Ποιος κυβερνά αυτό το κόμμα;

Γράφει ο Χρήστος Αλεξανδρής

Σε ρόλο δικαστή και εισαγγελέα κυβερνητικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας εξαπολύουν τον τελευταίο καιρό μια άνευ προηγουμένου για τα δημοκρατική ήθη της χώρας επίθεση, στον ευρωπαϊκό θεσμό της ευρωπαϊκής εισαγγελίας. Τον καταργούν με ένα νόμο και ένα άρθρο, τον απαξιώνουν λέγοντας ότι είναι ένας θεσμός της πλάκας, ότι παίζει πολιτικά παιχνίδια σε βάρος της κυβέρνησης και όπως δήλωσε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης “ο μέγας δημοκράτης και ευρωπαϊστής πολιτικός”, η παρέμβασή της συνιστά “επίθεση στη Δημοκρατία”. 
Τι άλλο θα ακούσουμε από κορυφαίους υπουργούς που... σέβονται τη δικαιοσύνη μόνο όταν κατηγορούνται οι πολιτικοί τους αντίπαλοι. Από τις δηλώσεις τους όμως φαίνεται πως δεν τρέφουν τον ίδιο σεβασμό όταν κατηγορούνται οι ομοϊδεάτες τους.  Γι αυτό και ανέλαβαν σχεδόν... εργολαβικά και σε αντίθεση με την επίσημη κυβερνητική γραμμή να “αθωώνουν με ένα νόμο και ένα άρθρο” βουλευτές, πρώην και νυν υπουργούς που ελέγχονται από την “μη σοβαρή” κατά Αδωνι Γεωργιάδη,  ευρωπαϊκή εισαγγελία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.  
Δεν εχουν εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη οι υπουργοί και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας όταν δηλώνουν ότι δεν θα ψηφίσουν την άρση ασυλίας των πολιτικών προσώπων που τα ονόματά τους υπάρχουν στις δικογραφίες της ευρωπαϊκής εισαγγελίας ; Όμως όπως λέει ο θυμόσοφος λαός μας “καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται “.  Άλλωστε και οι ελεγχόμενοι βουλευτές δηλώνουν αθώοι και μάλλον δεν χρειάζονται την πολιτική προστασία των κυρίων Γεωργιάδη και Βορίδη.  Δεν έχουν επομένως κανένα πρόβλημα να αρθεί η ασυλία τους και να αποδειχτεί η αθωότητά τους στη δικαιοσύνη και όχι να αιωρείται η κακοπιστία,  η ρετσινιά και η δυσπιστία των πολιτών ότι “κάτι σάπιο υπάρχει στα σπλάχνα της δεξιάς παράταξης”.  
Το γεγονός ότι οι απαράδεκτες δηλώσεις των υπουργών της κυβέρνησης κατά του θεσμού της ευρωπαϊκής εισαγγελίας (εκδίδοντας αυθαίρετα και καταχρηστικά βουλεύματα απαλλακτικά για τους πολιτικούς τους φίλους ), έγιναν στο περιθώριο της συζήτησης στη Βουλή για το κράτος δικαίου,  μας υποχρεώνει να αναρωτηθούμε : Τι σόι κράτος δικαίου είναι αυτό,  όταν δεν αφήνουμε τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της.  Δυστυχώς ζούμε ένα απίστευτο κυβερνητικό αλαλούμ.  Βγαίνει ο πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής και δηλώνει ότι σέβεται την ευρωπαϊκή εισαγγελία και ζητά να αποφασίσει ταχύτατα αν θα προχωρήσει σε διώξεις για να μην νοιώθει υπό ομηρία το πολιτικό σύστημα.  Την ίδια ώρα βγαίνουν κορυφαίοι υπουργοί της κυβέρνησης και με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς κατά της ευρωπαϊκής εισαγγελίας δηλώνουν ότι στην άρση ασυλίας των ελεγχόμενων βουλευτών για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.  
Τελικά ποιός κυβερνά αυτό το κόμμα; Ο πρωθυπουργός ή οι υπουργοί του; Μήπως κακώς ο πρωθυπουργός άνοιξε τη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος και κάκιστα γίνεται συζήτηση για το άρθρο 86 ; Μήπως δεν συντρέχει κανένας λόγος αναθεώρησης κανενός άρθρου του Συντάγματος από τη στιγμή που οι ιδιοι οι πολιτικοί στην πράξη καταργούν τον ακρογωνιαίο λίθο της Δημοκρατίας που είναι η διάκριση των εξουσιών μεταξύ εκτελεστικής,  νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας.  
Με βάση τα όσα συμβαίνουν στην πολιτική σκηνή,  μάλλον οι πολιτικοί έχουν μπερδέψει τους ρόλους τους και έχουν αναγάγει σε “υπέρτατο” νόμο του κράτους το δόγμα “πλειοψηφία έχουμε και κάνουμε ότι θέλουμε '.  Όταν ακούμε κορυφαίους υπουργούς της κυβέρνησης να αντιμετωπίζουν το θεσμό της ευρωπαϊκής εισαγγελίας με συνωμοσιολογίες και δαιμονοποιήσεις, θυμόμαστε τον αριστερό εθνολαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ στα χρόνια των μνημονίων. Το “όχι” στο δημοψήφισμα οδηγούσε την Ελλάδα εκτός ευρωζώνης και ευρωπαϊκής ένωσης.  Το “όχι” στην ευρωπαϊκή εισαγγελία είναι χαρακτηριστικό στοιχείο της εθνικολαϊκιστικής άκρας δεξιάς, που φαίνεται να έχει βρει... πολιτικό καταφύγιο μέσα σε ένα ευρωπαϊκό κόμμα όπως είναι η Νέα Δημοκρατία.  

Χρήστος Αλεξανδρής