ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ : ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΝ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ.

Γράφει ο
Νίκος Ταξ & Γεωρ. Δαβανέλλος

Γίνονται και πάλιν συζητήσεις για πολλοστή φορά περί τροποποιήσεως του εκπαιδευτικού μας συστήματος, περί δημιουργίας πρακτικών σχολών, γεωργικών και τεχνικών –περί περιορισμού της κλασικής εκπαιδεύσεως περί … Η συζήτησις όμως αυτή και πάλιν φαίνεται να είναι καταδικασμένη να μείνη εις το θεωριτικόν της στάδιον και να μην καρποφορήση εις αποτέλεσμα εφαρμογής.

Το εκπαιδευτικόν μας πρόβλημα δεν δύναται, νομίζομεν, να εξετάζεται μεμονωμένα. Είναι πρόβλημα στενώτατα συνδεδεμένον με το όλον μας δικοιητικόν σύστημα.

Εφ’ όσον διοικούμεθα γραφειοκρατικώς, εφ’ όσον ολόκληρον το διοικητικόν και επιστημονικόν μας σύστημα στηρίζεται εις τα προσόντα της κλασικής εκπαιδεύσεως εις το χαρτί του Γυμνασίου, είναι αδύνατον να εφαρμόσωμεν πρακτικόν και επαγγελματικόν πρόγραμμα της προκοπής. Αι πρόσπάθειαί μας θα είναι μόνον θεωρητικαί. Θα αποτελούν ευχήν αγαθήν και τίποτε σχεδόν περισσότερον.

Δια να αποκτήσωμεν πρακικήν εκπαίδευσιν, δια να ρίψωμεν τον κόσμον κυρίως εις τας πρακτικάς σπουδάς, χρειάζεται κυρίως να θραύσωμεν  τα δόντια και τα νύχια του Γυμνασίου.

Χρειάζεται να περιορίσωμεν την παντοδυναμίαν του Γυμνασιακού χαρτιού. Όχι πλέον για κάθε θέσιν απολυτήριον γυμνασίου. Όχι πλέον για κάθε σχολήν γυμνασιακά προσόντα. Αι ανώτεραι πρακτικαί και επαγγελματικαί σχολαί – δια να αρχίσωμεν από αυτάς- πρέπει να κλείσουν τας θύρας εις τους αποφοίτους Γυμνασίου. Το Πολυτεχνείον να κλείση και αυτό εις τας πρακτικάς του σχολάς την πόρταν εις τους γυμασιόπαιδας. Αι δύο Πανεπιστημιακαί σχχολαί, Δασολογίας και Γεωπονίας, να μην δέχωνται και αυταί αποφοίτους του κλασικού Γυμνασίου. Να εγγράφωνται εις αυτάς μόνον απόφοιτοι των πρακτικών Γυμνασίων ή και των εμπορικών σχολών.

Και ακόμη να δώσωμε προσόντα περισσότερα εις τας επαγγελματικάς σχολάς, αφαιρούντες τα γυμνασιακά προσόντα. Να δώσμεν δικαίωμα επί των πρακτικής φύσεως δημοσίων θέσεων επί των οποίων τώρα ισχύει το απολυτήριον Γυμνασίου, εις τους αποφοίτους των μέσων πρακτικών σχολών.

Μόνον δια του τρόπου αυτού θα ατονήση η κλασική εκπαίδευσις και θα σνισχυθή η τάσις των Ελλήνων προς πρακτικήν μόρφωσιν. Χωρις αυτό, χωρίς το ξεδόντιασμα  και ξενύχιασμα του Γυμνασίου, η μεν πρακτική εκπαίδευσις θα αποτελή μόνον θέμα θεωρητικής συζητήσεως, η δε θεωρητική εκπαίδευσις θα καταλαμβάνη όλην την ζωήν του τόπου. Χωρίς το περιορισμόν του γυμνασιακού συγχωροχαρτίου, αι υπάρχουσαι δημόσιοαι πρακτικαί σχολαί κλείνουν, και θα καταργούνται, ελλείψει μαθητών, άπαξ έγινεν ήδη με τόσας δημοσίας σχολάς.

«Η ΕΠΑΡΧΙΑ» Σάββατο 17 Νοεμβρίου,1928-φύλλον 1, τιμή φύλλου δρχ.

ΓΑΚ, Νομού Φθιώτιδος.