ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ

Γράφει ο Ηλίας Σπυρόπουλος
Συνταξιούχος εκπαιδευτικός

✓ Και στη σημερινή στήλη ο γράφων αντλώντας τα πλέον ενδιαφέροντα από την καθημερινότητα, θα τα σχολιάσει, θα τα χρωματίσει ανάλογα και θα καταθέσει και τις δικές του θέσεις, απόψεις, σκέψεις. 

✓ Την 28η Οκτωβρίου τις απογευματινές ώρες στη Χριστιανική Εστία Λαμίας στην Πλατεία Διάκου πραγματοποιήθηκε εορταστική εκδήλωση επ’ ευκαιρία της Εθνικής μας γιορτής με τίτλο «Γράμμα από το Μέτωπο»… 
    Ο γράφων είχε την τιμή και τη χαρά να παρακολουθήσει την όλη εορτή και θεωρεί υποχρέωσή του να εκφράσει την πλήρη ικανοποίησή του και το θαυμασμό του. 
Και στο χώρο αυτό, αλλά και ως εκπαιδευτικός παρακολούθησα και διοργάνωσα πολλές τέτοιες εορταστικές εκδηλώσεις τιμώντας τις εθνικές μας επετείους. Πάντα σε κάθε τέτοια εορτή τα παιδιά με την όμορφη παρουσία τους, τραγουδούσαν εθνικά τραγούδια, απήγγειλαν σχετικά ποιήματα, συμμετείχαν σε διάφορα σκετς, αλλά και σε διάφορα άλλα επετειακά, εμπνευσμένα από τα μεγάλα μας αυτά σύμβολα. Τούτη τη φορά όμως παρακολουθήσαμε κάτι διαφορετικό. Εκτός από τα τραγούδια της  μεγάλης παιδικής χορωδίας και τα τραγούδια που τραγουδήθηκαν με βροντερή φωνή και παλμό από νεαρά παιδιά με την παλλικαρίσια παρουσία τους, συνοδευόμενα και από έγχορδη μουσική, εκείνο που συγκίνησε, καθήλωσε, προβλημάτισε, αλλά και ανέβασε ψηλά, πολύ ψηλά το εθνικό μας φρόνημα, ήταν η ανάγνωση πολλών γραμμάτων που στάλθηκαν από τους στρατιώτες μας που μάχονταν στην πρώτη γραμμή στις χιονισμένες βουνοκορφές της Πίνδου προς γονείς, αδελφούς, γυναίκες κλπ. και αντίθετα γράμματα που στάλθηκαν στους στρατιώτες από γονείς, παππούδες, αδελφούς, γυναίκες στους μαχόμενους στην πρώτη γραμμή στρατιώτες. Σ’ αυτά τα γράμματα που διαβάστηκαν φάνηκε ξεκάθαρα, ότι ο Έλληνας, όπως και τότε αλλά και πάντοτε υπεράνω όλων βάζει την πατρίδα. 
Στα γράμματα αυτά που διαβάστηκαν αυτούσια από λεβέντες της σημερινής γενιάς ντυμένους με τις στρατιωτικές στολές της εποχής εκείνης φάνηκε καθαρά, ότι μπροστά στην κινδυνεύουσα από το φασιστικό στρατό της Ιταλίας Ελλάδα, η ζωή όχι μόνο του στρατιώτη της πρώτης γραμμής, αλλά και του κάθε Έλληνα έρχεται σε δεύτερο πλάνο. 
Αλήθεια πόσα θα μπορούσε να καταθέσει η πένα του γράφοντα για τους δοξασμένους αυτούς αγώνες του 1940 στην Πίνδο και όχι μόνο. 
Άλλωστε από χιλιάδες συγγραφείς επιφανείς και όχι μόνο, έχει υμνηθεί το θάρρος, η ανδρεία και οι υψηλές ενατενίσεις του κάθε Έλληνα την εποχή εκείνη. Αλλά και τα σημερινά νέα παλληκάρια μας, που ντυμένα τις στολές της εποχής εκείνης που διάβασαν αυτές τις επιστολές, ενστερνίσθηκαν πλήρως το φρόνημα της τότε Ελληνικής λεβεντιάς και σκόρπισαν σε όλους μας ρίγη υπερηφάνειας και πατριωτικής έξαρσης. Δίκαια και ο Μητροπολίτης μας κ.κ. Συμεών στο γεμάτο εθνικό παλμό επίλογό του τόνισε. 
«Μη φοβάστε. Μην ακούτε τις σειρήνες. Τα παιδιά της Ελλάδας, τα παιδιά που είχαμε μπροστά μας, αν ποτέ χρειαστεί να είμαστε σίγουροι ότι θα επαναλάβουν τους θριάμβους της Πίνδου». Δεν μένει παρά να συγχαρούμε θερμότατα το Δ/κό Συμβούλιο της Χριστιανικής Εστίας γι’ αυτό το πρωτόγνωρο που μας χάρισε και ανέβασε ψηλά – πολύ ψηλά τους πατριωτικούς μας παλμούς, καθώς και όσους συνετέλεσαν στο να στηθεί η λαμπρή αυτή γιορτή και βέβαια σε όλα τα παιδιά, μικρά και μεγάλα, που έλαβαν μέρος και έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους.

✓ Στον έντυπο τύπο δημοσιεύτηκε, ότι στα νέα σχολικά βιβλία, τα οποία ήδη έχουν δημοσιευτεί στο διαδίκτυο και θα ισχύσουν από τη σχολική χρονιά 2027-2028 γίνεται αναφορά σε διαφορετικούς τύπους οικογένειας.
Στα νέα αυτά βιβλία συστηματικά γίνεται προσπάθεια ώστε τα παιδιά να εμπεδώσουν, ότι η οικογένεια δεν συγκροτείται από έναν άνδρα και μία γυναίκα και τα παιδιά που θα αποκτήσουν, αλλά μπορεί να αποτελείται από δύο μπαμπάδες!!! και άκουσον άκουσον και παιδιά με ζώα συντροφιάς.
Ενδεικτικά αναφέρεται, ότι στην Α’ Δημοτικού και στο μάθημα μελέτη περιβάλλοντος γίνεται προσπάθεια και εντέλλονται οι εκπαιδευτικοί να εξοικειωθούν οι μαθητές σε διαφορετικού τύπους οικογενειακά σχήματα, ακόμα και μέσα από αφηγήσεις για ζώα.
Στη Β’ Δημοτικού τα παιδιά καλούνται να παρατηρήσουν, να σχολιάσουν διάφορες εικόνες οικογενειών μεταξύ των οποίων σκίτσο με δύο γυναίκες, ένα αγόρι αγκαλιά με ένα κουνέλι, δύο άντρες που έχουν στην αγκαλιά τους ένα κοριτσάκι κ.α. 
Στην ΣΤ’ Δημοτικού στο μάθημα «Κοινωνική και Πολιτική αγωγή», οι μαθητές διδάσκονται ότι σήμερα στον 20ό αιώνα, φεύγουμε από τα παλιά δεδομένα και οι νέοι αποφασίζουν αν θα κάνουν θρησκευτικό ή πολιτικό γάμο, αν θα συνάψουν σύμφωνο συμβίωσης, αν θα είναι σύντροφοι, αν θα συγκατοικούν, αν θα κάνουν παιδιά κλπ. 
Αλλά και σε ανάλογα μαθήματα άλλων τάξεων Δημοτικού και Γυμνασίου διδάσκονται για ομόφυλη οικογένεια, οικογένεια χωρίς γάμο και για νέες μορφές οικογένειας. 
Ο δημοσιογράφος που καταθέτει αυτό το άρθρο περιλούει ανάλογα αυτούς που εισηγούνται αυτά τα φριχτά ανουσιουργήματα και ιδιαίτερα το Υπουργείο Παιδείας μέσα στο οποίο γίνονται αυτές οι ζυμώσεις. 
Ο γράφων λίαν αγανακτισμένος διότι και άλλες φορές έχει σχολιάσει το θέμα αυτό καλεί όλους του πολιτικού συστήματος, που επ’ αυτού του θέματος μάλλον οι απόψεις τους συγκλίνουν, να αναθεωρήσουν τάχιστα θέσεις. 
Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, παλαιοτέρων και νεωτέρων είναι παντελώς αντίθετοι. 
Αφουγκραστείτε τις φωνές τους.  Άλλο κοινωνική πρόοδος και άλλο ηθικός εκτροχιασμός. 
Απευθυνόμενος δε στους νυν κυβερνώντες τους υπενθυμίζει. Όταν ψηφίσατε τα των ΛΟΑΤΚΙ δεν ακούσατε τη φωνή του κόσμου και στις Ευρωεκλογές χάσατε 13%. 
Αν τολμήσετε και εξαγγείλετε αυτά τα οποία επ’ αυτού του θέματος επεξεργάζεστε ενάντια και πάλι στη θέληση του κόσμου να είστε σίγουροι, ότι όχι  μόνο 13% θα χάσετε αλλά θα ξεπεράσετε και το 23%. 
Αφήστε τις αναπαυτικές πολυθρόνες και κατεβείτε στο πεζοδρόμιο, στην πλατεία στο καφενείο. Είμαι σίγουρος ότι θα δικαιώσετε του γράφοντα και θα πάρετε το μάθημά σας.

✓ Η συζήτηση στην οποία θα αναφερθώ έγινε προ 4–5 μηνών στην παρέα του καφέ μεταξύ κυρίως συνταξιούχων. Και αφορούσε την παυθείσα πρέσβειρα των ΗΠΑ Γκίλφοιλ. Έφερε το θέμα προς συζήτηση μέλος της παρέας ο οποίος και μας είπε: «Αυτή την πρέσβειρα των ΗΠΑ βρε φίλοι δεν την βλέπω με καλό μάτι. Μάλλον για Star του κινηματογράφου μου πάει παρά για διπλωμάτις. Ξεσαλώνει στα ξενυχτάδικα, η ενδυμασία της και όλος ο τουπές της δεν αρμόζει σε πρέσβυρα. 
Δεν αφήνει δεξίωση για δεξίωση. 
Ξενυχτάει και έχει γίνει κολλητή με τον τραγουδιστή Αργυρό.
Της ταιριάζει ο χαρακτηρισμός, μια κυρία στα μπουζούκια. 
Κάθε άλλο παρά για πρεσβευτής μοιάζει. Δεν θυμάμαι ούτε έχω ακούσει άλλον πρέσβη Αμερικανό και όχι μόνο να κάνει τέτοια ζωή».
Όταν γινόταν αυτή η συζήτηση δεν είχαν έλθει στην επιφάνεια, ότι ζητούσε χρήματα από επιχειρηματία για να ξεπληρώσει προσωπικά της χρέη και ούτε είχε προβεί σε δηλώσεις, ότι η Αμερική ανεβάζει και κατεβάζει κυβερνήσεις σε κράτη της Ευρώπης, όπως μπορεί να κάνει και στη δική μας χώρα. 
Να ξέρετε συνέχισε ο φίλος μας, ότι λίγα είναι τα ζουμιά της. Και πράγματι ο φίλος μας βγήκε αληθινός και η πρέσβειρα, που ίσως σε άλλον τομέα να ήταν επιτυχημένη μάζεψε τις αποσκευές της. Και πρέπει όλοι να το ενστερνιζόμαστε, ότι όσο προσοντούχος και να είναι κάποιος άνθρωπος δεν κάνει για όλες τις δουλειές.

✓ Και ας κλείσει και η σημερινή μας στήλη με τη βεβαιότητα, ότι τα θέματα που διαπραγματεύτηκε τα τοποθέτησε στη σωστή τους βάση, σε λογικά πλαίσια όπως τα επιζητά η κοινή γνώμη.