ΣΤΟΝ ΔΕΣΠΟΤΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ

Ποίημα του Χ.Τ. ο Βιτ’λιώτη

Έκλεισε χρόνια ο Συμεών δεσπότης μας στη Φθία
κι είναι για μας αντίδωρον κι αναίμακτη θυσία.

Με μιας τον αγαπήσαμε μας πήρε τα κλειδιά μας
και τον φιλοξενήσαμε για Πάντα στην καρδιά μας.

Απ’ το πρωί μόλις ξυπνά, μέχρι αργά το βράδυ
τρέχει σε κάθε μας γωνιά ν’ απλώσει το μαγνάδι*.

Οι άστεγοι κι οι νηστικοί βρήκανε το θεό τους
κι ο πόνος μας και η πληγή θεράποντα γιατρό τους.

    Ο λόγος του θεόπνευστος
    με τη ρητορική του
    πέφτει σε μας ως υετός
    κι η δίψα μας πηγή του.


Και η υγρή του η ματιά καθρέφτης της ψυχής του
μιαν αγάπη, θάλασσα πλατιά, βουνό η προκοπή του.

Σ’ αυτό το μαύρο μας παρόν στου τρόμου το καρτέρι
στέλνει ο Θεός τον Συμεών και μας κρατά το χέρι.
~
Δεχτείτε Σας παρακαλώ
ευχές για το ταξίδι
και να ’στε χρόνια εκατό
της Φθίας δαχτυλίδι.


*Μαγνάδι = ακριβό αραχνοϋφαντο κάλυμμα