Ξορκίζοντας την ακυβερνησία! (του Χρήστου Αλεξανδρή)

Γράφει ο Χρήστος Αλεξανδρής

Οι δημοσκοπήσεις, λένε οι αναλυτές, είναι φωτογραφίες της πολιτικής στιγμής. Δείχνουν όμως και την δυναμική των κομμάτων στην κοινωνία. 

Το ενδιαφέρον των τελευταίων μετρήσεων της κοινής γνώμης που βλέπουν το φως της δημοσιότητας δεν εστιάζεται πλέον στην παγιωμένη διαφορά της Νέας Δημοκρατίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έχει να κάνει με μια συνεχή άνοδο των δημοσκοπικών ποσοστών του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. 

Η εκλογή νέου αρχηγού άλλαξε το εκκρεμές της πολιτικής ζωής του τόπου. Ήταν ένα καταλυτικό γεγονός που σηματοδότησε το τέλος της ελεύθερης πτώσης του κόμματος της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και την αρχή μιας ανοδικής πορείας.

Σε πρώτη φάση φαίνεται να έχει ξεκινήσει ένας επαναπατρισμός ψηφοφόρων που στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις είχαν εγκαταλείψει την δημοκρατική παράταξη, χρεώνοντας σε αυτή τις μεγαλύτερες ευθύνες για την οικονομική κρίση, την απώλεια εισοδημάτων και την πτώση του βιοτικού τους επιπέδου.

Δεν είναι τυχαίο ότι η εκλογική πορεία του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, σε διάστημα δέκα ετών, έπεσε από το εκλογικό ποσοστό του 40% στο επίπεδο του 7 και 8%.

Ένα μεγάλο μέρος αυτής της εκλογικής δύναμης απορροφήθηκε από το ΣΥΡΙΖΑ με αποτέλεσμα ένα κόμμα του 7% να καταφέρει να γίνει κυβέρνηση το 2015, λεηλατώντας στην κυριολεξία τη δημοκρατική παράταξη και ένα μικρότερο ποσοστό της εκλογικής δύναμης απορροφήθηκε από τη Νέα Δημοκρατία.

Σήμερα όλα δείχνουν ότι έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση. Με τους ψηφοφόρους να τους ξαναζυγίζουν όλους και πάλι από την αρχή, καθώς όλοι κυβέρνησαν και όλοι δοκιμάστηκαν.

Αν και δεν το συνηθίζω θα επιχειρήσω μια πρόβλεψη, παρά το ότι η πολιτική είναι γενικά απρόβλεπτη. Αν αυτή η δημοσκοπική δυναμική των κομμάτων μεταφραστεί και στο εκλογικό αποτέλεσμα, θεωρώ πως δυσκολεύει αφάνταστα η υπόθεση σχηματισμού κυβέρνησης.

Με τη Νέα Δημοκρατία να βλέπει σταδιακά το πολιτικό της κεφάλαιο να απομειώνεται και την ίδια ώρα τον πρωθυπουργό να αποκλείει συνεργασίες με άλλα κόμματα.

Τον ΣΥΡΙΖΑ να μην μπορεί να εισπράξει την φυσιολογική φθορά ενός κόμματος που κυβερνά επί δυόμιση και πλέον χρόνια εν μέσω πολλαπλών κρίσεων και έχοντας από την άλλη πλευρά το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ σε πορεία πολιτικής αναγέννησης και την σκληρή δεξιά να αυξάνει τη δύναμή της, θα χρειαστεί να επιστρατεύσει κανείς μαντικές ικανότητες για να δει πόσες εκλογές θα πρέπει να προηγηθούν και μέσα από ποιούς εκλογικούς σχεδιασμούς και υπολογισμούς θα μπορούσε η χώρα να αποκτήσει ισχυρή κυβέρνηση, χωρίς να κινδυνεύουμε να περιπέσουμε σε μια παρατεταμένη πολιτική κρίση.

Την οικονομική κρίση την αντέξαμε, έστω κι αν χρειάστηκε να αναμετρηθούμε με πολλά αδιέξοδα. Την πανδημία την πολεμάμε, πληρώνοντας ένα βαρύ τίμημα αλλά ελπίζοντας ότι στο τέλος θα βγούμε νικητές.

Όμως το χειρότερο κακό απ’ όλα θα είναι η ακυβερνησία και η πολιτική αστάθεια. Η ιστορία εχει αποδείξει πολλές φορές οτι ο Μαύρος Κύκνος καραδοκεί και εμφανίζεται με διάφορες μορφές για να χαλάσει τα σχέδιά μας και να μας αφήσει άναυδους.

Η ακυβερνησία είναι ο μαύρος κύκνος που όλοι θέλουμε να αποφύγουμε. Και κυρίως εμείς, οι πολίτες, που περιμένουμε να ζήσουμε καλύτερες ημέρες.