Ένας αξιόπιστος σύμμαχος!

Γράφει ο 

Χρήστος Αλεξανδρής

Στα θέματα εξωτερικής πολιτικής ισχύει διαχρονικά η Καραμανλική ρήση: «Έξω πάμε καλά». Από αυτή την οπτική θεώρησης των πραγμάτων, το γεγονός ότι ο επικεφαλής της Αμερικανικής διπλωματίας, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, επισκέφθηκε τη χώρα μας και είχε επαφές και συναντήσεις με κυβερνητικούς αξιωματούχους, σε μια περίοδο μάλιστα που οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δοκιμάζονται σε πολλά επίπεδα, σε σημείο που η διακήρυξη φιλίας των Αθηνών να μοιάζει με γράμμα κενού περιεχομένου, μόνο σε θετικά συμπεράσματα μπορεί να μας οδηγήσει. 
Άλλωστε, όπως έχει τονιστεί απ’ όλους, τα θέματα εξωτερικής πολιτικής δεν προσφέρονται για μικροπολιτική εκμετάλλευση, ούτε για σκληρή πολιτική αντιπαράθεση. Και φυσικά κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει κομματικές οργανώσεις και ομάδες πολιτών να εκφράσουν με ειρηνικό τρόπο την αντίθεσή τους στην επίσκεψη του Αμερικανού αξιωματούχου στην Ελλάδα και να διαμαρτυρηθούν για τη στάση της κυβέρνησης. Και αυτό συνέβη άλλωστε. Δημοκρατία έχουμε. 
Παρά τις διαδηλώσεις, όμως, και τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, εκείνο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί είναι ότι στους δρόμους σήμερα δεν συναντάμε τον αντιαμερικανισμό άλλων εποχών, ενώ αδιαμφισβήτητο είναι ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται στο καλύτερο δυνατό σημείο. Ο ιδεοληπτικός αντιαμερικανισμός υποχώρησε και επέτρεψε στις πολιτικές ηγεσίες να διαβάζουν καλύτερα και χωρίς φανατισμούς τον κόσμο γύρω μας, αξιοποιώντας ευκαιρίες που παρουσιάζονται χωρίς ενοχές, δεύτερες σκέψεις και καχυποψίες. 
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα έχει ενισχύσει το διπλωματικό της κεφάλαιο, ενώ η θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο έχει ενισχυθεί σημαντικά, συμμετέχοντας σε όλες τις μεγάλες πρωτοβουλίες της Ευρώπης και της Αμερικής στην γεωπολιτική σκακιέρα. 
Διαφωνώ με αντιπολιτευτικές φωνές που λένε ότι δεν πρέπει να είμαστε δεδομένοι. Η Ελλάδα ήταν πάντοτε και παραμένει ένας αξιόπιστος σύμμαχος. Σέβεται τους εταίρους της, αλλά και τις συμφωνίες που κάνει μαζί τους. Δεν λειτουργεί παρορμητικά και αποσταθεροποιητικά στην περιοχή και αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί κερδίζει την εμπιστοσύνη των συμμάχων της. Μπορεί με την εκλογή Τράμπ στην Αμερική οι διεθνείς σχέσεις να έγιναν περισσότερο συναλλακτικές, η Ελλάδα όμως αποτελεί την εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα, καθώς οι σχέσεις της με τους συμμάχους της δεν είναι καθαρά συναλλακτικές, αλλά στηρίζονται σε αρχές και αξίες. Όπως είχε πει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, η Ελλάδα είναι μια πολιτιστική υπερδύναμη και πάντα υπερασπιζόμαστε το διεθνές δίκαιο, ενώ δεν παραλείπουμε να υπογραμμίζουμε το σεβασμό στα ανθρωπίνα δικαιώματα. 
Με αυτόν τον αξιακό κώδικα πορευτήκαμε στην ιστορία, πηγαίνοντας κόντρα ακόμη και στο «δόγμα» του Λόρδου Πάλμερστον από τον 19ο αιώνα ότι «στις διεθνείς σχέσεις των κρατών δεν υπάρχουν μόνιμοι φίλοι, ούτε μόνιμοι εχθροί, παρά μόνο μόνιμα συμφέροντα». 
Όμως η ιστορία σήμερα διδάσκει ότι η άκρατη συναλλακτική σχέση της Γερμανίας και ολόκληρης της Ευρώπης με τη Ρωσία, στηριγμένη πάνω σε κοινά συμφέροντα, ενεργειακά και επιχειρηματικά, δεν οδήγησε τη Ρωσία στην αγκαλιά της Ευρώπης. Αντίθετα, οδήγησε στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία κατά παράβαση κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου και σε έναν πόλεμο που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, αφήνοντας πίσω του εκατομμύρια νεκρούς και τεράστιες καταστροφές σε ενεργειακές και άλλες υποδομές. 
Η χώρα μας απέδειξε πολλές φορές στην ιστορία της ότι αυτό που τελικά μετράει περισσότερο στις διεθνείς σχέσεις είναι η υπεράσπιση αρχών και αξιών. Η δημοκρατία, η ελευθερία, το κράτος δικαίου, ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, είναι τα στοιχεία που μας διαφοροποιούν σήμερα από την Τουρκία και τα στοιχεία εκείνα που κάνουν τους συμμάχους μας να μας εμπιστεύονται περισσότερο. Και αυτό το αποδεικνύουμε και σήμερα, στεκόμενοι στο πλευρό της Ουκρανίας που δέχτηκε επίθεση στην εθνικής της κυριαρχία και στην εδαφική της ακεραιότητα. 
Ούτε η σχέση μας με το Ισραήλ είναι καθαρά συναλλακτική. Μοιραζόμαστε ένα κοινό αξιακό υπόβαθρο δημοκρατίας και πολιτικών ελευθεριών και αυτό αποτελεί τη βάση καλύτερης συννενόησης, χωρίς αυτή η σχέση να μας εμποδίζει να ζητάμε ένα ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος. Αυτές τις αξίες υπερασπίζεται και η Ευρώπη κόντρα σε αυτούς που θέλουν να τηρούμε ίσες αποστάσεις ανάμεσα στον αμυνόμενο και τον επιτιθέμενο. 
Η Ελλάδα στα θέματα εξωτερικής πολιτικής αποκτά αυτοπεποίθηση, γίνεται υπολογίσιμος παίκτης στην Ανατολική Μεσόγειο και σε εμάς μπορούν να στηριχθούν οι σύμμαχοί μας στη Δύση, σε μια περίοδο μάλιστα ιδιαίτερα ταραγμένη, με αναθεωρητικές δυνάμεις να αμφισβητούν την μεταπολεμική τάξη πραγμάτων. Σε μια εποχή που η Ανατολική Μεσόγειος αποκτά έναν κρίσιμο ρόλο για την ενεργειακή αυτονόμηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο, η Ελλάδα ήταν και παραμένει ένας αξιόπιστος σύμμαχος! 
Ως τέτοιοι οφείλουμε να ζητήσουμε από την ισχυρότερη σύμμαχό μας, την Αμερική, να επιστρατεύσει όλα τα δυνατά χαρτιά της διπλωματίας της και να βοηθήσει να επιτευχθεί ηρεμία και ειρήνη στην ταραγμένη λεκάνη της Μεσογείου. Αυτό είναι το χρέος και η ευθύνη συνάμα μιας μεγάλης Δημοκρατίας.