθε δυνατότητα επιστροφής σε έναν εγχώριο ενεργειακό πόρο.

  Όχι απλώς να τον εγκαταλείψει. Να τον θάψει οριστικά.

  Εδώ αρχίζει η μεγάλη κοροϊδία. Αν ο λιγνίτης ήταν τόσο άχρηστος, γιατί οι ισχυρότερες ευρωπαϊκές οικονομίες κράτησαν τις επιλογές τους ανοιχτές; 

  Αν ήταν τόσο επικίνδυνος για την ενεργειακή τους ασφάλεια, γιατί δεν κατέστρεψαν και τις δικές τους υποδομές; 

  Γιατί φρόντισαν να διαθέτουν εναλλακτικές, ενώ εμείς φροντίζουμε να μην έχουμε καμία;

  Η αλήθεια είναι σκληρή. Η Ελλάδα από χώρα με δική της ενέργεια μετατρέπεται σταδιακά σε χώρα εξαρτημένη από εισαγόμενη ενέργεια, εισαγόμενες τεχνολογίες και εισαγόμενα συμφέροντα. 

  Όσο λιγότερη ενέργεια παράγεις μόνος σου, τόσο περισσότερο πληρώνεις εκείνους που την παράγουν για λογαριασμό σου.

  Οι εκσκαφείς που ανατινάχθηκαν δεν ήταν απλώς σίδερα. Ήταν η υλική απόδειξη ότι κάποτε η Ελλάδα είχε μια επιλογή. Σήμερα δεν καταστρέφονται μόνο μηχανήματα. Καταστρέφεται η δυνατότητα της χώρας να αποφασίζει μόνη της για την ενεργειακή της ασφάλεια.

Το πιο εξοργιστικό είναι ότι όλο αυτό παρουσιάζεται ως πρόοδος. Λες και η πρόοδος μετριέται από το πόσο γρήγορα γκρεμίζεις ό,τι πλήρωσε ο ελληνικός λαός επί δεκαετίες - μόνο το 2023 επενδύθηκαν 100 εκατομμύρια € για αναβάθμιση της μονάδας.

 Η ιστορία θα γράψει ότι στην Ελλάδα δεν έκλεισαν απλώς τα ορυχεία. Φρόντισαν να καταστρέψουν και τα μέσα επαναλειτουργίας τους. Ανατίναξαν μια εθνική ενεργειακή εφεδρεία, λες και ο μεγαλύτερος εχθρός της χώρας ήταν ο ίδιος της ο λιγνίτης.

  Και ενώ άλλες ευρωπαϊκές χώρες κράτησαν ανοιχτές τις επιλογές τους για κάθε ενδεχόμενο, η Ελλάδα επέλεξε να κάψει τις γέφυρες πίσω της. Όχι επειδή δεν υπήρχαν εναλλακτικές επιλογές, αλλά επειδή η νέα ενεργειακή πραγματικότητα άνοιξε τεράστια πεδία κερδοφορίας γύρω από τις εισαγόμενες ακριβές πηγές ενέργειας και τα γιγαντιαία ενεργειακά έργα της επόμενης ημέρας συστημένα σε συγκεκριμένα συμφέροντα.

  Οι εκσκαφείς έπεσαν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Οι συνέπειες αυτής της επιλογής θα βαραίνουν τη χώρα για δεκαετίες.

*Η πλειονότητα των τοπικών φορέων,  δημοτικοί σύμβουλοι, σωματεία εργαζομένων, πολιτιστικοί παράγοντες και τοπικά ΜΜΕ, αντέδρασαν οργισμένα στις 18 Ιουνίου 2026 καταγγέλλοντας την ελεγχόμενη ανατίναξη των ιστορικών καδοφόρων εκσκαφέων στο ορυχείο Μαυροπηγής Κοζάνης.

Υ.Γ1. Ο υπεύθυνος υπουργός, Κ. Χατζηδάκης έγραψε (8/12/2020): "Δεν θα αυξηθεί η τιμή της κιλοβατώρας ούτε ένα στο τρισεκατομμύριο"..."Έχοντας προχωρήσει με τη διάσωση της ΔΕΗ, προχωρούμε τώρα στην απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας για να πέσουν οι τιμές. Θα αδιαφορήσουμε για τις αντιδράσεις. Είμαστε αποφασισμένοι να σπάσουμε αυγά!"

 Υ.Γ2. Και σαν να μην έφτανε η καταστροφή του μοναδικού εγχώριου καυσίμου, φτάσαμε στο σημείο να παράγουμε το μεσημέρι φθηνό φωτοβολταϊκό ρεύμα, να μην μπορούμε να το αποθηκεύσουμε και να το χαρίζουμε ουσιαστικά στο εξωτερικό. Το βράδυ, όταν το χρειαζόμαστε, το αγοράζουμε πίσω πολλαπλάσια ακριβότερα. Η γειτονική Βουλγαρία επένδυσε σε αποθήκευση και κερδίζει. Η Ελλάδα επένδυσε σε εξαρτήσεις και πληρώνει. Και έπειτα αναρωτιούνται γιατί οι λογαριασμοί ρεύματος παραμένουν από τους ακριβότερους στην Ευρώπη. Μάλλον αυτή ήταν η «απελευθέρωση» της αγοράς που μας υποσχέθηκαν: ελεύθερη η κερδοφορία για λίγους, ελεύθερη η αφαίμαξη για τους πολλούς.