ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ

Γράφει ο Ηλίας Σπυρόπουλος,

Συνταξιούχος εκπαιδευτικός

õ Ας μπούμε κατ’ ευθείαν στο θέμα μας και ας μην αναμασάμε κάθε φορά τις ίδιες προλογικές θέσεις και σκέψεις.

õ Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι το πρώτιστο και το πιο πολύτιμο αγαθό για τον άνθρωπο είναι η υγεία. Όλα τα άλλα χρήσιμα και ωραία της ζωής, έχουν σαν βάση ύπαρξής τους, το υγιές ανθρώπινο σώμα. Και όλοι το δεχόμαστε και το ακούμε καθημερινά να ομολογείται, ότι όταν λείψει η υγεία από τον άνθρωπο, τα άλλα αγαθά καμιά σημασία δεν έχουν και σταματούν να επιζητούνται.

Κατά συνέπεια οφείλουμε να το αποδεχτούμε, ότι και οι λειτουργοί της υγείας κυρίως το ιατρικό προσωπικό και όχι μόνο, επιτελούν λειτούργημα και αποστολή, η οποία υπερέχει σε σύγκριση με την προσφορά άλλων κλάδων.

Αυτό δεν σημαίνει, ότι υποτιμάται η προσφορά όλου του ανθρώπινου δυναμικού, σ’ αυτό που συντελεί, ώστε η ανθρώπινη ύπαρξη επί της γης να ανεβάζει ψηλά τον πήχυ της ζωής και των αγαθών που προσπορίζεται ο άνθρωπος απ’ αυτή.

Και μια και η στήλη αφιερώνει θέσεις της για την υγεία γενικότερα και για τους λειτουργούς της ιατρικής επιστήμης, θα καταθέσει ορισμένους προβληματισμούς της. Και εξηγείται.

Ο γιατρός είναι αυτός που καθημερινά ζει με τον ανθρώπινο πόνο, με τη λαχτάρα του ασθενή να επιβιώσει, να ιαθεί, να συνεχίζει να ζει και να υπάρχει.

Είναι αυτός, που κατά κύριο λόγο σ’ όλη του τη ζωή βλέπει τη ματαιότητα, βλέπει ότι τα πάντα ρει, και όλα είναι φθαρτά και χάνονται στην αιωνιότητα.

Ακριβώς εδώ γεννιέται το ερώτημα.

Αφού καθημερινά συνζυμώνεται, με τη ματαιότητα, γιατί πολλές φορές ξεφεύγει από τον όρκο του Ιπποκράτη; Γιατί την ιατρική επιστήμη τη θεωρεί ευκαιρία πλουτισμού και πολλές φορές οι οικονομικές του απαιτήσεις υπερβαίνουν τα όρια των δυνατοτήτων των ασθενών, τα όρια της πραγματικότητας;

Το ότι καθημερινά μέσα από τα χέρια του φεύγουν ανθρώπινες ζωές, πρέπει να του δίνουν και το έναυσμα λογικών απαιτήσεων.

Προς Θεού, ο γράφων που έχει και ο ίδιος παιδιά σ’ αυτόν τον κλάδο, δεν εννοεί, ότι όλος ο ιατρικός κλάδος έχει περιπέσει στην προσπάθεια πλουτισμού. Ευτυχώς μεγάλη μερίδα του κλάδου ακολουθεί το δρόμο της μεγίστης προσφοράς, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τις οικονομικές απολαβές. Και το τονίζω αυτό μετά γνώσεως. Και ασφαλώς ο γιατρός πρέπει να αμοίβεται καλά, να ζει αξιοπρεπώς και να απολαμβάνει τα αγαθά της ζωής ανάλογα με την προσφορά του.

Ο λόγος γίνεται όταν ξεφεύγουμε από το σωστό, το εφικτό και δεν υπάρχει κανείς, που να μην έχει αντιμετωπίσει κάποια περίπτωση.

Ο γράφων για να μην τύχει παρεξηγήσεως, θα επαναλάβει, ότι τιμά και σέβεται τον ιατρικό κλάδο και τον τοποθετεί τον στην πρώτη γραμμή προσφοράς.

Ότι γράφει το αντλεί από την καθημερινότητα και τον ανθρώπινο πόνο και θέλει να τονίσει, ότι τα πάντα πρέπει να παίζονται μέσα στα όρια των πραγματικών δυνατοτήτων του κοινωνικού ιστού.

Οι υπερβολές πάντα βλάπτουν ας το συνειδητοποιήσουμε όλοι, κανέναν δεν ωφελούν και είτε το θέλουμε είτε όχι, τα πάντα είναι φθαρτά και ουδέν μένει.

õ Το παραδοσιακό μέγαρο στην πλατεία Ελευθερίας, που εμείς οι παλιότεροι συνεχίζουμε να το ονομάζουμε Νομαρχία, αφού επί πολλά – πολλά χρόνια στέγαζε τη Νομαρχία Φθιώτιδας, αποτελεί ένα κόσμημα της πόλης μας και ένα ζωντανό ιστορικό στοιχείο του τόπου μας.

Αν μπορούσε να μιλήσει θα μας έλεγε πολλά.

Θα μας έλεγε, ότι απ’ αυτό πέρασαν σημαίνοντα πρόσωπα της πολιτικής και της επιστήμης, πρόσωπα που έχουν γράψει Ιστορία, καμία φορά και με τα αρνητικά της, προσωπικότητες κύρους κλπ. κλπ. Θα μας έλεγε ότι είδε ωραίες τελετές, παρελάσεις, κοσμικές εκδηλώσεις μιας άλλης εποχής, αλλά και καταστάσεις ανώμαλες, βίαια επεισόδια, συμπλοκές αντιμαχομένων και τόσα άλλα. Σίγουρα κανείς δεν το αμφισβητεί, ότι για τη Λαμία είναι κέντρο αναφοράς και αναγνωρίζεται σαν παραδοσιακό κόσμημα και σε άλλα μέρη της πατρίδας μας.

Σήμερα προσφέρει και πάλι τις υπηρεσίες του, στεγάζοντας την Αντιπεριφέρεια Φθιώτιδας. Αφού λοιπόν κοσμείται με όσα ανωτέρω ελέχθησαν, υποχρέωσή μας είναι το στολίδι αυτό να το φροντίζουμε, να το προσέχουμε και να το περιποιούμαστε.

Και τα καταθέτει  αυτά ο γράφων, παίρνοντας αφορμή από το ότι φάνηκαν σημάδια τα οποία μας λένε ότι χρειάζεται συντήρηση, επούλωση, ευπρεπισμό. Και λίγοι σοβάδες έχουν πέσει από την πλευρά της πλατείας και πιο πολύ πρέπει να φροντιστεί οπωσδήποτε από το πίσω μέρος. Παράκληση προς τους καθ’ ύλην αρμοδίους και ιδιαίτερη προς το δικαστήριο Αντιπεριφερειάρχη μας κ. Ηλία Σανίδα να λάβει μέτρα συντήρησης και για το καλύτερο, γενικής εξωτερικής ανακαίνισης. Θα είναι καλό για το ιστορικό μας μέγαρο, θα είναι καλό για την πόλη μας.

õ Κλείνοντας η σημερινή στήλη θα καταθέσει στους αναγνώστες της και φίλους της στήλης δύο εγκάρδιες ευχές.

α) Να προσέλθουμε όλοι στις κάλπες και να ψηφίσουμε με βαρύνουσα γνώμη, ότι νομίζουμε καλύτερο και για τον τόπο μας και την πατρίδα μας γενικώτερα.

β) Οι προετοιμασίες για τις καλοκαιρινές μας διακοπές, που ήδη αρχίζουν να είναι επίμονες, αλλά και ευχάριστες και να υλοποιηθούν τα προγράμματά μας, απολαμβάνοντας όσον το δυνατόν ευχάριστα τον ξέγνοιαστο και ανέμελο χρόνο που θα έχουμε στη διάθεσή μας.