Η απογοήτευση των πολιτών , το μεγάλο πρόβλημα των κομμάτων

Χωρίς καμία θεαματική μεταβολή και αλλαγή στο συσχετισμό της πολιτικής δύναμης των κομμάτων εκλεισε ο πρώτος κύκλος των δημοσκοπήσεων , τα αποτελέσματα των οποίων είδαν το φώς της δημοσιότητας τις δύο εβδομάδες μετά τη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης. 

Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να προηγείται διατηρώντας ενα ξεκάθαρο προβάδισμα απο τους πολιτικούς της αντιπάλους , ενώ κανένα απο τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν εχει καταφέρει να αναπτύξει δυναμική που να αμφισβητεί το αφήγημα της κυβέρνησης και  να εμφανίζεται ως σοβαρός διεκδικητής της εξουσίας μέσα απο μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης .

Οι προβλέψεις πολιτικών , δημοσκόπων και δημοσιογράφων οτι η εμφάνιση δύο νέων κομμάτων στην πολιτική σκηνή , της ΕΛΑΣ του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και της Ελπίδας για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού θα εφερναν σημαντικές ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό και ενδεχομένως μεγάλες ανατροπές στους πολιτικούς συσχετισμούς των κομμάτων προς το παρών δεν εχουν επαληθευτεί . Με εξαίρεση φυσικά ενα ανταγωνισμό για τη δεύτερη θέση μεταξύ της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα και του ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη  που φαίνεται να γίνεται ολοένα και πιο εντονος καθώς πλησιάζουμε στο χρόνο των εκλογών , το βασικό συμπέρασμα που διατρέχει ολες τις μετρήσεις της κοινής γνώμης , είναι οτι εχουμε να κάνουμε με ενα ακινητοποιημένο πολιτικό σκηνικό , γεγονός που ερμηνεύεται απο πολλούς πολιτικούς αναλυτές και δημοσκόπους ως απόδειξη οτι τα οσα συμβαίνουν σήμερα στο δημόσιο βίο αφήνουν ασυγκίνητους και σχεδόν αδιάφορους τους πολίτες . 

Η  βελόνα παραμένει κολλημένη για ολα τα κόμματα ! Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί ενα σταθερό προβάδισμα , αλλά δεν εχει καταφέρει να αλλάξει το κλίμα και να γεφυρώσει κατα κάποιον τρόπο τη διαφορά που τη χωρίζει απο την αυτοδυναμία . Αντίθετα στην πρόθεση ψήφου η Νέα Δημοκρατία κινείται σε ενα ποσοστό 24 με 25 % και μόνο στην εκτίμηση τσιμπάει και φαίνεται να αγγίζει το 30%. Κρίνοντας μάλιστα και απο τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των μετρήσεων , ουτε τα μέτρα της ΔΕΘ φαίνεται να επιασαν τόπο , καθώς η πλειοψηφία των πολιτών (ποσοστό ανω του 65% ) θεωρεί οτι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση , ενα 60 -65% εκτιμά οτι η οικονομική του κατάσταση επιδεινώθηκε μέσα σε ενα χρόνο και ενα 60-65% εχει αρνητικές προσδοκίες για το μέλλον . Στα νούμερα αυτά αποτυπώνεται και το μεγαλύτερο πρόβλημα της κυβέρνησης που δεν ειναι αλλο απο την  αδυναμία της να πείσει την πλειοψηφία των πολιτών οτι οι αναμφισβήτητες επιτυχίες της οικονομικής της πολιτικής (ανάπτυξη μεγαλύτερη απο το μέσο ορο των χωρών της Ευρώπης , αναβαθμίσεις απο τους Διεθνείς Οικους Αξιολόγησης , μείωση του χρέους και δανεισμό με φθηνότερα επιτόκια ),  μεταφράζονται και σε καλύτερες συνθήκες ζωής για την καθημερινότητα των πολιτών . Γι αυτό και δεν εχει αποδώσει δημοσκοπικά η στρατηγική του ''επαναπατρισμού'' ψηφοφόρων που την εγκατέλειψαν μετά τις εθνικές εκλογές του 2023 . Οσο οι δείκτες της καθημερινότητας των πολιτών , νοικοκυριών και επιχειρήσεων δεν θα βελτιώνονται , το επιχείρημα της κυβέρνησης περι πολιτικής σταθερότητας δύσκολα θα αποτελέσει το οχημα που θα την οδηγήσει στην αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές . Απο την αλλη πλευρά του φεγγαριού στο χώρο της αντιπολίτευσης , οι βασικοί πρωταγωνιστές θα πρέπει να διαβούν το δικό τους Ρουβίκωνα ! Μέχρι στιγμής πάντως περιμένουν ενα θαύμα να συμβεί την ημέρα που θα στηθούν οι κάλπες . Χάνοντας ολες τις μάχες των δημοσκοπήσεων , πιστεύουν οτι θα κερδίσουν  τη μάχη των εκλογών . Στην πολιτική βέβαια δεν λείπουν ποτέ οι εκπλήξεις , αλλά μια τόσο μεγάλη εκπληξη μόνο με  ενα θαύμα μπορεί να συγκριθεί !  Και αυτό γιατί οι πολίτες που δηλώνουν στις δημοσκοπήσεις οτι η οικονομική τους κατάσταση εχει χειροτερέψει τον τελευταίο χρόνο , δεν πιστεύουν οτι θα βελτιωθεί και θα γίνει καλύτερη αν πάρει την κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη ή η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα . Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα της αντιπολίτευσης σήμερα . Δείχνει οτι η απογοήτευση των πολιτών δεν στρέφεται μόνο κατα της κυβέρνησης αλλά πρόκειται για απογοήτευση που απορρίπτει συνολικά το πολιτικό σύστημα . Η ανοδος αλλωστε των ακροδεξιών κομμάτων σε ολη την Ευρώπη , βρίσκει την εξηγησή της στο γεγονός οτι ολοένα και διευρυνόμενα κοινωνικά στρώματα πολιτών νοιώθουν οτι δεν εκπροσωπούνται απο τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας και οτι δεν εχουν τίποτε πλέον να τους προσφέρουν  που να μοιάζει με πρόγραμμα για την καλυτέρευση των συνθηκών της ζωής τους και της ζωής των παιδιών τους .

                                                                                                                                                                     Χρήστος Αλεξανδρής