ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ

Γράφει ο Ηλίας Σπυρόπουλος
Συνταξιούχος εκπαιδευτικός

✓ Ζητώντας την επιείκεια στις κρίσεις του προλόγου που θα τον αγνοήσουμε για μια ακόμη φορά θα προχωρήσουμε στο κυρίως θέμα. 

✓ Πανηγύρισε η χώρα μας απ’ άκρου εις άκρον για την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού κυπέλλου στο Μπάσκετ. Όλοι μας το ευχαριστηθήκαμε γιατί ακούστηκε το όνομα της Ελλάδος όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και παγκόσμια. 

Ο αθλητισμός πράγματι παλαιόθεν και σήμερα αποτελεί για τον άνθρωπο και ιδιαίτερα για μας τους Έλληνες κάτι το ιδανικό κάτι που ταυτίζεται με το ψυχικό μας είναι. 

Άλλωστε όταν οι άλλοι λαοί βρισκόταν σε πνευματική υποανάπτυξη εμείς εδώ διοργανώναμε τους Ολυμπιακούς αγώνες. 

Αν όμως επιχειρήσουμε να δούμε τα πράγματα με ψύχραιμη ματιά, ως διαμορφώνονται  στον καιρό μας, θα διαπιστώσουμε, ότι στην ουσία δεν πρόκειται για εθνικούς θριάμβους, αλλά για νίκες επαγγελματικών εταιρειών που προσλαμβάνουν αθλητές κάθε εθνικότητας και προέλευσης, τους πληρώνουν με εκατομμύρια και προσφέρουν θέαμα στο κοινό, κυρίως από την τηλεόραση, αφού κάθε μέρα δια μέσου αυτής βλέπουμε και κάποιον σημαντικό αγώνα. Προ ημερών είδαμε μια ομάδα με έδρα την Ελλάδα και μία με έδρα την Ισπανία, αλλά είναι ζήτημα αν είδαμε ένα Έλληνα ή έναν Ισπανό στον αγωνιστικό χώρο. 

Το ίδιο γίνεται και στο ποδόσφαιρο που ψάχνουμε στις Ελληνικές ομάδες να βρούμε έναν Έλληνα ποδοσφαιριστή.

Τα ελληνικά ονόματα ακούγονται όλο και πιο σπάνια, ενώ οι μισθοφόροι αλλοδαποί αλλάζουν τις ομάδες σαν τα πουκάμισα.

Το ίδιο γίνεται και με τις εθνικές ομάδες με εύκολη αλλαγή υπηκοότητας και παίζουν για το εθνόσημο. Ακόμα και στο στίβο όπου η κάθε χώρα έχει τους δικούς της αυτόχθονες αθλητές, αλλά και άλλους με αλλαγή υπηκοότητας που αγωνίζονται επαγγελματικά εκπροσωπώντας άλλες χώρες εκτός της γενέτειράς τους. 

Όμως όπως να το κάνουμε σήμερα σημασία έχει το θέαμα και όχι οι λεπτομέρειες. Μέσα όμως σ’ αυτές τις λεπτομέρειες κρύβονται τα υψηλά ιδανικά, κρύβονται τα υψηλά αθλητικά ιδεώδη και ιδανικά και ας ελπίσουμε, ότι κάποια στιγμή θα ξαναεπιστρέψει η λογική και η αθλητική σκακιέρα, θα επανέλθει στο χώρο των υψηλών ενατενίσεων, απ’ όπου ξεκίνησε.

✓ Διανύουμε μια εποχή που ο δημόσιος βίος της χώρας μας δε βρίσκεται στα καλύτερά του και ο κάθε σώφρων πολίτης διερωτάται. Γιατί οι ιθύνοντες όλου του πολιτικού συστήματος ενώ υπόσχονται ότι θα χτυπήσουν τη διαφθορά, θα χτυπήσουν την κερδοσκοπία, θα οδηγήσουν τη δημόσια διοίκηση να δουλέψει ανεπηρέαστα μακριά από πολιτικές δεσμεύσεις και όχι μόνο, πράττουν το αντίθετο;  

Και ενώ έπρεπε ο κάθε πολίτης να παραδειγματίζεται και να ενεργεί παίρνοντας μαθήματα ήθους από τους ηγέτες του είναι αυτός που διαμαρτύρεται και φωνάζει.

«Κύριοι γιατί εκτρέπεσθε, γιατί εκφεύγετε του σωστού και του δίκαιου, γιατί δεν παίρνετε μέτρα για να χτυπήσετε τη διαφθορά, την εγκληματικότητα την κάθε παρεκτροπή; Γιατί αδρανείτε; Τι μας υποσχεθήκατε». Ας γυρίσουμε όμως στα παλιά. 

Ο Ισοκράτης πριν από 2400 χρόνια είχε ειδοποιήσει «Το της πόλης όλης το ήθος, ομοιούται τοις άρχουσι». 

Το ήθος ολόκληρης της πολιτείας μοιάζει με αυτό των αρχόντων. Όταν οι άρχοντες χάνουν την αρετή, η πολιτεία ολόκληρη σαπίζει από πάνω έως κάτω. Κάτι τέτοιο παρατηρείται στους καιρούς μας.

Να και κάτι που είπε ο άλλος μεγάλος σοφός της αρχαιότητας ο Πλάτων. «Ο αληθινός  άρχων ου πέφυκε τω αυτώ συμφέρον σκοπείσθαι, αλλά τω αρχομένω». 

Ο γνήσιος ηγέτης  δεν κοιτάζει το δικό του συμφέρον, αλλά το συμφέρον των υπηκόων. 

Κύριοι εκλεγμένοι αντιπρόσωποί μας. Και πάλι θα μας υποσχεθείτε πολλά και θα μας τάξετε λαγούς με πετραχήλια. Να είστε σίγουροι ότι δεν θα σας πιστέψουμε. Απλώς θα σας ανεχθούμε μη υπάρχοντος καλυτέρου. 

Φροντίστε και νομίζω αυτό το μπορείτε, να είστε φειδωλοί στις υποσχέσεις σας και πλούσιοι στις αποφάσεις σας και στα έργα σας. φροντίστε να μας παραδειγματίζετε τηρώντας και εφαρμόζοντας τους νόμους. 

Όταν η εξουσία παραβιάζει τους νόμους, ο λαός όχι μόνο θα τους μιμείται, αλλά θα προχωράει έτι περισσότερο. 

Και ας κλείσουμε την κατάθεση αυτών των θέσεων και απόψεων, αυτών που ζητά η καθημερινότητα και ο απλός πολίτης με τα του Σόλωνα: «Η καλύτερη πολιτεία είναι εκείνη που ο λαός υπακούει στους άρχοντες και οι άρχοντες υπακούουν στους νόμους και τους εφαρμόζουν χωρίς καμία παρέκκλιση».

✓ Καλός φίλος από τη μαθητική ζωή, που ζει σε άλλη πόλη, πάντα κατά δήλωσή του, αριστερός και προοδευτικός, σε τηλεφωνική επικοινωνία μας συζητώντας τα πολιτικά δρώμενα της καθημερινότητας, λίαν αγανακτισμένος για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και για τα ρουσφέτια των πολιτικών κατέληξε με το ότι αυτά είναι ντροπής πράγματα. Συμφώνησα μαζί του, μη θέλοντας να έχω έντονες διαφωνίες και προφασιζόμενος κάποια ενασχόλησή μου, του είπα, ότι θα συνεχίσουμε την κουβέντα μας σε άλλη επικοινωνία θυμήθηκα όμως ότι επί ΠΑΣΟΚ διορίστηκε άνευ διαγωνισμού σε κρατική Τράπεζα.

Θυμήθηκα, ότι όταν είχε κάποιο πρόβλημα προσπαθούσε απ’ ότι μου έλεγε να βρει κάποια πρόσβαση, να βρει κάποιον γνωστό ν’ απευθυνθεί. Θυμήθηκα ότι προσπαθεί να βολέψει κάπου το γυιο του που έχει πάρει πτυχίο και ζητάει ακόμα και από το μπακάλη της γειτονιάς του αν έχει κάποιο γνωστό σε κάποια καλή θέση για να του τον γνωρίσει. 

Και όμως αυτός ο φίλος καλό κατά τ’ άλλα άνθρωπος καταφέρεται εναντίον εκείνων που επιζητούν το ρουσφέτι ή και των πολιτικών που από τα βουλευτικά τους γραφεία προσπαθούν να εξυπηρετήσουν κάποιο ψηφοφόρο τους. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. 

Ο γράφων θα καταθέσει, ότι κανένας Έλληνας δεν υπάρχει που να μη γνωρίζει, πώς λειτουργούν τα γραφεία των πολιτικών μας.

Όλοι ξέρουμε ότι η Ελληνική πολιτική, το ελληνικό κοινοβούλιο, στηρίζεται «στο κατόπιν ενεργειών μου».

Δεν θα τους καθίσουμε όλους στο σκαμνί. Εκτός και αν ποινικοποιηθεί το ρουσφέτι δια νόμου. αδύνατον όμως να γίνει κάτι τέτοιο. 

Εκείνο που πρέπει όλοι να γνωρίζουμε, ότι αποσύνδεση του βουλευτικού γραφείου από το ρουσφέτι με τα σημερινά πολιτικά δρώμενα είναι αδύνατο. Αυτό όμως που πρέπει να καυτηριάζεται με κάθε τρόπο είναι να μην επικρατεί η δύναμη του ισχυρότερου.  Να ισχύει κατά το δυνατόν το σωστό και το δίκαιο. 

Να μην πληγώνεται από τέτοιες ενέργειες το φιλότιμο του Έλληνα και να μην χάνεται η εμπιστοσύνη του πολίτη στους ιθύνοντες του πολιτικού συστήματος, και στους νόμους. Πάντοτε πάνω απ’ όλα η ισχύς του νόμου. Πιστεύω ότι ο κάθε αναγνώστης θα συμφωνήσει με το γράφοντα.

Συγκεκριμένα σε συγγενικό πρόσωπο του γράφοντα έγινε οφθαλμοφανής παραβίαση του νόμου και αυτό είναι λίαν απαράδεκτο. Ας το έχουν αυτό υπ’ όψιν τους οι κρατούντες τα ηνία της εξουσίας.

✓ Και επειδή ζητήσαμε την επιείκεια του προλόγου, αυτό θα ζητήσουμε και από τον επίλογο που και αυτόν θα τον αγνοήσουμε στη σημερινή μας στήλη.