Οι νομοθετικές αξιώσεις της Τουρκίας

Γράφει ο Νίκος Σόκολος

Η Τουρκία ετοιμάζει νομοσχέδιο, που θα διεκδικεί θαλάσσια δικαιώματα, στο Αιγαίο και την Μεσόγειο, διατηρώντας, όχι μόνο τις διεκδικήσεις της, αλλά και τις συνεχείς προκλήσεις της μέσα από την επικίνδυνη κλιμάκωση των Ελληνοτουρκικών θέσεων, καθώς επιχειρεί μέσω της νομοθετικής οδού να μετατρέψει τις παράνομες αξιώσεις της, σε εσωτερικό δίκαιο, προκειμένου να τις χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικό χαρτί, η για να δημιουργήσει τετελεσμένα. 
Με διάφορα γεγονότα, τα οποία δεν μπορούν να αλλάξουν η να αποφευχθούν, μια και στόχος της είναι να χαθούν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, αλλά και για κάθε ναυτική κίνηση μας, η Τουρκία θεωρεί ότι θα πρέπει να εγκρίνεται από τις δικές της αρμόδιες αρχές, αφού αποσκοπεί στην θεσμική κατοχύρωση των διεκδικήσεων της, περιλαμβάνοντας ακόμη και το casus Belli. 
Η μετάβαση αυτή, από την μια κατάσταση στην άλλη, από την ανάδειξη ενός νέου Τουρκικού δόγματος, από την ίδια την εμπέδωση της επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας, μας φέρνει πιο κοντά στην διαπίστωση, ότι για άλλη μια φορά, η απροκάλυπτη, και επιθετική στάση της, απέναντι στην Ελλάδα, θεμελιώνει έμπρακτα την Τουρκική παραβατικότητα. 
 Αλλά και γιατί οι κινήσεις της γειτονικής χώρας, θεωρούνται προβλέψιμες και αναμενόμενες, αφού οι Ελληνικές αντιδράσεις, είναι ανύπαρκτες, εως χαλαρές, έστω και αν η Αθήνα, απορρίπτει τις Τουρκικές ενέργειες ως ανυπόστατες και παράνομες. 
Και αυτό το στηρίζουμε, με άλλα γεγονότα και συμβάντα που έχουν σχέση, με την αμφισβήτηση της Ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, μέσω της έκδοσης ναυτικών οδηγιών, (navtex) μακράς διαρκείας, μέσα από ένα χρόνιο ζήτημα, που έχει δημιουργηθεί, από τις Τουρκικές μηχανότρατες να ψαρεύουν ανενόχλητες στα Ελληνικά χωρικά ύδατα. 
Ακόμα και μέσα από το ζήτημα της πόντισης των καλωδίων ( ηλεκτρικών, η οπτικών ινών ), στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. 
Επιπλέον η Τουρκία, επιχειρεί πρακτικά και τώρα νομικά να επιβάλλει τον έλεγχο σε μεγάλο μέρος του Αιγαίου, γεγονός που τα επεκτατικά της σχέδια, έχουν ήδη ξεκινήσει να διαβαίνουν την πόρτα της θεσμοθέτησης του δόγματος της γαλάζιας πατρίδας, όπως και μιας ξαφνικής εισβολής, σε βάρος της Ελληνικής κυριαρχίας. 
Μετά από την μικρή αυτή αναφορά, καταλήγουμε ότι για μια ακόμη φορά, η Τουρκία επιδιώκει την μεγιστοποίηση της ισχύς της στην Μεσόγειο και στο Αιγαίο, επιδιώκει την αύξηση της γεωγραφικής της επιρροής, επιχειρεί να ενσωματώσει στην πολιτική της, τις ηγεμονικές της στοχεύσεις, απέναντι σε μια Ελλάδα, που υποχωρεί συνεχώς, ενώ η πολιτική μας ακινησία, αποθρασύνει την γειτονική χώρα. 
Τέλος να σημειώσουμε, ότι το νομοθετικό και το πολιτικό σύστημα της Τουρκίας, διέπεται από μια σειρά σύνθετων προβλημάτων και ζητημάτων, που έχουν σχέση με την ανεξαρτησία της νομοθετικής εξουσίας, με ασάφειες, γύρω από τα διεθνή πρότυπα και την απονομή της δικαιοσύνης, γύρω από τις αλλαγές για την ψήφιση των δικών τους νόμων, γεγονός που περιορίζουν την συνταγματική τους τάξη, και την νομοθετική τους λειτουργία.