Ο Νεοφιλελευθερισμός μας μάρανε...

Από το κείμενο του Δελτίου Τύπου που εξέδωσε το γραφείο του βουλευτή Φθιώτιδας, κ. Γιάννη Σαρακιώτη, και δημοσιεύθηκε στις 12 Ιουλίου 2018 στον “Λ.Τ.”, θέλω να σχολιάσω τα λεγόμενα του κ. βουλευτή για το νομοσχέδιο για την αδήλωτη εργασία. 

Αγαπητέ Γιάννη,

καλά τα λες, η διάγνωση που κάνεις για τους εργαζομένους και τους εργοδότες είναι η σωστή πως «Ο εργαζόμενος βρισκόταν συχνά ενώπιον ασφυκτικών πιέσεων λόγω των εξοντωτικών ποινών εις βάρος του εργοδότη και κυρίως της μη παροχής δυνατότητας επανόρθωσης. Πολλές επιχειρήσεις, άλλωστε, έκλεισαν τα χρόνια της κρίσης μην μπορώντας να ανταπεξέλθουν στα πρόστιμα αυτά, αφού δεν τους δόθηκε ποτέ μια εναλλακτική». Μόνο που αυτά έχουν σχέση με το παρελθόν. 

Για το παρόν και το μέλλον δε λέτε κουβέντα και σεις στο ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλοι στη Νέα Δημοκρατία και στο ΠΑΣΟΚ. Για τον Μινώταυρο της αναχρονιστικής, αντιεργοδοτικής και κατά συνέπεια και αντιεργατικής νομοθεσίας τι θα κάνετε ; (τα πρόστιμα πχ. παραμένουν).

Επίσης, Γιάννη, νομίζω ότι είναι ατυχής η αναφορά του «Αυστριακού Μοντέλου» για σύγκριση με την Ελλάδα. Δεν άκουσα η Αυστρία να είναι σε μνημόνιο ούτε υπό επιτήρηση (αυστηρή) για τα επόμενα 30-40 χρόνια.

Πρέπει να επισημάνω δε, πως δεν είμαστε στην Ελλάδα του 1988 αλλά του 2018.

Τότε, 1981 και μετά μέχρι το 2004 (Ολυμπιακοί Αγώνες) οι πολιτικοί έκαναν αναφορές προς αποφυγή, «για μισθούς Κίνας, Ινδίας και εσχάτως Βουλγαρίας, όπως και για εργασία σε συνθήκες γαλέρας κλπ.»

Και κοίτα να δεις που φτάσαμε όμως, Γιάννη μου, η Κίνα αγοράζει το λιμάνι του Πειραιά και κάνουν συνέχεια επενδύσεις οι Κινέζοι και εδώ και σε όλο τον κόσμο! Εμείς είμαστε ανίκανοι; Οι Ινδοί επιχειρηματίες φιγουράρουν στα διεθνή περιοδικά των δισεκατομμυριούχων. Η δε γειτονική μας Βουλγαρία έχει γίνει το «Ελ Ντοράντο» που φιλοξενεί πλέον χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις.

Κάντε μια μικρή προσπάθεια να πλησιάσετε στην πραγματικότητα, έστω και τώρα μπορεί να σωθούν κάποιες επιχειρήσεις.

Δεν μας πείραξε ο Νεοφιλελευθερισμός (στα λόγια), αλλά η νομοθετική στοχοποίηση των επιχειρήσεων και των επιχειρηματιών.  Ό,τι δεν κατάφεραν οι ανταγωνιστές μας άλλων κρατών, το κατάφεραν οι ελληνικές κυβερνήσεις με τη δήθεν φιλολαϊκή-φιλοεργατική πολιτική (νομοθεσία) που έκλεινε κατά χιλιάδες τις ελληνικές επιχειρήσεις και έστελνε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες στην ανεργία.

Δεν είναι στραβός ο γιαλός, εμείς αρμενίζουμε στραβά, διότι δεν έχουμε επικοινωνία μεταξύ μας. Μεταξύ πολιτικών και πολιτών υπάρχει χάσμα.

Το είδαμε «προχθές» στη σύσκεψη που έγινε για τη ΛΑΡΚΟ, ήσουν κι εσύ εκεί ως το τέλος. Την καυτή πατάτα κανένας δεν ήθελε να την πιάσει, έκανε «τζιζ». Οι πολιτικοί μας γι’αυτό εκλέγονται και πληρώνονται, για να λύνουν τα προβλήματα των πολιτών και να τους εκπροσωπούν. Να μην το ξεχνάμε ποτέ αυτό.

Δεν είναι στη Βουλή γιατί τους πληρώνει το κόμμα· στο κόμμα είναι ενταγμένοι διότι συμφωνούν με τις ίδιες ιδέες που διέπουν και τους άλλους συναδέλφους τους.

Η πολιτική των μνημονίων δεν είναι ούτε αριστερή, ούτε δεξιά. Είναι ένα αναγκαίο κακό που μας οδήγησαν «πολιτικοί» αριβίστες και οπορτουνιστές, με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, που ήθελαν να κυβερνήσουν τον τόπο ενώ δεν ήταν άξιοι να οδηγήσουν ούτε ποδήλατο.

Αν δεν υπήρχαν τάχα οι «βάρβαροι» νεοφιλελεύθεροι τί θα κάναμε άραγε; Τίποτα δεν θα κάναμε. Διότι το πρόβλημα δεν ήταν οι νεοφιλελεύθεροι, αλλά οι ψεύτες και οι κλέφτες, τους οποίους Γιάννη, τους έχετε αφήσει και εσείς ασύδοτους και συνεχίζουν το ευαγές έργο τους.

Σπύρος Ρίζος