Πράσινα Φανάρια και Κόκκινες Γραμμές

Οι αγρότες στην Ελλάδα, δεν ζητάνε διάλογο για το διάλογο.
Ζητούν λύσεις στα προβλήματα για να παραμείνουν στο επάγγελμα και να συνεχίσουν να καλλιεργούν τα χωράφια τους παράγοντας προϊόντα ποιότητας για τους καταναλωτές.
Προφανώς οι κυβερνήσεις που ομνύουν στην ανάγκη του διαλόγου, προδίδουν την αδυναμία τους να κατανοήσουν τα πραγματικά προβλήματα του αγροτικού κόσμου και δηλώνουν την αμηχανία τους μπροστά στο ξέσπασμα των δυναμικών αγροτικών κινητοποιήσεων.
Αν είχαν όμως μια στοιχειώδη επαφή με τα προβλήματα των αγροτικών νοικοκυριών και των κτηνοτρόφων δεν θα άφηναν τα πράγματα να φτάσουν στο απροχώρητο. Το ότι βγήκαν στο δρόμο χιλιάδες τρακτέρ σημαίνει ότι ο αγροτικός κόσμος αντιμετωπίζει μεγάλες οικονομικές δυσκολίες. Δεν ξύπνησαν ένα πρωί οι αγρότες και επειδή δεν είχαν τι να κάνουν αποφάσισαν να κατασκηνώσουν στις εθνικές οδούς. Το κάλεσμα της κυβέρνησης για διάλογο με τους αγρότες συνοδεύτηκε τις προηγούμενες ημέρες από δύο προϋποθέσεις -κόκκινες γραμμές.
Πρώτον να εκπροσωπείται το σύνολο των αγροτών και δεύτερον να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις και αποκλεισμοί των δρόμων. Λογικό ακούγεται. Όμως τι νόημα έχει ένας διάλογος όταν ξεκαθαρίζεις από την αρχή ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια δημοσιονομικά για νέα μέτρα πλέον αυτών που ήδη ανακοινώθηκαν. Μέτρα ωστόσο που απορρίπτουν ως ανεπαρκή οι αγρότες. Επομένως τι νόημα θα έχει ένας διάλογος αν η κυβέρνηση δεν δέχεται να συζητήσει τίποτα περισσότερο από αυτά που ήδη ανακοίνωσε ;
Τι θα συζητήσουν στο τραπέζι του διαλόγου με τους αγρότες ; Θα προσπαθήσουν να τους πείσουν ότι τα μέτρα είναι καλά και προς το συμφέρον τους αλλά οι ίδιοι δεν το καταλαβαίνουν ; Ενδεχομένως όλα να λυθούν από τη συνάντηση με το μπλόκο των αγροτών στα “Πράσινα Φανάρια”.
Βέβαια η κυβέρνηση τα δημοσιονομικά περιθώρια καθόλου δεν τα σκέφτεται όταν στελεχώνει το πολυπληθέστερο κυβερνητικό σχήμα όλων των εποχών.
Με υπουργούς, υφυπουργούς, γενικούς γραμματείς και μετακλητούς για την παραγωγή έργου αμφιβόλου αποτελεσματικότητας όπως απέδειξε και η ιστορία του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τα δημοσιονομικά περιθώρια δεν περνάνε από το μυαλό της όταν στηρίζει με τις επιλογές της μια βιομηχανία απευθείας αναθέσεων σε υπουργεία, Δήμους και Περιφέρειες και όταν ξοδεύει δημόσιο χρήμα για να στηρίξει αναπτυξιακούς οργανισμούς και αναπτυξιακές δήθεν εταιρείες που στο τέλος αποδεικνύονται “βαρέλια δίχως πάτο“.
Το 2019 η Νέα Δημοκρατία αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση της χώρας υποστήριζε ότι γνωρίζει τα αγροτικά προβλήματα και ότι έχει τις πολιτικές για να τα αντιμετωπίσει.
Επτά χρόνια αργότερα και ενώ διεκδικεί μια τρίτη τετραετία αυτοδύναμης κυβέρνησης πιάστηκε εξαπίνης από τον όγκο και τη δυναμική των αγροτικών κινητοποιήσεων.
Οι πολιτικές της το μόνο που κατάφεραν ήταν να βγάλουν στο δρόμο σύσσωμη την αγροτιά διαβλέποντας τον κίνδυνο του εκτοπισμού από τα χωράφια τους.

Χρήστος Αλεξανδρής