Μια χαρά και δυο τρομάρες

Γράφει η Αρχοντούλα Ζωγραφοπούλου - Τσιάμη

Όλα στραβά κι ανάποδα 
και κακομοιριασμένα
κι όλο χαρτί δεν έρχεται 
καλό για τον καθένα.

Έτσι εδώ που φτάσαμε, 
κουτσαίνοντας τραβάμε
άραγε πού βρισκόμαστε,
αλήθεια, για πού πάμε;

Πολλά είναι τα ταξίματα 
και τα πισωγυρίσματα
λίγη είναι και η σιγουριά 
στη δόλια τη φτωχολογιά.

Ποιος είν’ αυτός ο φροντιστής
που ιδέα πια δεν έχει
και πού του τρέχει ο λογισμός 
π’ όλο κάστανα βρέχει;

Ας είν’ καλά το κράτος μας 
και η κυβέρνησή μας
που νοιάζεται πραγματικά 
ια εμάς και το παιδί μας.

Όλα πηγαίνουν μια χαρά 
κι όλοι ήσυχα κοιμηθείτε
με τον Κυριάκο, φίλοι μου, 
ποτέ, ποτέ δε θα τα βρείτε.

Έλα, Έλληνά μου φουκαρά, 
και πάψε να φωνάζεις
με τούτα τα καθέκαστα, 
τίποτα δεν αλλάζεις.

Όλα τα φρόντισε τρανός, 
Κυριάκο όπου τον λένε
όπου τα μάτια όλου του λαού 
μερόνυχτα να κλαίνε.

Όμως ήρθε η ώρα του, 
πως λέμε ήρθ’ η αρχή του
τίποτα να μη σκέπτεται, 
εκτός απ’ τη φυγή του.