To Iσραήλ θεωρείται ακόμα ένα μικρό κρατίδιο;

Γράφει ο Νίκος Σόκολος

Με τις ραγδαίες γεωπολιτικές αλλαγές, στην Μέση Ανατολή,  οι ισχυρισμοί της επεκτατικής πολιτικής του Ισραήλ, σε αυτή την περιοχή, αν και αποτελεί ένα σύνθετο και πολυεπίπεδο ζήτημα το οποίο περιλαμβάνει, γεωστρατηγικές, στρατιωτικές και εδαφικές διαστάσεις, γίνονται πιο ουσιαστικοί και αποκτούν μια πιο ρεαλιστική εικόνα, όταν συνεχίζεται η επέκταση των Εβραϊκών οικισμών, στα Παλαιστινιακά εδάφη.
Ιδιαίτερα στην Δυτική όχθη, και στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, μια πολιτική που θεωρείται παράνομη από το διεθνές δίκαιο, και αποτελεί βασικό εμπόδιο, για την δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους.
Όταν το Ισραήλ, ακολουθεί μια πολιτική αποτροπής, και προληπτικών πληγμάτων, συχνά επεμβαίνοντας στρατιωτικά στην Συρία, και στον Λίβανο, για να πλήξει στόχους, που συνδέονται με το Ιράν και την Χεζμπολάχ, στοχεύοντας στον περιορισμό της Ιρανικής επιρροής στην περιοχή.
Ιδιαίτερα, όταν μέσα από την περιφερειακή αναδιάρθρωση, η Ισραηλινή στρατηγική επιδιώκει να αναδιαμορφώσει, τις ισορροπίες ισχύος, αποδυναμώνοντας τον λεγόμενο άξονα, της αντίστασης ( χεζμπολάχ, Χαμάς, Ιράν ), και να εδραιώσει την θέση του ως ηγετική περιφερειακη δύναμη.
Το ζήτημα της Ιερουσαλήμ, το οποίο είναι σημαντικό, για το Ισραήλ, μια και το θεωρεί, ως αδιαίρετη πρωτεύουσα του, μια θέση η οποία ενισχύθηκε , από την αναγνώριση της Αμερικής, αλλά δεν αναγνωρίζεται από το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητας.
Επιπλέον οι αξιώσεις του Ισραήλ, με βάση την γεωλογική και παραγωγική δομή της χώρας, τα διακριτά συστήματα πετρελαίου, και την φυσική κατάληψη των πετρελαιοπηγών της ευρύτερης περιοχής στην Μέση Ανατολή, μας δίνει την εντύπωση, ότι το Ισραήλ, δεν αλλάζει εύκολα την επεκτατική του πολιτική.
Παρότι οι έρευνες εστιάζουν κυρίως στις ανακαλύψεις υπεράκτιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου, και στα αποθέματα σχιστολιθικού πετρελαίου, ωστόσο το πετρέλαιο ως κύρια πηγή εσόδων, δεν θα μπορούσε παρά να ήταν μια καλή λύση στην ενίσχυση της οικονομίας του Ισραήλ, όπως και της Αμερικής.
Και αυτό το υποστηρίζουμε, επειδή η Ισραηλινή οικονομία, υπέστη σοβαρές πληθωριστικές πιέσεις, η κατακόρυφη αύξηση του κόστους ζωής, και οι έντονες πιέσεις από διάφορους τομείς, όπως και η εικόνα των έντονων αντιθέσεων που παρουσιάζεται, εν μέσω προκλήσεων και ενός συνεχιζόμενου πολέμου. 
 Μας φέρνει πιο κοντά στις επισημάνσεις εκείνες, και στις αντιθέσεις που έχουν σχέση με την αναπτυξιακή της πορεία, η οποία θα μπορούσε να ταυτιστεί πέρα από κλάδους της υψηλής τεχνολογίας, την τεχνολογική αιχμή και την καινοτομία, και με την αμυντική βιομηχανία, αλλά και με την πολυδιάστατη δράση της, στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Πέρα από όλα αυτά το Ισραήλ, παραμένει ένα μικρό κρατίδιο, με σημαντική, όμως γεωπολιτική σημασία, αλλά και με σημαντικό ρόλο στην Μέση Ανατολή, γεγονός που αν το συγκρίνουμε με την γεωγραφική της θέση, με το μέγεθος άλλων χωρών, η επεκτατική της πολιτική, θεωρείται μέρος μιας στρατιωτικής στρατηγικής, με την οποία τα εδάφη του Ιράκ , του Λιβάνου, της Συρίας, του Ιράν, της Παλαιστίνης, και άλλων γειτονικών κρατών, θα την ευνοούσαν γεωπολιτικά και γεωγραφικά για την εξάπλωση της.