Εις επαύριον

Ποίηση Τάσου Γεμενή

Τρελάθηκαν οι μέρες μου

και δεν κοιμούνται πιά στα όνειρά μου,

απελάθηκαν οι νύχτες μου

μη δουν τα ακατάλληλα όνειρά μου,

ο χρόνος μου οργανώθηκε

σε συνδικαλιστικές οργανώσεις

το ίδιο και οι φόβοι μου,

τα βήματά μου υπέστησαν καθίζηση

λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων.

Το μαζί και το συν ήταν ένας εφιάλτης 

που μας πέρασε σχετικά γρήγορα,

όταν η ζωή μάς δόθηκε

γυρίσαμε από την άλλη πλευρά,

έχουμε συνηθίσει τις μπάτσες 

και τις κλωτσιές κάθε μέρα,

όπου κι αν σταθούμε, από γεννησιμιού μας, μας κλωτσάνε, 

δεν αντέχουν να βλέπουν μέσα μας 

ότι μπορούμε να βγούμε από τις φυλακές τους.

Συνεχίζουμε να τους κουρντίζουμε

ότι υπάρχει και μια άλλη ζωή που μας περιμένει,

φτάνει να τινάξουμε από πάνω μας

αυτούς που μας κλείνουν το δρόμο μας.

​