Ευθύνες βαριές κι ασήκωτες! (Άρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή)

To εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής προσφέρεται για πολλά και ποικίλα συμπεράσματα. Για την δυναμική των κομμάτων, τη σχέση κυβέρνησης, αντιπολίτευσης, τους συσχετισμούς δύναμης που διαμορφώνονται, τις προοπτικές της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, την ανοδο της ακροδεξιάς και την διασπορά της λαϊκής ψήφου. 

Θεωρώ όμως ότι έχει σημασία να σταθούμε σε τρία βασικά συμπεράσματα που θα αποτελέσουν και την αφετηρία μελλοντικών πολιτικών εξελίξεων. Το πρώτο συμπέρασμα από το τελικό εκλογικό αποτέλεσμα είναι ότι δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Η κυριαρχία του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν αμφισβητείται από κανέναν.

Η στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη δικαιώθηκε απόλυτα σε όλα τα επίπεδα. Στην τετραετία που πέρασε αποδείχτηκε απολύτως συνεπής στις δεσμεύσεις του και απολύτως ειλικρινής σε αυτά που έλεγε.

Εξάντλησε την κυβερνητική θητεία, δεν προσπάθησε να αιφνιδιάσει τους πολιτικούς του αντιπάλους με πρόωρες εκλογές, δίνοντας την δυνατότητα στα κόμματα της αντιπολίτευσης να οργανωθούν και να προετοιμαστούν κατάλληλα για να δώσουν την τελική μάχη των εκλογών στο τέλος της τετραετίας. Επίσης δεν άλλαξε τον εκλογικό νόμο όπως συνηθίζεται στην Ελλάδα στη μέση της θητείας μιας κυβέρνησης και διατήρησε το ίδιο κυβερνητικό σχήμα με εξαίρεση κάποιες μικρές αλλαγές προσώπων. 

Την τετραετία που πέρασε κυβέρνησε με ρεαλισμό και πραγματισμό, ενώ εμφανίστηκε στην πολιτική κονίστρα με σαφήνεια προγραμματικών θέσεων. Η στρατηγική αυτή επιβραβεύτηκε από τους πολίτες στις εκλογές του Μαΐου και στις εκλογές του Ιουνίου. Εξίσου καθαρό ήταν και το εκλογικό αποτέλεσμα.

Το μήνυμα είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών έχουν εναποθέσει όλες τις ελπίδες τους για την επίλυση των προβλημάτων στους ώμους της νέας κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Τα περιμένει όλα απο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, δεν περιμένει τίποτα από την αντιπολίτευση, γεγονός που καθιστά τις ευθύνες βαριές και ασήκωτες για τη νέα κυβέρνηση που ορκίστηκε ήδη. Με άλλα λόγια η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει δικαίωμα στην αποτυχία !

Το δεύτερο συμπέρασμα αυτών των εκλογών είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ γιγαντώθηκε ως κόμμα σε συνθήκες ανωμαλίας και μεγάλης αναμπουμπούλας και κατέρρευσε σε συνθήκες κανονικότητας, με τα εκλογικά του ποσοστά να ακολουθούν από το 2019 και μετά μια αντιστρόφως ανάλογη πορεία από αυτή που ακολούθησε ως κόμμα απο το 2012 μέχρι το 2015.

Εκμεταλεύτηκε στο έπακρο το κλίμα οργής και αγανάκτησης που επικράτησε την εποχή της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων, βυθίστηκε στην πολιτική ... ανυποληψία όταν άρχισαν να αποκαθίστανται συνθήκες ομαλότητας και κανονικότητας στην ελληνική οικονομία και κοινωνία.

Το τρίτο σημαντικό συμπέρασμα των εκλογών είναι η άνοδος και πάλι της αντισυστημικής ψήφου. Πρόκειται αραγε για φαινόμενο ακραίου ανορθολογισμού που είναι απλά συγκυριακό, όπως ισχυρίζονται πολλοί αναλυτές ή ήρθε για να εγκατασταθεί σε μονιμότερη βάση στην καρδιά της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. 

Η άνοδος της αντισυστημικής ψήφου την περίοδο 2012 -2015 δικαιολογήθηκε από το ταραγμένο κλίμα της εποχής. Σήμερα όμως που η πολιτική και οικονομική σταθερότητα αποκαθίσταται σταδιακά και η Ελλάδα δεν κινδυνεύει με νέα χρεοκοπία όπως μας διαβεβαιώνουν οι επαίοντες, πως άραγε εξηγείται η άνοδος της ακροδεξιάς;

Είναι οι ανισότητες και η φτωχοποίηση ενός μεγάλου τμήματος της ελληνικής κοινωνίας που έσπρωξε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στα άκρα ή συμβαίνει κάτι άλλο που για την ώρα παραμένει ανεξιχνίαστο και ανεξερεύνητο;

Χρήστος Αλεξανδρής