Είναι ζήτημα Δημοκρατίας! (Άρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή)

Με τα κόμματα να καταλήγουν σε διαφορετικά πορίσματα ολοκληρώθηκε ο κοινοβουλευτικός έλεγχος για την υπόθεση των υποκλοπών που έπληξε καίρια το προφίλ της κυβερνώσας παράταξης.

Η πρώτη αντίδραση της κυβέρνησης όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση της παρακολούθησης του κινητού τηλεφώνου του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη ήταν να έρθουν όλα στο φως, με το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση δεν έχει τίποτα να κρύψει. Δυστυχώς έμειναν όλα στο σκοτάδι και δεν θα μάθει ποτέ κανένας γιατί η κυβέρνηση παρακολουθούσε τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Διαβάζοντας κανείς τα πορίσματα του κοινοβουλευτικού ελέγχου στην υπόθεση των υποκλοπών εύκολα μπορεί να διακρίνει μία πολιτική παραδοξότητα. Το πόρισμα της Νέας Δημοκρατίας κάνει λόγο για “νόμιμες επισυνδέσεις”, εκθέτοντας κατά κάποιο τρόπο τον ίδιο τον πρωθυπουργό, ο οποίος παραίτησε από την πρώτη στιγμή τους δύο στενούς συνεργάτες του γιατί έκαναν κάτι που δεν ήταν αποδεκτό. Και όπως είχε δηλώσει ο ίδιος “αν το γνώριζε δεν θα το επέτρεπε ποτέ”.

Είναι δυνατόν, όμως, να δεχτούμε ότι η παρέμβαση του πρωθυπουργού θα γινόταν για να αποτρέψει κάτι που ήταν νόμιμο; Είναι ένα ερώτημα που αναζητά απάντηση.

Η δεύτερη επισήμανση έχει να κάνει με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για την καλύτερη λειτουργία των μυστικών υπηρεσιών.

Τα μέτρα διαφάνειας που χρειάζονται να ληφθούν και τις προτάσεις για τον έλεγχο της εξουσίας της ΕΥΠ.

Ερώτημα: τι είναι αυτό που εμποδίζει την κυβέρνηση να ξεκινήσει τη διαφάνεια και τη λογοδοσία στη λειτουργία της ΕΥΠ από την υπόθεση της παρακολούθησης του κινητού τηλεφώνου του Νίκου Ανδρουλάκη ;

Για να έρθουν όλα στο φως, όπως η ίδια υποσχέθηκε από την αρχή, και να μη μείνει καμία σκιά στην περίεργη αυτή υπόθεση.

Από την άλλη πλευρά τα πορίσματα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ μιλούν για παράνομη παρακολούθηση και ζητούν από την κυβέρνηση να αποκαλύψει το λόγο που παρακολουθούνταν ο Νίκος Ανδρουλάκης. Διότι ο τρόπος που διαχειρίστηκε την υπόθεση των υποκλοπών η κυβέρνηση το μόνο που κατάφερε ήταν να ρίξει νερό στο μύλο του κάθε συνωμοσιολόγου, αφήνοντας τον καθένα να πιστεύει ότι θέλει και ότι μπορεί να φανταστεί.

Στη βάση, όμως, αυτής της υπόθεσης υπάρχει και ένα γενικότερο ζήτημα Δημοκρατίας, λειτουργίας των θεσμών, διαφάνειας λογοδοσίας των ασκούντων την εξουσία, προστασίας του δημόσιου βίου αλλά και της ιδιωτικής ζωής του κάθε πολίτη.

Και σε αυτό θέλουμε να επιμείνουμε. Από την πλευρά της κυβέρνησης και των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας προβάλλεται το επιχείρημα ότι η υπόθεση των υποκλοπών δεν απασχολεί τους πολίτες αυτής της χώρας, όπως τουλάχιστον φαίνεται στις δημοσκοπήσεις.

Αυτό είναι αλήθεια. Διότι αυτό που κατά βάση απασχολεί τους πολίτες είναι η ενεργειακή κρίση, η ακρίβεια στην αγορά, η οικονομική τους κατάσταση, το αν θα έχουν αύριο δουλειά, εάν θα έχουν χρήματα για να πληρώσουν τους φουσκωμένους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος.

Και οι μεταρρυθμίσεις στο κράτος δεν είναι στις προτεραιότητες των πολιτών. Αυτό τι σημαίνει, πως δεν πρέπει να γίνουν ;

Θα είχε ενδιαφέρον μία δημοσκόπηση με αποκλειστικό ερώτημα “εάν θέλουμε καλύτερη Δημοκρατία και αν μας αξίζει τελικά μία καλύτερη Δημοκρατία”. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι τα ποσοστά των θετικών απαντήσεων θα ήταν συντριπτικά και δεν θα άφηναν κανένα περιθώριο για παρερμηνείες.

Αλλά καλύτερη Δημοκρατία σημαίνει απόλυτη κατοχύρωση των ατομικών δικαιωμάτων των πολιτών. Καλύτερη Δημοκρατία σημαίνει προστασία του ιδιωτικού βίου των πολιτών.

Διότι, τι νόημα έχει να λέμε ότι προστατεύεται ο ιδιωτικός βίος των πολιτών όταν δεν μπορείς να έχεις ένα μυστικό ;

Από την αρχή που ξέσπασε η υπόθεση των υποκλοπών η κυβέρνηση έκανε τα πάντα για να προστατεύσει το απόρρητο των μυστικών υπηρεσιών αλλά δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα για να προστατεύσει το απόρρητο των ιδιωτικών συνομιλιών πολιτικών και απλών πολιτών που δεν κατηγορούνται για τίποτα και πιστεύουν πως ζούν ελεύθεροι σε μία δημοκρατική κοινωνία.

Χρήστος Αλεξανδρής