Οι Αρσακειάδες των Βρυξελλών! (Άρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή)

Μπορεί το σκάνδαλο του ''Κατάρ-γκέιτ'' στο οποίο εμπλέκεται και η δική μας Εύα Καϊλή, να έχει προκαλέσει ένα σοκ στην Ευρώπη, κάνοντας τους περισσότερους πολιτικούς να πέσουν από τα σύννεφα. Μπορεί να τρίζει συθέμελα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Μπορεί να αμφισβητείται ευθέως σήμερα η αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μπορεί τα πλοκάμια της διαφθοράς να έχουν επηρεάσει τις εξελίξεις σε πολλές χώρες της Ευρώπης, αλλά ευτυχώς εμείς εδώ στην Ελλάδα δεν έχουμε τέτοια προβλήματα.

Εμείς εδώ στην Ελλάδα δεν αντιμετωπίζουμε προβλήματα με τα παράνομα λόμπινγκ και τις διεφθαρμένες ΜΚΟ. Ούτε μας απασχολούν ζητήματα απάτης σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού μέσω παροχής επιδομάτων και καταχρηστικών και αθέμιτων πολιτικών πρακτικών.

Όπως επίσης δεν αντιμετωπίζουμε κανένα πρόβλημα φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής, αισχροκέρδειας και κερδοσκοπίας στην αγορά αγαθών προϊόντων και υπηρεσιών. Για αυτό και δεν δώσαμε και τόσο μεγάλη σημασία, όταν ένας Έλληνας πρωθυπουργός είχε δηλώσει κάποτε ότι κυβερνά μία διεφθαρμένη χώρα. Και αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που δεν δώσαμε και τόσο μεγάλη σημασία στην πρόσφατη δήλωση ενός άλλου πρώην πρωθυπουργού και τώρα αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ότι ''η Ελλάδα εξάγει διαφθορά ''και ότι ''στην Ελλάδα τα σκάνδαλα κουκουλώνονται και δεν αποκαλύπτονται''. Τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει.

Η Ελλάδα πρωταγωνιστεί στην 4η βιομηχανική επανάσταση, όπως με περίσσεια αυτοπεποίθηση δήλωσε πρόσφατα κυβερνητικός παράγοντας, είναι πρότυπο δημοκρατικής διακυβέρνησης και δίνει μαθήματα διαφάνειας και ηθικής σε όλο τον κόσμο.

 Με άλλα λόγια δεν έχουμε γίνει Ιταλία που αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα χώρας με εκτεταμένη διαφθορά, διάχυτη σε όλα τα στρώματα της κοινωνίας για αυτό και αδύνατον να καταπολεμηθεί.

Στην Ελλάδα φίλοι μου διαφθορά απλούστατα δεν υπάρχει. Και στο βαθμό που υπάρχει οι δικαστικές και εισαγγελικές αρχές κάνουν καλά τη δουλειά τους. Δεν είναι τυχαίο ότι δύο σοσιαλιστές και ένας συντηρητικός πολιτικός μπήκαν φυλακή για υποθέσεις διαφθοράς στο πρόσφατο παρελθόν. Ναι αλλά με τα μαύρα ταμεία της Siemens τι ακριβώς έγινε θα μπορούσε να αντιτείνει κάποιος κακοπροαίρετος πολίτης. Εντάξει υπάρχουν και αστοχίες. Κανένα κράτος δεν είναι τέλειο.

Μπορεί η εταιρεία να ομολόγησε την ενοχή της, αλλά εμείς δεν καταφέραμε επί 20 χρόνια να βρούμε στοιχεία που να τεκμηριώνουν την ενοχή της και έτσι τα αδικήματα παραγράφηκαν.

Τι θέλετε να κυνηγάμε ανθρώπους που δηλώνουν ένοχοι αλλά εμείς δεν έχουμε στοιχεία για να αποδείξουμε την ενοχή τους; Γίνονται τέτοια πράγματα σε ένα κράτος δικαίου;

Βέβαια θα πει κάποιος κάνοντας το συνήγορο του διαβόλου. Αφού δεν υπάρχει διαφθορά γιατί τα χρήματα που διαχειρίστηκαν οι καλύτερες κυβερνήσεις του κόσμου στην καλύτερη χώρα του κόσμου, δεν αξιοποιήθηκαν σωστά, ώστε να έχουμε σήμερα μία ανταγωνιστική οικονομία πού να εξάγει σε όλο τον κόσμο πολύ περισσότερα προϊόντα από αυτά που εισάγει;

Γιατί δεν έχουμε καταφέρει να έχουμε τα καλύτερα νοσοκομεία, τα καλύτερα σχολεία, το καλύτερο κοινωνικό κράτος στην Ευρώπη; Γιατί δεν καταφέραμε να έχουμε την καλύτερη δημόσια διοίκηση, πιο αποτελεσματικό δικαστικό σύστημα που να απονέμει τη δικαιοσύνη σε πολύ μικρότερους χρόνους, ώστε να μη χρειάζεται να περάσουν χρόνια για να τελεσιδικήσει μία δικαστική υπόθεση με αρνητικές επιπτώσεις στη διαμόρφωση θετικού οικονομικού περιβάλλοντος;

Εύκολη η απάντηση. Οι ξένοι φταίνε. Δεν έχετε ακούσει την κυβέρνηση και τους υπουργούς της όπου σταθούν κι όπου βρεθούν να δηλώνουν τελευταία ότι τα προβλήματα είναι εισαγόμενα; Επομένως εισαγόμενη είναι και η διαφθορά. Περίτρανη απόδειξη τα παθήματα της Εύας και της Μαρίας. ''Οι Αρσακειάδες των Βρυξελλών''.

Δύο γυναίκες ευρωβουλευτίνες του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, που έφυγαν από την Ελλάδα με... καθαρό δημόσιο λόγο και με ''όρκους'' πίστης στα μεγάλα ιδανικά της δημοκρατίας, του ευρωπαϊσμού, της σοσιαλδημοκρατίας και του κοινωνικού φιλελευθερισμού και να που σήμερα κατηγορούνται για ανομίες και απάτες.Με την πρώτη να είναι στη φυλακή και τη δεύτερη να έχει καρατομηθεί από το κόμμα.  

Χρήστος Αλεξανδρής