Κριστιάν Καρεμπέ στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Ο τελικός έχει φαβορί την Παρί Σεν Ζερμέν, αλλά...»

 O Κριστιάν Καρεμπέ είναι ένας από εκείνους -όχι πολλούς- τους ανθρώπους που ξέρουν καλά τι σημαίνει να κοιτάζεις στα μάτια το «ασημένιο τοτέμ» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
 Και να το κατακτάς.
 Ήταν ένας από τους εκλεκτούς που έσπασαν την κατάρα των 32 ετών το 1998, επιστρέφοντας τη «βασίλισσα» Ρεάλ Μαδρίτης στον θρόνο της.
 Με δύο τρόπαια Champions League στους... ώμους του με τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης, ο διάσημος Γάλλος, στρατηγικός σύμβουλος και πρέσβης του Ολυμπιακού, μιλάει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για τον τελικό του Champions League στη Βουδαπέστη, ανάμεσα σε Παρί Σεν Ζερμέν και Άρσεναλ (30/5-19:00).

 Εξαιρετικός συνομιλητής, εξηγεί ιδανικά τι χρειάζεται για να φτάσεις στην κορυφή της Ευρώπης, εκεί όπου η πίεση λυγίζει τους... κοινούς θνητούς, αλλά γεννά τους πρωταθλητές.
Με το ίδιο πάθος και την ίδια ζωντάνια που είχε τότε στο χορτάρι.

 Πρωταθλητής κόσμου (Γαλλία/1998) και Ευρώπης (Γαλλία/2000), δύο φορές νικητής του Champions League (Ρεάλ Μαδρίτης/1998 και 2000), ένας ξεχωριστός αθλητής-άνθρωπος, διάσημος και ιδιαίτερη προσωπικότητα, αλλά και ιδιοκτήτης, έχοντας αγοράσει το 37,5% των μετοχών της Σανρεμέζε, ομάδα Δ΄ κατηγορίας στης Ιταλίας, στην πρώτη εμπειρία του ως άμεσος επενδυτής.
 Αλλά, πάνω απ' όλα, ένας υπερήφανος πρώην κάτοικος της Νέας Καληδονίας, συγκεντρώνει τόσες και τέτοιες προϋποθέσεις, που του... επιτρέπουν ιδανικά να μιλήσει για τον κορυφαίο αγώνα ποδοσφαίρου συλλόγων, το ξεχωριστό ραντεβού της Βουδαπέστης που θα... παρουσιαστεί στις οθόνες φιλάθλων σε περισσότερες από 200 χώρες σε όλο τον κόσμο.

 Απών -αυτή τη φορά- από το κορυφαίο ραντεβού, εξαιτίας των «υποχρεώσεων», όπως μας εξήγησε, ο Κριστιάν Καρεμπέ δεν χρειάζεται ούτε πολλά λόγια ούτε πολύ χρόνο για να δώσει τις απαντήσεις που θέλει.

 «Αυτός ο τελικός θεωρώ ότι έχει φαβορί και είναι η Παρί Σεν Ζερμέν» είπε ο Γάλλος -γεννημένος στις 3 Δεκεμβρίου 1970, στο νησί Λιφού, στη Νέα Καληδονία, το 5ο από τα 18 συνολικά παιδιά της οικογένειας του Πολ και της Ουντρενί-, χωρίς να αφήνει περιθώρια για την παραμικρή αμφιβολία.

 Ο διάσημος Γάλλος κατέκτησε στα πρώτα χρόνια της καριέρας του με τη Ναντ (1995) ένα εντυπωσιακό και απροσδόκητο πρωτάθλημα. Στη συνέχεια «μετακόμισε» στη Σαμπντόρια (1995 έως το 1997), από τον ιταλικό Βορρά βρέθηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης (1997-2000), ακολούθησε (2000) η Μίντλεσμπρο και μετά (2001) ο Ολυμπιακός, με τον οποίο κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (2002 και 2003). Από εκεί πήγε στη Σερβέτ (2004) και ολοκλήρωσε την καριέρα του ως παίκτης με την Μπαστιά το 2006.

 «Είναι μία ομάδα που έρχεται στον αγώνα αυτόν ως πρωταθλήτρια Ευρώπης, είναι σημαντικό, δημιουργεί μία ιδιαίτερη ψυχολογία. Και επιπλέον είναι μία ομάδα που έχει κυριαρχήσει με τον τρόπο παιχνιδιού της, αλλά επίσης έχει αποκλείσει στα ημιτελικά την Μπάγερν. Αν προσθέσει κάποιος την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται, μία κατάσταση που διαμορφώθηκε την κατάλληλη στιγμή, όλα αυτά είναι ισχυρές προϋποθέσεις, ικανές να διαμορφώσουν δεδομένα σε έναν τελικό» τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Κριστιάν Καρεμπέ, που ευτύχησε να κατακτήσει το τρόπαιο με τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη σεζόν 1997/1998 στο Άμστερνταμ κόντρα στη Γιουβέντους (1-0) και τη σεζόν 1999/2000 με αντίπαλο τη Βαλένθια (3-0) στο «Σταντ ντε Φρανς» στο Παρίσι.

 Το... φαβορί δεν... ακυρώνει το αουτσάιντερ, στο ποδόσφαιρο ενίοτε 1+1 δεν κάνει... 2, ενώ, βέβαια, ο τελικός έχει δύο φιναλίστ.
 Και η έτερη, η Άρσεναλ, φτάνει από την άλλη μεριά της Μάγχης, μάλιστα ως πρωταθλήτρια. Κάτι που κατάφερε μετά από δύο δεκαετίες, αποφασισμένη για ένα λαμπερό τρόπαιο-«μπόνους» που θα την έκανε να ξεπεράσει ακόμη και τον μύθο των «Αήττητων» (Invincibles) του Αρσέν Βενγκέρ από τη σεζόν 2003-04.

 «Σίγουρα το φαβορί δεν σημαίνει αυτόματα και κατάκτηση. Ξέρουμε πως είναι το ποδόσφαιρο, τι το κάνει όμορφο, μοναδικό. Η Άρσεναλ είναι μία φανταστική ομάδα, κατάφερε να κατακτήσει την αγγλική Premier League μετά από 22 χρόνια, έχει διώξει από τους ώμους της ένα μεγάλο βάρος, έχει αποκτήσει εμπιστοσύνη και έχει μεγάλο κίνητρο να αντιμετωπίσει και να νικήσει την πρωταθλήτρια Ευρώπης, στερώντας της την ευκαιρία να υπερασπιστεί τον τίτλο της, όπως έκανε για τελευταία φορά (2018) η Ρεάλ Μαδρίτης» θα πει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Κριστιάν Καρεμπέ.
 
 Ο ίδιος ο -γεννημένος στη Χιχόν- προπονητής της Παρί Σεν Ζερμέν, Λουίς Ενρίκε, περιέγραψε πρόσφατα την Άρσεναλ ως «την καλύτερη ομάδα στον κόσμο χωρίς την μπάλα», επαινώντας την οργάνωση του πρεσαρίσματός της και τη συλλογική πειθαρχία της ενόψει του τελικού.
 Σίγουρα η Άρσεναλ είναι μία ομάδα που αντιπροσωπεύει με τον καλύτερο τρόπο τον έλεγχο, όμως τελικά ποιά μπορεί να χαρακτηριστεί ως η καλύτερη στην Ευρώπη με ή χωρίς τη μπάλα στα πόδια; Ποιά είναι εκείνη με το δικαίωμα να κρατάει στα χέρια της τη σχετική... σφραγίδα;
 «Θα πω η Παρί Σεν Ζερμέν» λέει με βεβαιότητα ο 55χρονος Κριστιάν Καρεμπέ.

 Δύο ομάδες με διαφορετική προσέγγιση, αμφότερες όμως με δύο Ισπανούς προπονητές, έναν από την περιοχή της Αστούριας (Λουίς Ενρίκε) και έναν από τη χώρα των Βάσκων (Μικέλ Αρτέτα). Θα είναι άραγε και ένας τελικός δικός τους, μία μονομαχία στρατηγικής προσέγγισης;
 «Δίχως άλλο είναι δύο σπουδαίοι προπονητές, Ισπανοί, που έχουν καταφέρει μεγάλα πράγματα με τις ομάδες τους. Εκτός από τους τίτλους.
 Ο Λουίς Ενρίκε μεταμόρφωσε την Παρί Σεν Ζερμέν, επιλέγοντας να αφήσει το μοντέλο των σούπερ σταρ και να διαμορφώσει την ομάδα-σύνολο, καταφέρνοντας πλέον να είναι και συναισθηματικά ισχυρή.
 Ο Μικέλ Αρτέτα δημιούργησε μία ομάδα με εντυπωσιακή πρόοδο, που παρουσιάζει σταθερότητα στην άμυνα και σχεδιασμό στις στημένες φάσεις. Θα είναι και από αυτή την άποψη, της... «μάχης» των προπονητών, μία ενδιαφέρουσα αναμέτρηση» τονίζει ο Κριστιάν Καρεμπέ.

 Μία μάχη που θα αποτελείται από πολλές άλλες μικρές μάχες, όταν μιλάμε για τελικό...
 «Ένας τελικός είναι πάντα ένας τελικός. Μπορεί να φαίνεται απλή έκφραση, αλλά νομίζω ότι είναι η ιδανική να χαρακτηρίσει έναν τέτοιο αγώνα. Και μιλάμε για έναν τελικό Champions League. Γίνεται αντιληπτό το μέγεθος του αγώνα. Είναι ένα ιδιαίτερο παιχνίδι, ξεχωριστό, που δεν μοιάζει με τα υπόλοιπα και διαμορφώνεται από πολλούς παράγοντες. Και στο ποδόσφαιρο θέλεις πάντα να κερδίζεις.
 Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλά τρόπαια στον κόσμο, αλλά αυτό το τρόπαιο έχει μια δική του, μαγική ενέργεια. Όταν το κρατάς στα χέρια σου, νιώθεις όλο το βάρος της δόξας. Είναι ένα συναίσθημα που σε σημαδεύει για πάντα» προσθέτει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

 Ενώ πριν από μια δεκαετία, η Παρί Σεν Ζερμέν ήταν ένα αουτσάιντερ που απελπισμένα ζητούσε αναγνώριση, τώρα φτάνει στον τελικό της Βουδαπέστης ως η κάτοχος του τροπαίου, έχοντας καταφέρει να μετατρέψει την απογοήτευση σε έναν τίτλο, τον πρώτο της στο Champions League, πέρυσι στο Μόναχο (1/6/25), με το εκκωφαντικό 5-0 απέναντι στην Ίντερ.
 Μια... παράσταση που δύσκολα φαίνεται ότι μπορεί να επαναληφθεί. Ή μήπως όχι; Θα μπορεί να είναι ένας τελικός με γκολ, ανάμεσα στην κορυφαία επίθεση της διοργάνωσης και την μοναδική αήττητη;

 «Μακάρι να δούμε. Είναι ωραίο, κάνει ξεχωριστό έναν αγώνα. Μην ξεχνάμε ότι η Παρί Σεν Ζερμέν, αν και λίγοι σίγουρα θα το περίμεναν, παίζοντας απέναντι σε μία ιταλική ομάδα, την Ίντερ, να φτάσει το σκορ στο 5-0» τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και πρόσθεσε ο Κριστιάν Καρεμπέ, ο οποίος το Σεπτέμβριο του 1998 πήρε το μετάλλιο της «Λεγεώνας της Τιμής» από τον τότε Γάλλο Πρόεδρο, Ζακ Σιράκ.

 Στο μακρύ αυτό ταξίδι της κορυφαίας διοργάνωσης, αναγκαστικά έμειναν έξω άλλοι Ευρωπαίοι γίγαντες. Έτσι κι αλλιώς όλοι ξέρουν ότι στο τέλος υπάρχει... πολυθρόνα μόνο για δύο. Είναι, όμως, άραγε ένας δίκαιος τελικός, όσο δίκαιο μπορεί να είναι το ποδόσφαιρο;

 «Θεωρώ ότι κάθε τελικός είναι δίκαιος. Για να φτάσει μία ομάδα εκεί, σίγουρα πρέπει να έχει τα πράγματα σωστά. Και, όπως λέω πάντα, είναι ένα παιχνίδι που δεν παίζεται, κερδίζεται» θα πει ο παλαίμαχος διεθνής με την εθνική ομάδα της Γαλλίας (53 ματς και 1 γκολ), αν και πάντοτε αρνούνταν να τραγουδήσει τη «Μασσαλιώτιδα» («αισθάνομαι από τη Νέα Καληδονία και όχι Γάλλος και δεν καταλαβαίνω γιατί το αρχιπέλαγος δεν είναι ανεξάρτητη χώρα» είχε πει). Μαζί με τους «Μπλε» ο Κριστιάν Καρεμπέ πανηγύρισε, εκτός του Μουντιάλ (1998) και του EURO (2000), το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2001.

ΠΗΓΗ ΑΠΕ