Χρονογράφημα: Είναι ο Κάρολος Κομμουνιστής?

Εγώ ωτακουστής δεν είμαι αλλά κάτι έπιασε το αυτί μου ότι ο Βασιλιάς Κάρολος της Αγγλίας ζήτησε να εγγραφεί στην ΚΟΒΑ του Λονδίνου. Η υπόθεσή του εξετάζεται ενδελεχώς από τους υπεύθυνους του Περισσού και σύντομα θα πάρει την κάρτα μέλους στο Κομουνιστικό κόμμα για να μπορεί να μπαινοβγαίνει ελεύθερα στις συνελεύσεις του ΚΚΕ και να έχει δικαίωμα ψήφου για κάθε απεργία και κινητοποίηση. Τώρα δεν ξέρω ίσως να είναι και ψέματα, αλλά η μέχρι σήμερα στάση ζωής που κράτησε απέναντι στο Λαϊκό κίνημα, κάτι τέτοιο προϊονίζει.

Δεν ξέρεις, αύριο, μεθαύριο εκθρονίζει τον Μήτσο από Γραμματέα του κόμματος και κάθεται ο ίδιος στον ηλεκτρικό αυτό θρόνο, ψάχνει  για ένα σασπένς στη ζωή του, μια ένταση, μια αγωνία για τις επερχόμενες εκλογές. Και όλα αυτά ο Βασιλιάς Κάρολος? Ναι, καλά διαβάσατε, ο Κάρολος με όλα τα τσιγκάκια που έχει στο στήθος καρφιτσωμένα από την αυστηρή Μητέρα του για όλα τα ανδραγαθήματα που είχε κάνει στις μάχες που πρωτοστάτησε από το νηπιαγωγείο και μετά. Πάντα μέσα στη φωτιά, αλλιώς δεν θα έπαιρνε τα παράσημα.

Μετά από κάθε μάχη νάσου και ένα γυαλιστερό τσιγκάκι στο πέτο. Άλλωστε τα παράσημα είναι φτηνά, γι αυτό μάλιστα και τα δίνουν. Αναγνωρίζονταν η συμμετοχή του στον πόλεμο και έπαιρνε τα παράσημα αμέσως μετά την αναγκαία  μεσημεριανή σιέστα! Είχε πάρει περισσότερα και από τον Μπρέζνιεφ, τους είχε ξεφτιλίσει όλους.

Ο Κάρολος που λέτε από την γέννησή του μέχρι τα σήμερα που μιλάμε μετά από 73 χρόνια ήταν πάντα πιστός στην ιδεολογία του. Ποτέ δεν έκανε δική του επιχείρηση, ουδέποτε άνοιξε ένα εμπορικό κατάστημα με είδη νεωτερισμών, σε καμία στιγμή της ζωής του δεν άνοιξε ζαχαροπλαστείο, κομμωτήριο ή είδη κιγκαλερίας με ντανάλιες, τσαπιά ή σφυροδρέπανα. Δεν ήταν ποτέ μέσα στα όνειρά του να ανοίξει ένα εργοστάσιο κατασκευής χειραμαξών και μπετονιέρας. Απεχθάνονταν την εργολαβική δουλειά κατασκευής οικοδομών ή απόφραξης βόθρων. Το μεράκι του ήταν πάντα το δημόσιο, του άρεσε πολύ η μονιμότητα. Μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει νάτο το πολυπόθητο εκατομμυριάκι.

Η μόνη του αγωνία ήταν πάντα το πώς περνάει ο μήνας και έρχεται η επόμενη πρώτη του μήνα. Το είχε σκεφθεί πολύ αλλά λύση δεν βρήκε ποτέ. Τριάντα ολόκληρες τυραννικές μέρες έπρεπε να περάσουν και άλλες τόσες νύχτες. Τον είχε λιώσει η αγωνία, όπως άλλωστε και όλους τους δημοσίους υπαλλήλους απανταχού της γής.

Αφού λοιπόν είχε ακολουθήσει οικιοθελώς τον Δημόσιο τομέα και είχε απορρίψει τον ιδιωτικό, δεν έμενε τίποτα άλλο να πράξει παρά να δηλώσει και δημοσίως πως είναι σοσιαλιστής αναντάμ παπαντάμ. Και δεν σταμάτησε μόνον εδώ αλλά κατά την διάρκεια της κηδείας της πολυπαθούσης Μητρός του να προσπαθεί να πείσει και τους άλλους εστεμμένους να εγγραφούν ομαδικά στο Ελληνικό Κουμουνιστικό κόμμα για να είναι πολλοί και να μπορέσουν να αλώσουν τις καίριες θέσεις του Περισσού.

Διαρρέουν πληροφορίες ότι κάποιοι Βασιλείς του δήλωσαν ευθαρσώς ότι το σκέπτονται. Διότι σου λένε πως έτσι κι αλλιώς διάγουμε κομουνιστικόν βίον, και αν εγγραφούμε στο κόμμα απλώς θα πιστοποιήσουμε ποιο κοινωνικό σύστημα επιθυμούμε και για όλους τους άλλους πολίτες.

Η κίνηση του Βασιλιά  Καρόλου συζητιέται ήδη σε πολλά ανάκτορα της Ευρώπης και της Ασίας αλλά και στην κεντρική επιτροπή του κόμματος, θεωρείται όμως σχεδόν βεβαία η αποδοχή του αιτήματός τους!!

Του Συνεργάτη μας,
Φοίβου Ιωσήφ