Στην κοιλάδα των δακρύων (Άρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή)

Στην κοιλάδα των Τεμπών, σ'αυτό το σύγχρονο θυσιαστήριο  έχουμε θρηνήσει τα προηγούμενα χρόνια πολύνεκρα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα με νέους ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους από ανθρώπινα λάθη των οδηγών. Στην ίδια περιοχή θρηνούμε σήμερα μια πολύνεκρη τραγωδία σε ένα τρομακτικό σιδηροδρομικό ατύχημα.  

Μέχρι χθες, πριν δηλαδή συμβεί το μοιραίο, είχαμε την ψευδαίσθηση  πως  ταξιδεύοντας οι άνθρωποι με το τρένο αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια και σιγουριά ότι θα φτάσουν σώοι και αβλαβείς στον προορισμό τους.

Οι  ανακοινώσεις των υπευθύνων  του ΟΣΕ μιλούσαν για τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρομικού δικτύου και μας διαβεβαίωναν ότι  πρωταρχικό μέλημα των έργων που γίνονται είναι η    ενίσχυση της ασφάλειας των σιδηροδρομικών μετακινήσεων σε εμπορικά και επιβατικά δρομολόγια.

Δυστυχώς η  νέα τραγωδία διέψευσε παταγωδώς  τους αρμόδιους υπουργούς και υπηρεσιακούς παράγοντες και ανέδειξε  τις διαχρονικές παθογένειες του ελληνικού σιδηροδρόμου και τις μεγάλες ελλείψεις που υπάρχουν και σήμερα. Παρά τα τεράστια ποσά που έχουν ξοδευτεί κατά καιρούς, ακόμα και σήμερα το μεγαλύτερο μέρος των έργων δεν έχει ολοκληρωθεί, ενώ η σιδηροδρομική υποδομή έχει λεηλατηθεί σε μεγάλο μέρος της και το τροχαίο υλικό έχει απαξιωθεί σύμφωνα με τις επίσημες καταγγελίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας.

Η Ομοσπονδία Μηχανοδηγών καταγγέλλει σήμερα ότι στο 70% της σιδηροδρομικής  γραμμής δεν λειτουργούν η  τηλεδιοίκηση και τα φωτοσήματα, τα οποία θα είχαν οδηγήσει στην αποτροπή του σιδηροδρομικού δυστυχήματος. Η τραγωδία στα Τέμπη προκλήθηκε από μετωπική  επιβατικής με εμπορευματικής αμαξοστοιχίας, που σημαίνει ότι ενώ υπάρχει διπλή γραμμή,τα δύο τρένα για πολλά χιλιόμετρα κινούνταν στην ίδια γραμμή με αντίθετη κατεύθυνση !  Το δυστύχημα θα είχε αποφευχθεί αν λειτουργούσε το νέο σύστημα τηλεδιοίκησης που έχει παραδοθεί,  αλλά παραμένει ανενεργό.

Όπως λένε οι ειδικοί λειτουργεί μόνο ένα μικρό κομμάτι που καλύπτει μια απόσταση 5 χιλιομέτρων από το σταθμό, ενώ το δυστύχημα έγινε στα 22 χιλιόμετρα. Απίστευτα πράγματα μαθαίνουμε όσο περνούν οι μέρες. Μόλις το Μάιο του 2022 στο Λειανοκλάδι  παραδόθηκε από την ΕΡΓΟΣΕ στη Διοίκηση του ΟΣΕ το νέο αυτοτελές σύγχρονο σύστημα σηματοδότησης – τηλεδιοίκησης της γραμμής Τιθορέας – Δομοκού. Είναι το μοναδικό τμήμα που ελέγχεται ηλεκτρονικά και ενδεχομένως εκεί να υπάρχει η σχετική ασφάλεια, αν και σε αυτό το τμήμα έχουμε ζήσει πολύ πρόσφατα εκτροχιασμούς τρένων που έχουν θέσει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.

Έχουν δαπανηθεί δισεκατομμύρια  ευρώ στον σιδηρόδρομο, εντούτοις  βασικές υποδομές, δεν λειτουργούν, άλλες  υπολειτουργούν ή και απαξιώνονται.Είναι εγκληματικές οι ευθύνες του ελληνικού κράτους, του υπουργείου Μεταφορών και  του ΟΣΕ. Έχουν δαπανηθεί εκατομμύρια ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό και την Ευρωπαϊκή Ένωση για να αποκτήσουμε ένα σύγχρονο σιδηροδρομικό δίκτυο και δεν το καταφέραμε. Για ποιό κοινωνικό κράτος συζητάμε άραγε στην Ελλάδα;

Ως επίλογο του σημερινού άρθρου μου θα επικαλεστώ το σχόλιο του Περιφερειακού συμβούλου Στερεάς Μωυσή Μπερμπερή: ''Τα τελευταία χρόνια ψηφιοποιήσαμε το κράτος και το γνήσιο της υπογραφής πλέον το παίρνουμε απ'  το γραφείο μας, όμως οι γραμμές των τρένων μας κλειδώνουν ακόμα χειροκίνητα, με τα συρματόσχοινα και την υποστήριξη ραδιοτηλεφώνων''.

 

Χρήστος Αλεξανδρής