Το δράμα του ΣΥΡΙΖΑ

Χρήστος Αλεξανδρής

Στο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ τα έχουν δοκιμάσει όλα. Διασπάσεις, παραιτήσεις, διαγραφές, ανεξαρτητοποιήσεις, μετακινήσεις στελεχών σε άλλα κόμματα. Το έχουμε ξαναγράψει. Διεκδικούν με το σπαθί τους "διπλώματα ευρεσιτεχνίας". Διαθέτουν κατά αποκλειστικότητα τη συνταγή για το πώς ένα κόμμα, ένας πολιτικός σχηματισμός διαλύθηκε σε χίλια κομμάτια από την ώρα που ηττήθηκε στις εκλογές, έχασε την εξουσία και βρέθηκε στην θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. 

Έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να εκπέσουν και από κόμμα αξιωματικής αντιπολίτευσης και να κινδυνεύουν άμεσα πλέον να βρεθούν σύντομα και εκτός Βουλής στις επόμενες εκλογές. 

Το μόνο που έχουν καταφέρει τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι να μπερδέψουν τον κόσμο που τους πίστεψε και τους εμπιστεύτηκε αναθέτοντας τους πριν έντεκα χρόνια τη διακυβέρνηση της χώρας. Τα έκαναν όλα λάθος. Αντιπολιτεύτηκαν καβαλώντας το κύμα της οργής και του θυμού εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Κυβέρνησαν αγνοώντας τη διεθνή πραγματικότητα και πηγαίνοντας κόντρα στους σιδερένιους νόμους της οικονομίας. Δοκιμάστηκαν και κρίθηκαν και ως αντιπολίτευση και ως κυβέρνηση. Και ως αντιμνημονιακοι και ως μνημονιακοι. Και με το ΟΧΙ και με το ΝΑΙ του δημοψηφισματος. Ακόμη και σήμερα αποφεύγουν οποιαδήποτε αυτοκριτική για τα πεπραγμένα τους. 

Το δράμα στο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τελειωμό και η παραίτηση Φάμελλου δεν σηματοδοτεί την απομάκρυνση του κόμματος από έναν νέο κίνδυνο διάσπασης, αφού και πάλι χωρίζονται σε στρατόπεδα για την νομή της κομματικής εξουσίας. 

Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζουν με ταξιδιώτες που βρίσκονται στο ίδιο βαγόνι. Παρακολουθούν ο ένας τον άλλον και με την παραμικρή κίνηση που κάνει κάποιος, βγάζουν όλοι ενστικτωδώς τα περίστροφα σημαδεύοντας ο ένας τον άλλον. Ζούμε μια ιλαροτραγωδία. Οι διασπάσεις, οι παραιτήσεις και οι ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών δεν έχουν τελειωμό. 

Τεράστιες ευθύνες δεν έχουν μόνο οι αρχηγοί του κόμματος, αλλά και τα στελέχη του, που “πρόδωσαν” την ψήφο εμπιστοσύνης του κόσμου, δεν κατάφεραν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, πέταξαν τη λαϊκή εντολή στον κάλαθο των αχρήστων και επί μήνες επιδίδονται σε έναν εσωκομματικό εμφύλιο, σημαδεύοντας ο ένας το κεφάλι του άλλου. 

Κατάφεραν τελικά να διαλύσουν το κόμμα, να οδηγηθούν στη διάσπαση, να χάσουν τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μια ομάδα βουλευτών να ανεξαρτητοποιηθούν και να προχωρήσουν αρχικά σε έναν νέο πολιτικό σχηματισμό, αυτό της Νέας Αριστεράς, και στη συνέχεια, αφού εγκατέλειψαν και αυτό το εγχείρημα, να προσχωρήσουν στο νέο κόμμα που ιδρυσε ο παραιτηθείς από το ΣΥΡΙΖΑ πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. 

Ζούμε εκφυλιστικά φαινόμενα βαθειάς πολιτικής παρακμής. Βουλευτές που εξελέγησαν με ένα κόμμα, έφυγαν από αυτό χωρίς να παραδώσουν την έδρα τους, πήγαν σε ένα άλλο κόμμα, το οποίο και αυτό στην πορεία εγκατέλειψαν, και σήμερα παριστάνουν τους  ανεξάρτητους μέσα  στη Βουλή. 

Στον κοινοβουλευτικό κατήφορο, φρένο δεν μπαίνει. Και τέτοιες συμπεριφορές δικαιολογούν αυτούς που υποστηρίζουν ότι οι κοινοβουλευτικοί κανόνες απαξιώνονται.

Ας μην απορούν επομένως γιατί ο  κόσμος τους γύρισε την πλάτη. Ο κόσμος έφυγε από το ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν κατάλαβε  ποτέ τι πρεσβεύουν, ποιους εκπροσωπούν και τι ήθελαν να κάνουν. Δοκίμασαν τα πάντα και τα αντίθετα τους. Σήμερα πληρώνουν τα επίχειρα μιας ανερμάτιστης και αλλοπρόσαλλης πολιτικής.