ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ

Γράφει ο Ηλίας Σπυρόπουλος
Συνταξιούχος εκπαιδευτικός

• Η στήλη παίρνει και πάλι τη θέση της στη φιλόξενη εφημερίδα μας το ΛΑΜΙΑΚΟ ΤΥΠΟ, ύστερα από απουσία του γράφοντα για αρκετό καιρό λόγω καλοκαιρινών διακοπών, οικογενειακών υποχρεώσεων και άλλων ενασχολήσεών του. 
Για μια ακόμη φορά θα τονίσει ότι τα γραφόμενά της, γράφονται εντελώς καλοπροαίρετα, μακριά από κάθε σκοπιμότητα, προσπαθώντας πάντα να ισορροπεί τη ζυγαριά.
Ότι γράφει, το αντλεί από την καθημερινότητα, από αυτά που συζητιούνται στην πλατεία, στο καφενείο στο πεζοδρόμιο τα οποία και προκαλούν το ενδιαφέρον και προβληματίζουν το συμπολίτη. Βέβαια όλα αυτά που καταθέτει τα συνζυμώνει και με τη δική της γνώμη, τα δικά της πιστεύω, τη δικής της γνώμη, τα δικά της πιστεύω, τις δικές της θέσεις και απόψεις. 
Ας ξεκινήσουμε:
• Όπως κάθε χρόνο το γράφω, στην ΠΑΡΑΛΙΑ ΡΑΧΩΝ πέρασα και φέτος το μεγαλύτερο μέρος των διακοπών μου λόγω της εκεί ιδιόκτητης οικίας μου. Παρόλο που κατάγομαι από τα ορεινά και λατρεύω το βουνό, έχω συνζυμωθεί πλέον με τον τόπο αυτό διότι και όμορφος είναι και καθαρή θάλασσα έχει και ζωηρή τουριστική κίνηση και ότι επιθυμεί η όρεξη του καθενός.
Το μόνο πρόβλημα που απασχολούσε φέτος τους μονίμους κατοίκους και είχαν όλοι την ίδια γνώμη και ήταν και είναι αντίθετοι, είναι ότι μαζί με το δίκτυο αποχέτευσης που γίνεται, έγιναν και κάτι κτίσματα στην ΠΑΡΑΛΙΑ και με υπόγειες κατασκευές, στα οποία θα καταλήγει όλο το δίκτυο και από εκεί θα προωθούν τα λήματα συνολικά στον τόπο που θα γίνεται ο βιολογικός τους καθαρισμός.
Δεν είμαι αρμόδιος ούτε έχω τεχνικές γνώσεις για να καταθέσω άποψη, να προτείνω κάποια άλλη κατασκευή και άλλου τόπο στον οποίο έπρεπε να γίνουν τα υπόγεια και τα υπέργεια αυτά κτίσματα. Οι ανάδοχοι του έργου, ο δήμος και οι τεχνικοί έχουν το λόγο. 
Όμως δεν είναι και αδικαιολόγητες οι διαμαρτυρίες των κατοίκων του οικισμού, διότι οπωσδήποτε παραβιάζεται η αισθητική και η ομορφιά του κεντρικού παραλιακού χώρου. 
Πέραν των παραθαλάσσιων διακοπών του ο γράφων με την οικογένειά του για ένα δεκαπενθήμερο οδοιπόρησε και προς τα ορεινά. 
Ήρθε στο πανέμορφο ορεινό χωριό του, τόπο καταγωγής του, δηλαδή στις ρίζες του, που βρίσκεται στις παρυφές του ΒΕΛΟΥΧΙΟΥ σε υψόμετρο περίπου 900 μέτρων μέσα στα έλατα, σ’ ένα φανταστικό φυσικό περιβάλλον. Είναι το ΝΕΟΧΩΡΙ ΤΥΜΦΡΗΣΤΟΥ γραφικότατο και ειδυλλιακό. Όπως όλη η ύπαιθρος χώρα βρίσκεται σε πληθυσμιακό μαρασμό και ο αριθμός των μονίμων κατοίκων αριθμεί στα δάκτυλα του ενός χεριού. 
Τον Αύγουστο όμως μήνα φτάνουμε στο αδιαχώρητο. Τότε βέβαια όλοι το επισκεπτόμαστε και κυρίως για το λόγο ότι γιορτάζει και ο ιερός ναός της Παναγίας μας, πολιούχος του χωριού.
Τον καιρό αυτό δεν υπάρχει ούτε χώρος στάθμευσης για το αυτοκίνητό σου.
Και πάλι φέτος και ο λίαν δραστήριος πρόεδρος του χωριού μας Γιώργος Κουτσούμπας και η αεικίνητη πρόεδρος του πολιτιστικού μας Συλλόγου Μυρσίνη Χάιλα μας εξέπληξαν με τις ωραίες εκδηλώσεις που διοργάνωσαν.
Με προσωπικές ενέργειες του Προέδρου μας, πραγματοποιήθηκε μουσική βραδιά στην πλατεία του χωριού με τον γνωστό τραγουδιστή Ζερβουδάκη Δημήτριο. Η συμμετοχή των κατοίκων του χωριού, των γύρω χωριών και πέραν αυτών ήταν μη αναμενόμενη. Στην λίαν επιτυχή αυτή μουσική βραδιά ο αριθμός αυτών που κατέκλυσαν τις πλατείες του χωριού ξεπέρασε τους 700. 
Την επόμενη βραδιά ο πολιτιστικός μας σύλλογος διοργάνωσε το καθιερωμένο γλέντι του πανηγυριού μας με τραγουδιστή το συντοπίτη μας Μίλτο Αλαφροπάτη.
Και οι δυο εκδηλώσεις λίαν επιτυχημένες σκόρπισαν κέφι, ενθουσιασμό και χαρούμενες νότες σ’ όλους τους συμμετέχοντες.
Θα ήταν παράλειψη αν δεν αναφερόταν ότι και ο συγχωριανός μας μηχανικός στο επάγγελμα Μανταλόβας Μάκης, λάτρης όμως της μουσικής με τη μικρή του ορχήστρα μας χάρισε μια όμορφη κεφάτη μουσική βραδιά και τον ευχαριστούμε θερμότητα.
Πρέπει ακόμα να αναφερθεί ότι οι κυρίες του χωριού μας μας χάρισαν μια όμορφη βραδιά με διαγωνισμό το καλύτερο φαγητό, που μαγείρεψαν οι γυναίκες και όχι μόνο στο χωριό. Συγχαρητήρια και ευχαριστίες και σ’ αυτές. Θερμότατες ευχαριστίες και βέβαια ειλικρινή συγχαρητήρια  σ’ αυτούς που πρωτοστάτησαν για να πραγματοποιηθούν όλες αυτές οι εκδηλώσεις και κατάφεραν να βγάλουν το χωριουδάκι μας έξω από τα σύνορά του και να δηλώσει: «Εδώ είμαι ΥΠΑΡΧΩ και θα υπάρχω πάντα αφού έχω τόσο άξια παιδιά». 
Και να κλείσω με το: Η πατρώα γη, οι ρίζες μας το τοπικό ιστορικό μας είναι μας γυρίζουν στα παλιά και μας γεμίζουν ελπίδες και δύναμη. 
• Πριν όμως προχωρήσουμε σε θέματα καθημερινότητας θεωρούμε επιβεβλημένη υποχρέωσή μας να εκφράσουμε τις θερμότατες και λίαν εγκάρδιες ευχές μας προς την εφημερίδα μας το ΛΑΜΙΑΚΟ ΤΥΠΟ κόσμημα πανελλήνια του έντυπου τύπου, για τα 44α γενέθλιά του. 
Δεν θα επεκταθώ επαναλαμβάνοντας αυτά που βγαλμένα μέσα από το ψυχικό μου είναι σε κάθε γενέθλιά της καταθέτω.
Θα σταθώ σ’ αυτά τα λίαν ενθαρρυντικά που ο Δ/ντής μας κατέθεσε: 
«Όσον αφορά τη συνέχεια της έκδοσης του ΛΑΜΙΑΚΟΥ ΤΥΠΟΥ, θέλουμε να πιστεύουμε και το παλεύουμε σ’ αυτό, σ’ αυτή την κατεύθυνση ανεξάρτητα από το μέλλον της όλης επιχείρησης, ότι η έκδοση του ΛΑΜΙΑΚΟΥ ΤΥΠΟΥ θα έχει συνέχεια, διότι και η διεύθυνσή της και το προσωπικό και οι συνεργάτες αυτή την πρόθεση έχουν εκδηλώσει».
Σπύρο σε ευχαριστούμε και υποσχόμαστε να είμαστε πολύ κοντά σου όπου και αν χρειαστεί. 
• Στους συναδέλφους εκπαιδευτικούς κάθε βαθμίδας η στήλη εύχεται, ως πάντα, καλή σχολική χρονιά γεμάτη προκοπή για το καλό των παιδιών μας, των ελληνόπουλων, το μέλλον της πατρίδας το στήριγμα του τόπου. 
Ανεβάστε συνάδελφοι όσο ψηλά μπορείτε τον πή  χυ των επιδιώξεων σας και δώστε στο παιδί τον καλύτερο εαυτό σας, που τόσο έχει ανάγκη.
Σε μεγάλο βαθμό από εσάς εξαρτάται υπό τις σημερινές σαρωτικές αλλαγές και δυσμενείς συνθήκες αν θα συνεχίσουμε την πορεία μας ως Ελληνικό Έθνος.
• Και κάτι προχθεσινό. Τη Δευτέρα 28 του μηνός Σεπτεμβρίου και ώρα 11η βρέθηκα στην αίθουσα του ΟΤΕ στην πλατεία Ελευθερίας για πληρωμή λογαριασμού. Εκεί συνάντησα φιλικό μου ζευγάρι που είχε έλθει για υπόθεσή του.
Ο σύζυγος λίαν ηλικιωμένος, άνω των 90 με προβλήματα κινητικότητας και οράσεως. 
Χρειαζόταν όμως να είναι εκεί για την επίλυση της υποθέσεώς τους. Η σύζυγος μικρότερης ηλικίας οδηγεί το αυτοκίνητό τους με το οποίο είχαν έρθει και το πάρκαρε ακριβώς έξω από τα γραφεία του ΟΤΕ σε διαγραμμισμένο τόπο για ΑΜΕΑ. 
Και ενώ περίμεναν στη σειρά τους κοιτάζοντας έξω η κυρία, βλέπει δύο νεαρούς αστυνομικούς της δημοτικής αστυνομίας να της αφαιρούν τις πινακίδες. Βγήκα και εγώ μαζί της έξω και σιγά-σιγά και ο σύζυγός της. Τους παρακάλεσε τους εξήγησε ότι το πάρκαρε εκεί λόγω αδυναμίας του συζύγου της και αμέσως θα έφευγε. Απευθύνομαι και γω και τους λέω. Και ο κύριος απ’ εδώ ΑΜΕΑ είναι. Μου είπαν. Εσείς ποιος είστε; Φίλος τους λέω και είμαστε μαζί. Γύρισαν αγενώς την πλάτη τους και έκαναν πως δεν με άκουσαν. Τελικά βγάλαν τις πινακίδες και τους είπαν να πάνε στη Δημαρχία, στο γήπεδο. 
Πήγαν οι άνθρωποι πλήρωσαν 150Ευρώ πρόστιμο και θα παίρναν τις πινακίδες σε 5 ημέρες. 
Κύριε Δήμαρχε. Κύριε προϊστάμενε αυτής της υπηρεσίας. Οι νεαρούληδες δημοτικοί αστυνομικοί δεν είναι μόνο για να κόβουν κλήσεις και να αφαιρούν πινακίδες. Δεν πρέπει μόνο να κρατούν τη σπάθη. Πρέπει να βοηθούν και κάθε συμπολίτη που έχει ανάγκη. Συμβουλέψτε τους και εξηγήστε τους ποια είναι τα καθήκοντά τους. Είναι καλοσύνη, ευγένεια εξυπηρέτηση του συμπολίτη, πέραν των αυστηρά υπηρεσιακών καθηκόντων τους.
Αυτό απαιτεί το κοινωνικό μας γίγνεσθαι. 
• Φτάσαμε στον επίλογο ο οποίος θα είναι σήμερα μόνο ευχετήριος.
Τις καλύτερες εγκάρδιες ευχές μου στη Δ/νση και το προσωπικό της εφημερίδας, σε όλους τους αναγνώστες αυτής, στους αναγνώστες της στήλης και λίγο ιδιαίτερα σ’ αυτούς που με αναζήτησαν, τον καιρό αυτό που απουσίαζα.
Καλό Φθινόπωρο, καλό Χειμώνα, με πάνω απ’ όλα το πρώτιστο αγαθό την υγεία και με όλα τα συνακόλουθα, αποδοτικά για τον εαυτό μας για το στενό, αλλά και για τον ευρύτερο περίγυρό μας.