Σεβασμός στις γυναίκες!

Γράφει ο Χρηστος Αλεξανδρής

Το Δημοτικό Συμβούλιο της περασμένης εβδομάδας απασχόλησε το θέμα της έμφυλης βίας που εξελίσσεται σε μάστιγα για την ελληνική κοινωνία με τις γυναικοκτονίες να είναι στην κορυφή του σύγχρονου ελληνικού δράματος. Η βία έχει ξεπεράσει κάθε όριο με θύματα γυναίκες αλλά και ανήλικα παιδιά. Το θέμα έφεραν προς συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο δύο γυναίκες δημοτικοί σύμβουλοι η κ. Φαρδή και η κ. Ρουποτιά.
Είμαι από τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι οι θεωρίες περί ισότητας των φύλων, αδικεί κατάφωρα τις γυναίκες. Πιστεύω βαθύτατα ότι οι γυναίκες προσφέρουν πολύ περισσότερα πράγματα στις ζωές των ανθρώπων από τους άνδρες και πρέπει να απολαμβάνουν τον απόλυτο σεβασμό όλων μας. Δε θα σταθώ στη νομική διάσταση της υπόθεσης ούτε στο αν η κυβέρνηση και το δικαιακό μας σύστημα οφείλει να εντάξει στον κώδικα ποινικής δικονομίας τον όρο γυναικοκτονία. Είτε το κάνει είτε όχι το έγκλημα είναι έγκλημα και πρέπει να τιμωρείται σκληρά. Η έμφυλη βία είναι η αποκρουστικότερη μορφή βίας.
Δυστυχώς μισογύνηδες αυταρχικοί ηγέτες του παρελθόντος έφτιαξαν μια πατριαρχική κοινωνία όπου ο άνδρας ήταν το μεγάλο αφεντικό. Έχουμε σκεφτεί όμως ποτέ ως κοινωνία πόσο σημαντική είναι η παρουσία των γυναικών στην ελληνική κοινωνία;
Η ιστορία των κακοποιημένων γυναικών είναι ένα διαρκές έγκλημα στην εποχή μας με τις γυναικοκτονίες να είναι η απεχθέστερη, η στυγερή και αποτρόπαια μορφή της έμφυλης βίας. Ωστόσο το θέμα αυτό είναι ζήτημα που πρέπει να απασχολήσει πολύ σοβαρά τις διωκτικές αρχές, την Αστυνομία, τη Δικαιοσύνη. Γιατί είναι αλήθεια ότι σε επίπεδο κοινωνίας έχουν γίνει πολύ περισσότερα πράγματα στην στήριξη των κακοποιημένων γυναικών.
Υπάρχει όμως ένα ευρύτερο ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης. Ένα ζήτημα βαθιά κοινωνικό που έχει να κάνει με την πολιτισμική ταυτότητα μιας χώρας, μιας κοινωνίας. Δεν έχει προσμετρηθεί ποτέ από καμία κυβέρνηση η υπεραξία της προσφοράς των γυναικών στην ελληνική οικονομία και κοινωνία.
Ο ρόλος τους στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. Ναι, ας αφήσουμε στην άκρη τους εγωισμούς και να το ομολογήσουμε. Οι γυναίκες προσφέρουν πολύ περισσότερα πράγματα στην ελληνική οικονομία από τους άνδρες.
Σε όλα τα επίπεδα. Στην εργασία, στην οικογένεια, στην εθελοντική προσφορά, στην φροντίδα των παιδιών, στη στήριξη της ελληνικής οικογένειας. Τα προηγούμενα χρόνια μας απασχόλησε η ένταξη των γυναικών στην αγορά εργασίας. Δεν μας απασχόλησε ποτέ όμως η προσφορά των γυναικών εκτός αγοράς εργασίας.
Η αναγνώριση της προσφοράς των γυναικών στην οικονομική, πολιτική, πολιτισμική και κοινωνική ζωή του τόπου από όποια οπτική κι αν το κρίνουμε οι γυναίκες εξακολουθούν να αναλαμβάνουν τις περισσότερες ευθύνες της φροντίδας του σπιτιού, της οικογένειας, της ανατροφής και της εκπαίδευσης των παιδιών. Ακόμη και σε πλούσιες χώρες, οι εργαζόμενες γυναίκες κουβαλούν το μεγαλύτερο φορτίο απλήρωτης εργασίας. Οι οικιακές εργασίες, όπως το καθάρισμα, το μαγείρεμα, τα ψώνια και γενικά η διαχείριση του νοικοκυριού, η φροντίδα των παιδιών και των ηλικιωμένων γίνονται από τις γυναίκες. Οφείλουμε επομένως να υποκλιθούμε στο ταλέντο, τη δημιουργικότητα και την παραγωγικότητα των γυναικών εκτός αγοράς εργασίας.
Μπορεί οι επιλογές αυτές να είναι βαθιά προσωπικές και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την αντίληψη κάθε ατόμου ξεχωριστά, ωστόσο δεν πρέπει να παραγνωρίζεται, να θεωρείται δεδομένη και να προσπερνάται έτσι εύκολα η απλήρωτη εργασία των γυναικών. Γι' αυτό σεβασμός στις γυναίκες!