Το τέλος της αθωότητας! (Άρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή)

Συγκρίνοντας τα οικονομικά προγράμματα της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, όπου και τα δύο μιλούν για αυξήσεις μισθών, συντάξεων και μείωση φόρων την επόμενη τετραετία, μήπως θα πρέπει να αρχίσουν να σκέφτονται σοβαρά την πιθανότητα συγκυβέρνησης προκειμένου να βεβαιωθούν οι πολίτες ότι αυτά που υπόσχονται και για τα οποία δεσμεύονται προεκλογικά τα δύο κόμματα εξουσίας θα εφαρμοστούν κιόλας ;

Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ έχουν πράγματι μεγάλες και αγεφύρωτες διαφορές στα ζητήματα της εθνικής άμυνας, της λειτουργίας του κράτους, των θεσμών, του κράτους δικαίου, στο μεταναστευτικό και σε πολλά άλλα. Έχουν όμως κοινά σημεία όσον αφορά την οικονομική πολιτική που δεσμεύονται να εφαρμόσουν την επόμενη τετραετία εφόσον κερδίσουν τις εκλογές. Δεν θα προσπαθήσω να κρίνω αν τα προγράμματα των δύο κομμάτων είναι καλά ή άσχημα.

Θα πω μόνο ότι είναι προγράμματα φιλολαϊκά με έντονο το κοινωνικό πρόσωπο. Είναι φιλολαϊκά προγράμματα που θυμίζουν τον “Πονηρό Πολιτευτή” του Διονύση Σαββόπουλου. Σε αντίθεση με τις ευρωπαϊκές οδηγίες που ζητούν στοχευμένα μέτρα στήριξης μόνο για τα ευάλωτα νοικοκυριά και σε αντίθεση με τις συζητήσεις που γίνονται αυτή την περίοδο στην Ευρώπη για το νέο σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας, στην Ελλάδα οι συζητήσεις αφορούν την επιστροφή, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, πιο εύκολα και χωρίς ιδιαίτερο κόπο, στην προ μνημονίων εποχή.

Μετά από μια υπερδεκαετή οικονομική κρίση την οποία πληρώσαμε με κατάρρευση επιχειρήσεων τραπεζών, μισθών και βιοτικού επιπέδου σχεδόν όλων των Ελλήνων πολιτών.

Μετά απο 10 σκληρά μνημονιακά χρόνια, μετά από μια πανδημική, ενεργειακή και πληθωριστική κρίση που μείωσε δραστικά την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων, η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι η Ελλάδα ετοιμάζεται να επιστρέψει και πάλι στην εποχή των παχέων αγελάδων. Με αυξήσεις μισθών για όλους, με αυξήσεις συντάξεων για όλους και με μείωση φόρων επίσης για όλους.

Λίγο - πολύ όλοι υπόσχονται το ίδιο πράγμα “Ψηφίστε εμένα και όλα θα είναι καλύτερα”.

Η μοναδική ένσταση που υπάρχει είναι σε επίπεδο αξιοπιστίας. Ποιός δηλαδή θα τηρήσει τις δεσμεύσεις του μετά τις εκλογές.

Ακούω πολλούς που λένε ότι η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη κερδίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών γιατί την προηγούμενη τετραετία, εφάρμοσε σε μεγάλο βαθμό αυτά που υποσχέθηκε.

Ο Μιτεράν έλεγε ότι οι προεκλογικές δεσμεύσεις των κομμάτων ...δεσμεύουν μόνο τους ψηφοφόρους. Όταν όμως τα κόμματα και οι αρχηγοί τους υπόσχονται πράγματα που δεν μπορούν να υλοποιήσουν τότε αυτό που συμβαίνει είναι να χάνεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στους πολιτικούς και η κρίση αξιοπιστίας να μεγαλώνει επικίνδυνα. 

Σήμερα τα κόμματα στην Ελλάδα έχουν κοντή μνήμη, επιδίδονται σε ασκήσεις “πολιτικού στρουθοκαμηλισμού”. Δεν θέλουν να σκέφτονται τι προηγήθηκε και τι επακολούθησε. Και ποιές είναι οι ευθύνες τους για την κατάσταση χρεοκοπίας που οδηγήθηκε η ελληνική οικονομία, εξαιτίας της μακαριότητας και της αμεριμνησίας των πολιτικών της ηγετών.

Η Νέα Δημοκρατία, για παράδειγμα, δεν θέλει να θυμάται την περίοδο 2004-2009 γιατί θα πρέπει να αναγνωρίσει και τις δικές της ευθύνες στη χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας με την τρομακτική επιβάρυνση των δημόσιων οικονομικών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να θυμάται το πρώτο εξάμηνο του 2015 γιατί θα πρέπει να παραδεχτεί τις μεγάλες ευθύνες που έχει για το κλείσιμο των Τραπεζών, την υπογραφή του τρίτου μνημονίου και την υπερφορολόγηση των επιχειρήσεων.

Το ΠΑΣΟΚ επίσης δεν θέλει να θυμάται την περίοδο συγκυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία γιατί το κατέστρεψε πολιτικά, αλλά δεν θέλει να θυμάται και την περίοδο διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου την περίοδο 2009 -2011 που ουσιαστικά άνοιξε το δρόμο για το Καστελόριζο!

Αλλά και εμείς οι πολίτες που ψηφίζουμε τους πολιτικούς δεν θέλουμε να θυμόμαστε την εποχή των μνημονίων. Δεν είναι τυχαίο ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών στην Ελλάδα εξακολουθεί να πιστεύει ότι το μνημόνιο έφερε την κρίση και επί μία δεκαετία κυνηγούσαμε τον δυσμοιρο πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ κ. Γεωργίου στα δικαστήρια γιατί ο άνθρωπος έκανε σωστά την δουλειά του και έλεγε την αλήθεια για το έλλειμμα.

“Αυτοί είμαστε” που λέει και ο Δημήτρης Κουτσούμπας!

Καλοδεχούμενα επομένως τα οικονομικά προγράμματα της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ με την υποσημείωση μόνο, ότι ένας πρώην πρωθυπουργός καταδικάστηκε πολιτικά για το λεφτά υπάρχουν και σωστά γιατί αποδείχτηκε οτι λεφτά δεν υπήρχαν και ο λογαριασμός κατέληξε στους πιο αδύναμους.

Ζούμε το τέλος της αθωότητας. Για οτιδήποτε κι αν συμβεί αύριο, κανένας δεν δικαιούται να ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε ή δεν τον είχαν ενημερώσει.

Χρήστος Αλεξανδρής