Πώς ο Αχελώος θα σώσει την Αττική από τη λειψυδρία - Το σχέδιο για την υδροδότηση του Λεκανοπεδίου
Μερική εκτροπή παραποτάμων του Αχελώου προς τον Εύηνο και τον Μόρνο προβλέπει το σχέδιο για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας στην Αττική
Ένα σχέδιο-εξπρές προανήγγειλε από τη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ώστε τα επόμενα τρία με τέσσερα χρόνια να δοθεί λύση στην υδροδότηση του Λεκανοπεδίου Αττικής.
Η μείωση των βροχών φέτος κατά 50% πάντως καθιστά πλέον ελλειμματικό το υδατικό ισοζύγιο της χώρας.
Συγκεκριμένα, ο πρωθυπουργός εξήγγειλε τη μερική εκτροπή παραποτάμων του Αχελώου προς τον Εύηνο και τον Μόρνο.
Για το έργο της μεταφοράς νερού από παραποτάμους του Αχελώου θα κατασκευαστούν σήραγγες που θα μεταφέρουν βαρυτικά 100 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού ετησίως προς τον Μόρνο.
"Η μεταφορά αυτή του νερού θα γίνει βαρυτικά από την υδρολογική λεκάνη του Αχελώου, η παροχέτευση κάποιων ποσοτήτων νερού στο Εύηνο και στο Μόρνο, είναι μια λύση μεσοπρόθεσμη -να μην αντιμετωπίσει για τα επόμενα 30 χρόνια πρόβλημα υδροδότησης η Αττική" επισήμανε ο Γ.Γ. Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων – ΥΠΕΝ Πέτρος Βαρελίδης.
"Αυτό δεν είναι διαχειριστικό μέτρο, γενικά η διαχείριση λείπει από την Ελλάδα -χρειάζεται εκτίμηση των υδατικών πόρων της περιοχής που θέλουμε να πάμε, δηλαδή μετρήσεις που δεν τις έχουμε, και επομένως το όποιο μέτρο ακούμε δεν είναι διαχειριστικό μέτρο- είναι ένα μέτρο πυροσβεστικό, θα έλεγα" ανέφερε η Καθηγήτρια ΕΜΠ- Υδρολόγος Μαρία Μιμίκου.
Η πτώση της στάθμης αποκάλυψε και πάλι το χωριό Κάλλιο που κατακλύστηκε το 1979 όταν δημιουργήθηκε η τεχνητή λίμνη του Μόρνου.
Ενόψει παρατεταμένης ξηρασία το έργο της μεταφορας νερού θεωρείται απαραίτητο από τους τοπικούς παράγοντες, με τον δήμαρχο Δωρίδος Δημήτρη Γιαννόπουλο να σημειώνει, μιλώντας στην ΕΡΤ:
"Θεωρώ ότι είναι μια εξαγγελία πολύ καλή. Και αν αυτή συνεχιστεί και εκτελεστεί το έργο δεν θα έχουμε αυτά τα φαινόμενα που έχουμε σήμερα".
Το έργο αναμένεται να παραδοθεί το 2027-2028.
"Έχουμε ένα βιώσουμε τέτοια κατάσταση από το 1993"
Όσο όμως το θαμμένο μέσα στα νερά της λίμνης χωριό Κάλλιο συνεχίζει να αποκαλύπτεται, συναγερμός έχει χτυπήσει προς όλες τις κατευθύνσεις. Οι μετρήσεις πολλαπλασιάζονται, το καμπανάκι του κινδύνου έχει σημάνει.
"Έχουμε ένα βιώσουμε τέτοια κατάσταση από το 1993" σημειώνει ο πρόεδρος της κοινότητας Καλλίου Αποστόλης Γεροδήμος και συνεχίζει λεγοντας πως "από τότε πέρασαν 30 χρόνια. Βεβαίως στη λίμνη κατέβαινε η στάθμη. Χιόνιζε και έβρεχε το χειμώνα με συνέπεια να αναπληρώνει την ποσότητα του νερού. Τώρα η κατάσταση γίνεται εφιαλτική. Όσο θα πέφτει η στάθμη του νερού τόσο θα αποκαλύπτονται κτίρια από το βυθισμένο μέσα στο νερό χωριό. Αν δεν βρέξει το χειμώνα το πρόβλημα θα γίνει πολύ μεγαλύτερο" όπως σημειώνει, εκφράζοντας την ελπίδα "να μην ξαναζήσουμε ότι ζήσαμε 30χρονια πριν".
Όπως σημειώνει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο αντιδήμαρχος Κώστας Κουτσούμπας "η στάθμη της λίμνης έχει πέσει 40 μέτρα από το όριο της υπερχείλισης" και όπως υποστηρίζει "η διαρκής ανομβρία επιταχύνει την πτώση της. Βεβαίως, τώρα δεν έχει φτάσει στην κατάσταση που είχε φτάσει το 1993 που ήταν το αποκορύφωμα. Συγκριτικά με το 1993 είμαστε σε καλύτερο επίπεδο, αλλά αν συνεχιστεί η λειψυδρία και δεν πέσουν βροχές και χιόνια στην περιοχή της θα είναι εφιαλτική κατάσταση".
Ο Γιάννης Λάιος που κατοικεί στο Κάλλιο θυμάται πως "το 1993 η λίμνη είχε φτάσει στο όριο και δεν μπορούσε το νερό να φύγει ελεύθερα στο κανάλι και αναγκάστηκαν να φέρουν αντλίες". Θεωρεί όμως ότι "η κατάσταση τωρα είναι χειρότερη" καθώς, όπως λέει, "τότε δεν έπεφτε μέσα στη λίμνη ο Εύηνος". Υποστηρίζει, παράλληλα, ότι ως αποθήκη η λίμνη του Μόρνου "δεν έχει την ίδια χωρητικότητα από ότι στο παρελθόν καθώς φερτά υλικά από τους χειμάρρους οδηγούνται στη λίμνη συνεχώς και ανεβάζουν τον πυθμένα της και με αυτό τον τρόπο συνεχώς μειώνουν τη χωρητικότητά της".
Όλοι έχουν τα βλέμματα στραμμένα στον ουρανό καθώς, όπως επιμένουν, η κατάσταση είναι κρίσιμη και κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει το επόμενο διάστημα. Η ελπίδα για βροχές και χιόνια παραμένει ζωντανή. Αυτή δεν θα ανακουφίσει μόνον την Αττική αλλά και τους παραγωγούς στην περιοχή της Κωπαΐδας που βλέπουν την σοδειά τους να θυσιάζεται.