Τότε ήταν η τρόικα, τώρα είναι η Ευρωπαία Εισαγγελέας!

Γράφει ο Χρήστος Αλεξανδρής

Στην Ελλάδα δεν περιμέναμε, φυσικά, την έλευση της Ευρωπαίας Εισαγγελέως για να μας πει ότι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είναι η κακοδιοίκηση και η διαφθορά. Το έχουμε συνειδητοποιήσει από την εποχή της οικονομικής κρίσης, πληρώνοντας ένα βαρύ οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό κόστος.
Επιβάλλεται, όμως, να επισημάνουμε ορισμένα πράγματα με αφορμή τη θορυβώδη πολιτική αντιπαράθεση που ξέσπασε την τελευταία εβδομάδα για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Η σκιά της διαφθοράς που πλανάται πάνω από τη χώρα καθιστά εξαιρετικά δυσδιάκριτα τα όρια ανάμεσα στην υγιή επιχειρηματικότητα και το οικονομικό έγκλημα. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ωστόσο, αντί να επικαλείται το δικαίωμα της σιωπής για τις τεράστιες πολιτικές ευθύνες που έχει, γιατί επέτρεψε, επί των ημερών της, να συνεχιστεί το πάρτι εκατομμυρίων με τη διασπάθιση του κοινοτικού χρήματος, πανηγυρίζει για το γεγονός ότι διώκονται ποινικά μόνο τέσσερα από τα έντεκα κοινοβουλευτικά της στελέχη, ενώ έχει το θράσος να κατηγορεί την αντιπολίτευση και να ζητά από τα κόμματα να ζητήσουν και συγγνώμη για τους χαρακτηρισμούς που έκαναν στο πλαίσιο της άσκησης πολιτικής κριτικής.
Εκείνο που δεν έχει καταλάβει η Νέα Δημοκρατία είναι ότι δεν απολογείται και δεν λογοδοτεί στα κόμματα της αντιπολίτευσης, που και αυτά κρίνονται. Λογοδοτεί στους πολίτες. Σε αυτούς οφείλει μια εξήγηση για το γεγονός ότι δεν κατάφερε να ξεριζώσει ένα διαχρονικό σκάνδαλο με τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, επιτρέποντας στα στελέχη της την πολιτική, κομματική, πελατειακή και ρουσφετολογική εκμετάλλευσή τους.
Το χειρότερο είναι ότι ακόμη και ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, που αυτοσυστήθηκε στον ελληνικό λαό ως κεντρώος, φιλελεύθερος και ευρωπαϊστής πολιτικός, δεν διστάζει να κατηγορεί σήμερα την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ότι δήθεν εμπλέκεται σε έναν εσωτερικό κομματικό ανταγωνισμό, επειδή η Ευρωπαία Εισαγγελέας έκανε τη δουλειά της.
Είναι άξιον απορίας πώς ένα φιλοευρωπαϊκό κόμμα, όπως θέλει να λέγεται η Νέα Δημοκρατία, ρέπει σε μια ρητορική λαϊκισμού και κομματισμού, προκειμένου να προστατεύσει τα δικά του παιδιά. Όπως το έκανε ήδη, απαλλάσσοντας από κάθε ευθύνη τους δύο υπουργούς του, τον Μάκη Βορίδη και τον Λευτέρη Αυγενάκη. «Πλειοψηφία έχουμε και κάνουμε ό,τι θέλουμε», όπως είχε πει ένας εκ των υπουργών της.
Εμείς οι αφελείς πιστέψαμε ότι αφήσαμε πίσω μας τις οικονομικές πρακτικές της κακοδιοίκησης και της διαφθοράς και ότι, μετά τη χρεοκοπία και τα μνημόνια, το κράτος θα είχε εκσυγχρονιστεί και θα έβαζε ένα τέλος στις ρεμούλες, τα σκάνδαλα και τη διαφθορά στον δημόσιο τομέα και στον τρόπο που αξιοποιούνται τα ευρωπαϊκά χρήματα. Δυστυχώς, και επί των ημερών της «μεταρρυθμιστικής» κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, το πάθημα δεν έγινε μάθημα και ξαναθυμηθήκαμε «τον καλό μας εαυτό» αμέσως μετά την έξοδό μας από τη μέγγενη των μνημονίων.
Στα μνημόνια ήταν η μισητή Τρόικα που έθετε κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας και γι' αυτό η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ χόρευε στις πλατείες κατά της Ευρώπης, σηκώνοντας το λάβαρο του αντιμνημονιακού αγώνα. Σήμερα είναι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία που κάνει ελέγχους για το πού πάνε τα ευρωπαϊκά χρήματα και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ξεσπαθώνει κατά της Ευρωπαίας Εισαγγελέως, ότι τάχα εμπλέκεται σε ένα κομματικό παιχνίδι σκοπιμοτήτων.
Ωστόσο, μετά την έξοδο από τα μνημόνια, την αυστηρή δημοσιονομική εποπτεία και το σκληρό μάθημα της οικονομικής κρίσης, ζούσαμε με την ψευδαίσθηση ότι πολλά πράγματα έχουν αλλάξει στη χώρα μας και ότι το ελληνικό κράτος και το πολιτικό σύστημα συνολικά έχουν διδαχθεί από τα τραγικά λάθη τους, ώστε να μην τα επαναλάβουν. Δυστυχώς, η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και πολλές άλλες υποθέσεις διαφθοράς που έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας, διέλυσαν τις ψευδαισθήσεις μας και έφεραν στην επιφάνεια όλες τις κακοδαιμονίες μας. Υποθέσεις που αποδεικνύουν περίτρανα ότι το πολιτικό σύστημα φαίνεται να μην έχει μάθει από τα καταστροφικά λάθη του. Συνεχίζει ακόμη και σήμερα να συμπεριφέρεται λες και δεν συνέβη μια πτώχευση, μια οικονομική καταστροφή.
Σε μια χώρα που βρίσκεται σε κρίση από το 2008, είναι απαράδεκτο να μην έχει φροντίσει να θεσπίσει κανόνες διαφάνειας και λογοδοσίας στην αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Σε μια χώρα που υπέστη τη μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή στη μεταπολιτευτική περίοδο και υποχρεώθηκε να χάσει το 30% του ΑΕΠ, είναι εξοργιστικό να συζητάμε σήμερα για τους «φραπέδες» και τους «χασάπηδες», στα πρόσωπα των οποίων αποθεώνεται ένα ολόκληρο πελατειακό σύστημα που εισέπραττε παράνομα ευρωπαϊκό χρήμα εις υγείαν των κορόιδων και κάτω από τη μύτη των ελεγκτικών αρχών του κράτους, σε μια υποτίθεται ευνομούμενη πολιτεία.
Δεν είναι τυχαίο ότι η απορία εκατομμυρίων Ελλήνων πολιτών έγινε και απορία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Πώς είναι δυνατόν, σε μια ευνομούμενη πολιτεία, όλα αυτά τα χρόνια κανένας στο κράτος, στην κυβέρνηση και στη Δικαιοσύνη να μην έχει αντιληφθεί τίποτα από την κομπίνα που είχε στηθεί από απατεώνες, οι οποίοι έκλεβαν το ευρωπαϊκό χρήμα; Πώς είναι δυνατόν η Ευρωπαϊκή Ένωση να δίνει χρήματα για να αποκτήσουμε μια ανταγωνιστική αγροτική οικονομία και εμείς να μην κάνουμε τα αδύνατα δυνατά για να αξιοποιήσουμε, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αυτά τα χρήματα, αφήνοντας τα λαμόγια να τα κατακλέβουν;
Γι' αυτό, κύριοι της κυβέρνησης, επικαλεστείτε καλύτερα το δικαίωμα της σιωπής για τις τεράστιες ευθύνες που έχετε!

Χρήστος Αλεξανδρής