Ετερόφωτο

Γράφει η
Γιώτα Τριανταφύλλου



Έφυγε!
Θα φύγει!
Ζήτησα να φύγει.
Αόρατο σαν αύρα,
ορατό σαν εχθρός,
γλυστρούσε στην ανάγκη μου!

Ετερόφωτο,
με λάμψη δανεική,
ξελόγιαζε τον χρόνο.
Σαν Αυγούστος φώτιζε
τους μήνες, έπειθε κάθε σκοτάδι πως υπάρχει!

Ξένες αχτίδες μοίρασε,
μέχρι να το γνωρίσουν.
Με θράσος ζήτησε να πάρει,
όσα το φως του έσπειρε.

Θέρισε ψιθύρους, απ' του
πόνου την κραυγή,
μισοπνιγμένες ανάσες,
στα μακριά μαλλιά της μνήμης.

Έσβησε!
Ανέτειλα!

Σε βαθύ ύπνο, σε σκέψεις,
Σε χαμένες στιγμές θα υπάρχω.
Μεγάλωσα για να χαρίζω καλοκαίρια!

Σαν όνειρο κακό που τελειώνει βλέπω την
θωριά σου.
Σκοτεινή, θαμπή, ύπουλα να γλιστράει,
στο χαμόγελο της μέρας.