ΤΟ ΑΦΗΓΗΜΑ

Γράφει ο 

Χ.Τ. ο Βιτ’λιώτης 

Κάθε φορά που η ψήφος μου
Γινόταν καμουτσίκι
Έκοβα αντί το χέρι μου
Το ένα μου μανίκι.

Σήμερα στη ντουλάπα μου
Που ’ψαχνε η γυναίκα
Σακάκια και πουκάμισα
Τα βρήκε όλα γιλέκα.

Και σκέφτομαι στην προσεχώς
Αν αποτύχω πάλι
Να κόψω λέω επιεικώς
Τ’ αγύριστο κεφάλι.

Πενήντα χρόνια βιασμοί
Χωρίς κανέναν οίκτο
Και μας ζητούν οι εκλεκτοί
Έναν καινούργιο κύκλο.

Αλλάξανε τ’ αφήγημα
Κόλπα μας τάζουν άλλα
Κι είναι θαρρώ το μήνυμα
Πως ψάχνουν την Καβάλα.

Γι’ αυτό όσοι πάνε εκεί ψηλά
Κι έχουνε τέτοια λύσσα
Πρέπει ο γιος του σατανά
Να τους αλείβει πίσσα.

Ονειρευόμουν σαν παιδί
Μία πατρίδα άλλη
Κι αυτή με την υπομονή
Μου ’δωκε και κουτάλι.

Οι πόρνες κι οι πολιτικοί
Το χούι δεν το κόβουν
Αρέσκονται στην ηδονή
Ακόμα κι αν λερώνουν...

 Λαμία 03/10/2026