Αριθμός Πιστοποίησης: Μ.Η.Τ. 242014
Η Ευρώπη αυτοκτονεί ! (Aρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή)
Η εποχή μας χαρακτηρίζεται απο τον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων , απο αυξανόμενα κύματα πολιτικής αβεβαιότητας , απο μια ανευ προηγουμένου αστάθεια και μια βαθιά ανατροπή του διεθνούς συστήματος ασφάλειας .
Οι πόλεμοι στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή , εχουν ανατρέψει τις ισορροπίες της παλιάς τάξης πραγμάτων που εδράζονταν σε ενα πνεύμα διεθνούς συνεργασίας , αλληλεξάρτησης μεταξύ των κρατων και αλληλοκατανόησης μεταξύ των ηγετών και εχουν αυξήσει τις εντάσεις και τις συγκρούσεις . Ολες αυτές οι εξελίξεις δεν αφηνουν φυσικά ανηπηρέαστες τις κυβερνήσεις των ευρωπαικών κρατών , ενω επηρεάζουν βαθύτατα την οικονομική και κοινωνική ζωή των ευρωπαίων πολιτών .
Το Νομπέλ της Οικονομίας για το 2026 δόθηκε απο την Σουηδική Ακαδημία Επιστημών σε δυο Αμερικανούς καθηγητές Ρόμπερτ Χόλ και Μάικλ Γούντφορντ για το εργο τους '' τα μικροοικονομικά των νοικοκυριών , είναι τα θεμέλια της μακροοικονομικής σταθερότητας '' . Το βασικό συμπέρασμα της εργασίας τους που στηρίζεται σε ερευνα και μελέτη δύο δεκαετιών , είναι οτι ''η διατήρηση της οικονομικής σταθερότητας είναι εφικτή μόνο αν λαμβάνονται υπόψη οι αποφάσεις που παίρνουν καθημερινά σε μικροοικονομικό επίπεδο νοικοκυριά και επιχειρήσεις '' .Μια διαπίστωση των δύο καθηγητών που εχει αμεση σχέση με τα τεκταινόμενα σήμερα στην Ευρώπη , οπου εκατομμύρια καταναλωτές και δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις δοκιμάζονται απο μια βαθειά ενεργειακή κρίση , απο συνεχείς πληθωριστικές πιέσεις και απο μια διατάραξη ολόκληρης της εφοδιαστικής αλυσίδας που εχει εκτοξεύσει το κόστος ζωής . Οι κυβερνήσεις συνηθίζουν να μιλούν για δημοσιονομική πειθαρχία και μακροοικονομική σταθερότητα , αλλά για τα εκατομμύρια νοικοκυριά και τους εργαζόμενους αυτό που μετράει είναι το κόστος ζωής και οι προοπτικές βελτίωσης της ζωής των παιδιών τους . Δυστυχώς σήμερα η αίσθηση της προόδου και της κοινής ευημερίας χάνεται σταδιακά στην Ευρώπη , με τις ανισότητες εισοδημάτων και πλούτου να γίνονται εκρηκτικές ,προκαλώντας κύματα κοινωνικών διαμαρτυριών και οδηγώντας τα πράγματα στα ακρα . Σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς , οι ευρωπαικές κυβερνήσεις παρακολουθούν αμήχανες και ανήμπορες να αντιδράσουν την ανοδο λαικίστικων εθνικιστικών και ξενοφοβικών κινημάτων στο εσωτερικό των χωρών τους . Το ακρως ανησυχητικό είναι η ανοδος των ακροδεξιών κομμάτων και η ταυτόχρονη υποχώρηση της δύναμης των κομμάτων του πολιτικού κέντρου στη Γερμανία και τη Γαλλία . Σε δύο χώρες οπου στηρίχθηκε ολόκληρο το ευρωπαικό οικοδόμημα στη μεταπολεμική εποχή εξασφαλίζοντας για τους λαούς ολων των χωρών ειρήνη , ευημερία , πολιτικές ελευθερίες , οικονομικές ευκαιρίες και αύξηση του βιοτικού επιπέδου . Στη Γερμανία η Ακροδεξιά ενισχύει συνεχώς τις δυνάμεις της και διεκδικεί να ορίσει αυτή τις εξελίξεις στην Ευρώπη , εκτοπίζοντας τις παραδοσιακές δυνάμεις της Χριστιανοδημοκρατίας του Μέρτς και της σοσιαλδημοκρατίας του Σολτς . Τρόμο προκαλούν στους αναλυτές και οι εξελίξεις στην Γαλλία οπου το κόμμα της Μαρί Λεπέν βρίσκεται προ των πυλών της εξουσίας με τα προγνωστικά να τη θέλουν να κερδίζει τις εκλογές την Ανοιξη του 2027 . Ανησυχητικές είναι και οι εξελίξεις στην Ισπανία οπου η κυβέρνηση του σοσιαλιστή Σάντσεθ επεσε και η χώρα οδηγείται σε εκλογές το Νοέμβριο με τα ακροδεξιά κόμματα να κερδίζουν εδαφος . Η Ευρώπη παραμένει φυσικά μια μεγάλη οικονομική δύναμη αλλά αυτό που την εκανε να ξεχωρίζει ηταν το κοινωνικό της κράτος και η φιλελεύθερη δημοκρατία της . Σήμερα στο ονομα της ασφάλειας και της στήριξης της Ουκρανίας στον πόλεμο με τη Ρωσία , πασχίζει να αποκτήσει την δική της ευρωπαική αμυνα . οι ευρωπαικές ηγεσίες ντύνουν την οικονομία τους στο χακί , διοχετεύοντας δισεκατομμύρια σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς και δαπανηρά προγράμματα αμυνας , αφαιρώντας πόρους απο το κοινωνικό κράτος . Οι ευρωπαικές ηγεσίες αντιμέτωπες με το παλαιό δίλημμα ''Βούτυρο ή κανόνια '' , βρίσκουν δισεκατομμύρια για να αντιμετωπίσουν την υπαρξιακή απειλή του πολέμου με τη Ρωσία , αλλά δεν εχουν καμία ιδέα για το πώς θα στηρίξουν τα λιγότερο προνομιούχα στρώματα των ευρωπαικών κοινωνιών . Πως θα μειώσουν τις ανισότητες . Πως θα κλείσουν τις ρωγμές στο κοινωνικό κράτος που υπονομεύουν το βιοτικό επίπεδο και την ευημερία των λαών . Με αλλα λόγια ανησυχούν και φοβούνται για την ανοδο του αυταρχισμού και την επέλαση της ακροδεξιάς αλλά οπως αποδείχτηκε και στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών δεν κάνουν τίποτα για να την εμποδίσουν και να την αποτρέψουν . Η Ευρώπη που χωρίζεται σε Βόρειους και Νότιους , σε μεγάλους και μικρούς και πετάει την αλληλεγγύη στη θάλασσα είναι μια Ευρώπη που εχει αποφασίσει να αυτοκτονήσει .
Χρήστος Αλεξανδρής
