ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ

Γράφει ο Ηλίας Σπυρόπουλος
Συνταξιούχος εκπαιδευτικός

✓ Στη σημερινή στήλη θα παραλείψουμε πρόλογο και εισαγωγή. Μπαίνουμε αμέσως στο κυρίως θέμα.

✓ Δεν περνάει μέρα που να μην ακούσουμε ότι σε κάποιο Πανεπιστήμιο της χώρας μας, έγιναν επεισόδια, ότι προκλήθηκαν μεγάλες ζημιές και έγιναν κατά κύριο λόγο από ανθρώπους που καμιά σχέση δεν έχουν με τον Πανεπιστημιακό χώρο και πολύ λιγώτερο από κάποιους αντιδραστικούς φοιτητές. 
Και σε μεγάλο ποσοστό τα επεισόδια γίνονται στα δύο μεγάλα Πανεπιστήμια μας των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Και ο κάθε πολίτης διερωτάται. Πώς είναι δυνατόν στον Πανεπιστημιακό χώρο να εισέρχονται αναρχικοί κάθε είδους, εγκληματικές φυσιογνωμίες, ναρκομανείς κλπ. Το αστυνομικό σώμα που είχε δημιουργηθεί υπάρχει; Δεν φυλάσσονται οι πανεπιστημιακοί χώροι, από ειδικά ειδικευμένους φύλακες γι’ αυτούς τους χώρους; 
Δεν επιδεικνύουν ταυτότητα, οι εισερχόμενοι δεν τους γίνεται σωματικός έλεγχος; Προ ολίγων ημερών στην Πολυτεχνική Σχολή Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε πάρτυ φοιτητών χωρίς άδεια. Αλήθεια τα πάρτυ πρέπει να γίνονται μέσα στις σχολές και όχι σε χώρους διασκέδασης; Και το περίεργο μέσα από αυτά τα πάρτυ βγήκαν οπλισμένοι με κάθε είδους ρόπαλα, σιδηρολοστούς και εμπρηστικούς μηχανισμούς και επιτέθηκαν στους αστυνομικούς που ήταν εκτός του Πανεπιστημιακού χώρου. Ένα πραγματικό μπάχαλο με αλληλομετάθεση ευθυνών μεταξύ Πρυτανείας, Υπουργείου Παιδείας, Αστυνομίας.
Κάθε μέρα καταστροφές επί καταστροφών και αν επισκεφθείς τους πανεπιστημιακούς χώρους, σε πολλούς απ’ αυτούς, θα νομίσεις ότι βρίσκεσαι σε βομβαρδισμένα τοπία. Τα πανεπιστήμια άλλων χωρών απ’ ότι γνωρίζω και ακούω είναι χώροι ιεροί και τα πάντα βρίσκονται σε άριστη κατάσταση. Και οι ποινές των παρεκτρεπομένων είναι αμείλικτες. Κύριοι Πανεπιστημιακοί ιθύνοντες. 
Όλοι έχετε μετεκπαίδευση στο εξωτερικό. Εκεί τι κάνουν; Δεν ενδιαφερθήκατε να μάθετε ώστε να ληφθούν μέτρα ανάλογα και στους δικούς μας πανεπιστημιακούς χώρους; 
Έχετε μεγάλη ευθύνη για τα συμβαίνοντα στα δικά μας πνευματικά ιδρύματα. 
Ο απλός πολίτης που πληρώνει τα σπασμένα από το υστέρημά του πιστεύει, ότι εάν το πάρετε απόφαση, σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και την Αστυνομία, με τεκμηριωμένες θέσεις, αλλά και όπου χρειάζεται με σκληρά μέτρα εναντίον των παρεκτρεπομένων θα επέλθει ηρεμία. 
Οι τίτλοι κύριοι σοφοί εγκέφαλοι, οι σπουδαίες θέσεις, δεν είναι μόνο κατάθεση επιστημονικών γνώσεων, αλλά έχουν και ευθύνες για το κοινωνικό μας γίγνεσθαι. 
Και αν εσείς οι σοφοί της εποχής μας αδυνατείτε, επιλέξτε απλούς, άξιους πολίτες και να είστε σίγουροι, ότι θα τα καταφέρουν καλύτερα από σας. Αλλάξτε  πορεία πλεύσης, διότι μέχρι στιγμής, με τις μέχρι τούδε ενέργειές σας, δεν φαίνεται να εισπράττετε επιτυχή αποτελέσματα. 

✓ Διεθνώς οι μεγάλοι τεχνολογικοί όμιλοι, σε μια καινούργια στρατηγική που υιοθετείται, ξεκίνησαν μαζικές απολύσεις, αντικαθιστώντας το ανθρώπινο δυναμικό, με εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης και μάλιστα προχωρούν με ραγδαίο ρυθμό. 
Έτσι μένουν στο δρόμο χιλιάδες οικογένειες, έτσι η εργασία επαναπροσδιορίζεται με όρους κόστους και μακριά από κάθε κοινωνική χρησιμότητα. Βλέπουμε λοιπόν ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν εισάγεται ως βοήθημα αλλά ως υποκατάστατο. 
Ρόλοι που μέχρι χθες απαιτούσαν ανθρώπινη παρουσία, κρίση, εμπειρία, ευθύνη, περνούν σε τεχνητούς εγκεφάλους με μοναδικό κριτήριο την αύξηση της κερδοφορίας.
Ο άνθρωπος απομακρύνεται όχι από την παραγωγή, αλλά και από τη διοίκηση, τον έλεγχο, τη λήψη αποφάσεων. Την ίδια στιγμή που οι απολύσεις γενικεύονται τα οικονομικά μεγέθη των τεχνολογικών κολοσσών φτάνουν σε ιστορικά υψηλά κέρδη. 
Και η αντίφαση είναι. Λίγα εργατικά χέρια, συγκέντρωση ισχύος, μεγάλα κέρδη. Και όλα αυτά σε ένα περιβάλλον, που ενώ έπρεπε να γίνουν προσπάθειες βελτίωσης κοινωνικών συνθηκών, βελτίωσης της ανθρώπινης παρουσίας, οι ανισότητες διευρύνονται και η ψυχική επιβάρυνση γίνεται εκρηκτική. Και αυτό συμβαίνει σε όλον τον κόσμο, παντού εισάγονται οι νέες τεχνολογίες και στην πατρίδα μας βέβαια, χωρίς δημόσιο διάλογο, χωρίς έλεγχο, χωρίς κοινωνική προστασία. Και το πιο ανησυχητικό είναι, ότι η αντικατάσταση του ανθρώπου παρουσιάζεται ως πρόοδος, η ανεργία ως αναγκαίο κόστος και η πλήρης ψηφιακή εξάρτηση ως ελευθερία.
Και γεννάται το ερώτημα. Η τεχνητή νοημοσύνη θα αλλάξει τον κόσμο; Ποιος θα πληρώσει το τίμημα; Ο άνθρωπος θα έχει θέση σ’ αυτόν τον βελτιστοποιημένο κόσμο ή θα μετατραπεί σε στατιστικό μέγεθος προς διαγραφή; 
Ανησυχία, προβληματισμός, αλλά και πανανθρώπινη ευθύνη. 

✓ Και πάλι στην παρέα του καφέ. Η συζήτηση περί τα πολιτικά δρώμενα καλά κρατεί. Γνώμες, απόψεις, συμπεράσματα για τα συμβαίνοντα στην πατρίδα μας, αλλά και στην παγκόσμια σκακιέρα, πάνε και έρχονται.  Ο καθένας μας κρίνει, αξιολογεί, συμφωνεί, διαφωνεί με τα παρόντα, προβλέπει τα αυριανά, αλλά και τα μέλλοντα, που θα συμβούν και έχει γνώμη για όλα. 
Όταν ήρθε και η σειρά μου τους είπα: «Δεν πρέπει να βγάζουμε σίγουρα συμπεράσματα απ’ αυτά που ακούμε και βλέπουμε σήμερα, διότι όλα αλλάζουν και αυτά που κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή σήμερα, όχι μόνο αλλάζουν, αλλά ανατρέπονται. 
Αν είμασταν μελλοντολόγοι και μπορούσαμε να προβλέψουμε αυτά που θα διαδραματίζονται μετά ας πούμε 15 χρόνια, σίγουρα θα είμασταν φειδωλοί στη σημερινή εξαγωγή συμπερασμάτων και θέσεων. 
«Θα σας πω δυο παραδείγματα και πιστεύω ότι θα σας πείσω. Το πρώτο. Όταν προ πολλών-πολλών ετών κατατάχτηκα φαντάρος στην Κόρινθο, σε ασκήσεις άρτιου βηματισμού, τραγουδούσαμε εκτός των άλλων και το τραγούδι. “Σόφια-Σόφια είναι τ’ όνειρό μας και η άγια μέρα έφτασε-έφτασε, που το τιμημένο λάβαρό μας στα βουνά της Σόφιας θα στηθεί”. Σήμερα στη Βουλγαρία πηγαινοερχόμαστε σαν να είναι ένα κομμάτι της πατρίδας μας. Αλλά και τώρα με τον πόλεμο του ΙΡΑΝ, αναλάβαμε να προασπίσουμε τον ουράνιο χώρο της. 
Δεύτερον. Όταν το ΠΑΣΟΚ ανήλθε στην εξουσία τα πράγματα είχαν εκτραχυνθεί. Φαγωμάρα στο έπακρον. Πράσινα και μπλε καφενεία, διαρκείς οξύτατες αντιπαραθέσεις μεταξύ των μπλε και πράσινων που ανήκαν στους δύο αυτούς χώρους, ακόμα και ξυλοδαρμοί. Σήμερα που φτάσαμε; Και καλώς φτάσαμε. Οι μισοί υπουργοί της κυβέρνησης να προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ και φημολογείται και μάλλον αυτή η φήμη είναι σε σωστές βάσεις, ότι σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας του κυβερνώντος κόμματος σίγουρη είναι η συνεργασία του με το ΠΑΣΟΚ, διότι η όλη πορεία των δύο κομμάτων βαίνει συγκλίνουσα. Αυτά τους λέω σας καταθέτω και ακούω τη γνώμη σας. Όλοι συμφώνησαν μαζί μου και μάλιστα μου απένειμαν και τα εύσημα για τις σωστές θέσεις μου. 

✓ Κλείνουμε χωρίς επίλογο, μιμούμενοι τον πρόλογο.