'Πρέπει να ξεφύγω από αυτή την κόλαση'

"Είναι δύσκολο όταν σκέφτομαι πόσες μέρες είμαι μέσα. Δεν έχω τίποτα να κάνω. Το μόνο πράγμα που κάνουμε είναι να σκεφτόμαστε, να μιλάμε μεταξύ μας και να κοιμόμαστε. Δεν υπάρχει τηλεόραση, ούτε βιβλία, και ο τοίχος είναι μαύρος από τη βρώμα… Το νερό είναι πολύ κρύο και δεν μπορούμε να κάνουμε ντους.» περιγράφει για την κράτησή του σε αστυνομικό κελί ο Wasim Τ., 16χρονος Κούρδος που εγκατέλειψε τη Μοσούλη μετά την εκτέλεση του πατέρα του από το ISIS.

Οι ελληνικές αρχές κατέγραψαν περισσότερα από 3.300 ασυνόδευτα παιδιά αιτούντα άσυλο και άλλα παιδιά μετανάστες, που έφτασαν στην Ελλάδα, στους επτά πρώτους μήνες του 2016. Παρόλο που τα ασυνόδευτα παιδιά πρέπει να παραπέμπονται σε ασφαλή καταλύματα, οι συντάκτες της έκθεσης διαπιστώνουν χρόνια έλλειψη χώρων στην Ελλάδα όπου τα παιδιά αυτά κρατούνται υπό συνθήκες της λεγόμενης προστατευτικής φύλαξης ενώ περιμένουν την τοποθέτησή τους στο ήδη πολύ επιβαρυμένο σύστημα των δομών φιλοξενίας.

"Αισθάνομαι ολομόναχος εδώ"

Η ελληνική νομοθεσία ορίζει ότι τα ασυνόδευτα παιδιά μπορούν να κρατούνται, εν αναμονή της μεταφοράς τους σε δομές φιλοξενίας, για 25 ημέρες και για έως 45 ημέρες σε πολύ περιορισμένες περιστάσεις. Η Human Rights Watch διαπίστωσε ότι τα παιδιά συχνά κρατούνται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από αυτά τα ήδη μεγάλα χρονικά περιθώρια, με μέσο όρο διαμονής τις 40 ημέρες.

Ο Javed S., ένα 16χρονο αγόρι από το Αφγανιστάν υπό αστυνομική κράτηση επί 52 ημέρες, είπε, «Η κατάσταση είναι πολύ άσχημη... αισθάνομαι ολομόναχος εδώ, μακριά από την οικογένειά μου, από τους φίλους μου... πρέπει να ξεφύγω από αυτήν την κόλαση.» Η ελληνική αστυνομία είχε υπό κράτηση 161 ασυνόδευτα παιδιά στους πρώτους έξι μήνες του 2016.

Το ζήτημα της παρατεταμένης κράτησης ανηλίκων προσφύγων είχε επισημάνει και ο γενικός διευθυντής UNICEF Ελλάδος, Ηλίας Λυμπέρης: "Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού δεν επιτρέπει την κράτηση παιδιών παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, Ελλείψει δομών, όμως τα ασυνόδευτα παιδιά πολλές φορές η πολιτεία τα κρατά σε κλειστά κέντρα κράτησης ή ακόμα και σε αστυνομικά τμήματα μέχρι να βρει την κατάλληλη δομή για να τα μεταφέρει. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα, συμβαίνει και στην Ιταλία και τη Γαλλία και είναι πολύ μεγάλο πρόβλημα. Είναι προτεραιότητα να τερματιστεί το καθεστώς κράτησης των παιδιών, γι αυτό πρέπει να εισαχθούν μια σειρά από πρακτικές εναλλακτικές λύσεις, όπως η φιλοξενία σε ανοιχτές κατάλληλες δομές ή ακόμα και σε ανάδοχες οικογένειες, Ελλήνων ή άλλων μεταναστών, πράγμα που απαιτεί ισχυρή νομοθεσία και καλή εφαρμογή της".

H Rebecca Riddell, υπότροφος για την Ευρώπη στη Human Rights Watch, δήλωσε: «Η Ελλάδα λέει ότι πρέπει να προβαίνει στην κράτηση αυτών των παιδιών για δική τους προστασία, αλλά το να μένουν κλειδωμένα σε συνωστισμένα και βρώμικα κελιά είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζονται αυτά τα παιδιά. Μιλάμε για παιδιά που είναι ολομόναχα και τα οποία εγκατέλειψαν τις πατρίδες τους, συχνά για να ξεφύγουν από τη βία. Η Ελλάδα και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιτελούν καλύτερα το έργο της παροχής της φροντίδας που χρειάζονται και αξίζουν αυτά τα ευάλωτα παιδιά.»

(ΠΗΓΗ NEWS247.GR)