Με αφορμή την επίσκεψη του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ στην Ελλάδα

Γράφει ο

Αθ. Δ. Γκίκας Μαθηματικός

Ο Μ. Ρούμπιο, ένας από την ηγετική τριάδα της αμερικανικής κυβέρνησης, πρόεδρος, αντιπρόεδρος, υπουργός εξωτερικών, μας επισκέφτηκε πρόσφατα.
Καλοί και σε κάποιες περιπτώσεις χρήσιμοι οι πανηγυρισμοί, δικαιολογημένοι ή μη . πάντως και λίγος προβληματισμός δε βλάπτει.
• Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ απορρέει από πολλές διαφορετικές πηγές, μάλλον ασυντόνιστες και σπάνια βασίζεται στην ιστορία των λαών, που πρέπει να γνωρίζουν, για να τους κατανοήσουν.
Ο γνωστός μας «φιλέλληνας !» Κίσινγκερ ήταν αυτός που είπε: «δεν μας ενδιαφέρει το σύνολο της ιστορίας τους . μας αρκεί η γνώση των τελευταίων 30 ετών !». Του ήταν αρκετό να φέρνει τοπικούς παίκτες σε αντιπαράθεση για να κάνει αυτός το διαιτητή, με γνώμονα την εξυπηρέτηση του δικού του μακροπρόθεσμου συμφέροντος.
Δεν θα γράψω πρωτότυπα πράγματα. Απλά θέλω να προβληματίσω τους σχεδιαστές της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής. Να διερευνήσουν μήπως άρχισε η παρακμή της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.
Οι πόλεμοι Ουκρανίας - Ρωσίας, ΗΠΑ - ΙΡΑΝ, Ισραήλ - Παλαιστινίων που δεν τερματίζονται συνηγορούν για την ορθότητα της παραπάνω άποψης.
Η αδυναμία παραδοχής της άποψης ότι η παρακμή αργά ή γρήγορα αγγίζει ακόμα και τα πιο μεγάλα Έθνη, αποτελεί πραγματικότητα που επηρεάζει μικρούς συμμάχους κατά τη στιγμή της πτώσης.
Αυτή, έστω η προσωρινή αδυναμία των ΗΠΑ να παίξουν το ρυθμιστικό τους ρόλο στις κρίσεις που ξεσπούν, έχει τη σημασία της για την Ελλάδα.
• ΗΠΑ και Ελλάδα. 
Η Αμερική είναι φίλη, αν και υπερβολικά αυταρχική ενίοτε.
Εξακολουθούμε, οι περισσότεροι, να τη θεωρούμε μεγάλη, πλούσια, τεχνολογικά αναπτυγμένη.
Έχει δείξει τον καλύτερο εαυτό της όταν χρειάστηκε να αναπτυχθεί και τον χειρότερο όταν προσπάθησε να εκπολιτίσει άλλους !
Σήμερα είναι διχασμένη εσωτερικά εξαιτίας πολιτικών, κοινωνικών, και οικονομικών ζητημάτων και εξαντλημένη από χρέη. Φυσικά κανένας δεν τολμά να της τα ζητήσει !!
• Πλήρης συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της από μέρους μας βλάπτει τη χώρα μας. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι πρέπει να την αντιμετωπίζουμε ως κάτι διαφορετικό από φίλια χώρα.
• Η εξωτερική μας πολιτική πρέπει να διαμορφώνεται με βάση τα συμφέροντά μας και να προωθείται με τη βοήθεια και άλλων πρωταγωνιστών της διεθνούς σκηνής.
• Ας μην παρασυρόμαστε από συναισθηματισμούς και να λησμονούμε ότι η σημερινή Τουρκο-Ισραηλινή αντιπαλότητα μπορεί κάλλιστα να τερματιστεί και ότι η βοήθεια του Ισραήλ προς τη χώρα μας μπορεί να πάρει μια μέρα τη μορφή απαιτήσεων, τις οποίες θα δυσκολευόμαστε να εκπληρώσουμε . π.χ. το αίτημα του Ισραήλ να ενταχθεί στην Ε.Ε., την οποία εγώ εξακολουθώ να θεωρώ Ένωση χωρών της Ευρώπης, και όχι της Ασίας.
Ειδικές σχέσεις μπορεί να υπογράφονται με άλλες χώρες, ιδιαίτερα με χώρες που βρέχονται από τη Μεσόγειο.
Όχι μονοδιάστατη εξωτερική πολιτική, γιατί αν κατακάτσει ο κουρνιαχτός των σημερινών αναταραχών σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία θα επέλθουν αλλαγές (Δεν έχει κατακάτσει ούτε στη Βόρεια Αφρική).
Ποτέ δε να μην μας διαφεύγει το γεγονός ότι όποια κενά αφήνουν οι ΗΠΑ, σπεύδει να τα καλύψει η Τουρκία.
Εμείς οι Έλληνες τελειοποιήσαμε το ανθρώπινο δράμα έτσι ώστε η θεία δίκη να θριαμβεύει σχεδόν πάντα επί του εγωκεντρισμού, της αλαζονείας και της ανοησίας των θνητών.