Ελλάδα: Ένα ναυάγιο με τουριστική βιτρίνα

Γράφει ο 
Γιώργος Καρανάσιος 
gkaranasios24@gmail.com 

Τ­ο παιχνίδι για την Ελλάδα χάθηκε εδώ και πολλά χρόνια. Και δεν είναι θέμα αισιοδοξίας ή απαισιοδοξίας. Αυτά είναι για να παρηγοριόμαστε. Είναι θέμα πραγματικότητας.
Μια χώρα που γερνάει, όπου ένας στους τέσσερις είναι άνω των 65, όπου οι θάνατοι είναι σχεδόν διπλάσιοι από τις γεννήσεις, όπου οι ηλικιωμένοι είναι περισσότεροι από τα παιδιά και οι νέοι φεύγουν στο εξωτερικό, δεν έχει απλώς δημογραφικό πρόβλημα. Αδειάζει.
Και το πιο τραγικό;
Αδειάζει χωρίς να κουνιέται φύλλο.
Ποιος θα ξεσηκωθεί; Εκείνος που παρακαλάει για λίγα ευρώ ακόμη για να βγάλει τον μήνα; 
Εκείνος που έχει μάθει να επιβιώνει και όχι να ζει;    Εκείνος που περιμένει το επίδομα, το ρουσφέτι, τη σύνταξη, μια μικρή εξυπηρέτηση και μετά λέει «να ’ναι καλά οι άνθρωποι»;
Η Ελλάδα έχει παραδοθεί εδώ και χρόνια στην παρακμή και στην ανομία. Έχουμε πάθει το χειρότερο δυνατό: τα συνηθίσαμε.
Οι συμμορίες, οι μαφιόζικες συμπεριφορές, η βία, η ατιμωρησία, η πολιτική διαπλοκή, η διαφθορά, όλα χωράνε πλέον στην καθημερινότητά μας.  Ακόμη και μπροστά στις κάμερες, ακόμη και μπροστά σε παιδιά, ακόμη και μπροστά σε ολόκληρη την κοινωνία. Δεν κρατούν ούτε τα προσχήματα.
Γιατί να τα κρατήσουν;
Αφού ξέρουν ότι στο τέλος θα ξεχαστούν όλα.
Ναι, αλλά πάνω απ' όλα έχουμε την τουριστική βιτρίνα. Ήλιος, θάλασσα, αρχαία, σουβλάκι, διακοπές και «Greek summer».
Χώρα-ναυάγιο για τους κατοίκους της και παράδεισος για τους τουρίστες και τους ξένους αγοραστές ελληνικής γης.
Αυτή είναι η μεγάλη ελληνική επιτυχία: να πουλάμε στους ξένους μια Ελλάδα που εμείς οι ίδιοι δεν μπορούμε πλέον να αντέξουμε.
Ας μην κοροϊδευόμαστε. Δεν μας έφεραν εδώ μόνο οι πολιτικοί — αυτό είναι το εύκολο άλλοθι. Μας έφερε και η κοινωνία μας, που τους ανέχτηκε, τους ψήφισε, τους ξαναψήφισε και κάθε φορά έβρισκε έναν άλλον να κατηγορήσει.
Δεν φταίνε πάντα οι «άλλοι».
Φταίμε και εμείς.
Γιατί αυτό ζητήσαμε.
Αυτό ανεχτήκαμε.
Αυτό ψηφίσαμε.
Αυτό πήραμε.
Ποτέ δεν πίστεψα τα μεγάλα λόγια περί «ανωτερότητας» και «ηρωισμού» των Ελλήνων.
Οι λαοί δεν κρίνονται από τους αρχαίους προγόνους τους, ούτε από τις σημαίες που ανεμίζουν. Κρίνονται από το πώς ζουν σήμερα, τι ανέχονται και τι επιτρέπουν.
Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, η σημερινή Ελλάδα δεν είναι η Ελλάδα των ηρωικών μύθων. Είναι μια γερασμένη, φτωχοποιημένη, χρεωμένη και υποθηκευμένη χώρα, που χάνει τα παιδιά της και παρακολουθεί αμέτοχη τη δική της αποσύνθεση. Δεν χρειάζεται κανένας εχθρός για να μας τελειώσει. Τα καταφέρνουμε μια χαρά μόνοι μας.


Υ.Γ. Οι περισσότεροι Έλληνες μιλούν συνεχώς για τους πολιτικούς και τους θεωρούν αποκλειστικά υπεύθυνους για την κατάντια της χώρας, λες και οι πολιτικοί έπεσαν από τον ουρανό. Λες και δεν είναι, σε μεγάλο βαθμό, ο καθρέφτης της κοινωνίας που τους εκλέγει.
Οι πολιτικοί είναι αυτοί που είναι.
Αλλά ρίξτε μια ματιά γύρω σας. Και, κυρίως, ρίξτε μια ματιά μέσα σας.
Δείτε προσεκτικά την ελληνική κοινωνία. Παρατηρήστε τους ανθρώπους. Δείτε πόση ιδιοτέλεια, πόση υποκρισία, πόση μικρότητα και πόσα καθάρματα κυκλοφορούν ανάμεσά μας.
Τότε ίσως σας λυθούν πολλές απορίες. Θα αρχίσετε να καταλαβαίνετε ποιο είναι το μέλλον αυτής της χώρας.
Γιατί ο πολιτικός είναι ο καθρέφτης. Και ο καθρέφτης δεν φταίει για το πρόσωπο που βλέπουμε μέσα του.