ΔΥΣΤΥΧΩΣ, Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ/ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΣΤΕΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ…

Του ΘΑΝΑΣΗ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗ
Δρ. Οικονομ/γος – π. Πανεπ/κός Συγγραφέας  
a.frontistis@gmail.com

Εδώ και καιρό απασχολεί την επικαιρότητα η υπόθεση του Προέδρου της ΓΣΕΕ  κ. Παναγόπουλου και η υποψία που μερικά ΜΜΕ παρουσιάζουν ως βεβαιότητα κατάχρησης κοινοτικών και εθνικών πόρων για την επανακατάρτιση μέσω του ΙΝΕ (Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ) του εργατικού δυναμικού. Ο  κ. Παναγόπουλος είναι στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Αν ήταν στέλεχος της Ν. Δημοκρατίας δεν θα είχε γίνει, πολύ κακώς βέβαια, κανένας θόρυβος. Δεν γράφω το σημείωμα αυτό για να υπεραμυνθώ ή να καταδικάσω τον κ. Παναγόπουλο. Θεωρώ όμως ότι ο όλος θόρυβος είναι πρόωρος και υπάρχει πιθανότητα να καταλήξει σε φιάσκο, εξαρτάται ή θα προκύψει από τους αναγκαίους ελέγχους. 
Το ζήτημα όμως δεν  είναι απλά ο κ. Παναγόπουλος. Επί σειρά ετών έχουν εισρεύσει από το Κοινωνικό Ταμείο της Ε.Ε. και έχουν επενδυθεί αντίστοιχοι εθνικοί πόροι στην επαγγελματική κατάρτιση ανέργων αλλά και στην επανακατάρτιση εργαζομένων λόγω της αλλαγής τεχνολογιών, μεθόδων και τεχνικών για τη βελτίωση της παραγωγικότητας της εργασίας. Τα ποσά αντιστοιχων σε δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ τόσο στην Ελλάδα όσο και σε όλες τις χώρες της Ε.Ε.  Από τη σκοπιά πολλών ρόλων μου έχω ίδια αντίληψη αλλά και εμπειρία στο θέμα αυτό. Η γενική μου τοποθέτηση είναι ότι η αναβάθμιση δεξιοτήτων ή η δημιουργία νέων είναι ζωτικής σημασίας, αλλά δεν πρέπει να είναι γενική. Πρέπει να συνδέεται με τις πρακτικές ανάγκες ρόλων και με μετρήσιμη βελτίωση στην απόδοση. Αλλιώς, καταλήγει να είναι «εκπαίδευση για την εκπαίδευση», δηλ. κόστος χωρίς αντίκρισμα. Τα ποσά που έχουν αναλωθεί καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του Κοινωνικού Ταμείου της Ε.Ε. είναι της τάξης των δισεκατομμυρίων ΕΥΡΩ, πράγμα που εξακολουθεί να γίνεται και σήμερα. Κατά τη γνώμη μου βέβαια, στην χώρα μας ένα πολύ μεγάλο % από τα κονδύλια αυτά έχει κατευθυνθεί σε ορισμένες τσέπες, σε καγιέν και σε λαμποργκίνι, κ.α. όπως και στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Το ζήτημα έχει απασχολήσει τη δημοσιότητα και την δικαιοσύνη πολλές φορές. Κάθε φορά όμως γινόταν ένας πρόσκαιρος θόρυβος και το «σύστημα» επανερχόταν στη… γνωστή πορεία του. Κι όμως, σε άλλες χώρες της Ε.Ε. τα κονδύλια αυτά έκαναν θαύματα. Θα αναφέρω μόνο την Ιρλανδία, Δημοκρατία και Βόρεια, που επανεκπαίδευσαν όλο το εργατο-υπαλληλικό τους δυναμικό, πράγμα που γνωρίζω, αφού επί πενταετία διετέλεσα Επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο ULSTER στο Μπέλφαστ, το οποίο, μαζί με Πανεπιστήμια της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας είχε συμμετοχή στην επανακατάρτιση, όχι μόνο εργαζομένων αλλά και επιχειρηματιών! Η επανακατάρτιση αυτή είχε θεαματικά αποτελέσματα, ιδίως στον τομέα της εξωστρέφειας της οικονομίας που έφερε τη χώρα από τον πάτο στην κορυφή της Ε.Ε. 
Για τη χώρα μας, και διηγώντας τα, να κλαίς…