Ενας αληθινός δημοκράτης !

 

Απρόβλεπτη η ζωή . Γεμάτη αναπάντεχα γεγονότα . Ενα τέτοιο γεγονός ηταν για ολους εμάς στο ''Λαμιακό Τύπο'' ο θάνατος του Διευθυντή της εφημερίδας Δημήτρη Ρίζου . Εφυγε ξαφνικά και απροειδοποίητα . Για ολη την οικογένεια του Λαμιακού Τύπου ο θάνατος του Δημήτρη ηταν ενα απρόβλεπτο σόκ . Βιώνουμε μια αργή διαδικασία πένθους . Αρνούμαστε να δεχτούμε την απωλειά του . Νομίζουμε οτι θα ανοίξουμε την πόρτα στα γραφεία της εφημερίδας και θα αντικρύσουμε τον Δημήτρη να μας περιμένει πρώτα -πρώτα για να μας ρωτήσει αν είμαστε καλά και μετά για να συζητήσουμε τα θέματα της επικαιρότητας . Να δούμε τις ειδήσεις της ημέρας , να τις αξιολογήσουμε να μιλήσουμε για τα καλά και τα ασχημα νέα  .

Δεν είναι εύκολο να μιλήσεις για τους ανθρώπους , αν πρώτα δεν τους γνωρίσεις .

Με το Δημήτρη και τον αδελφό του Σπύρο μας συνδέει μια φιλία 35  ετών που στην πορεία εγινε συνεργασία επαγγελματική . Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που γνώρισα αυτούς τους ανθρώπους . Μεσολάβησε γι'αυτή τη γνωριμία ο Δημήτρης Τσουκαλάς , ο ανθρωπος που γνωρίζοντας την αγάπη που είχα για τη δημοσιογραφία φρόντισε να με φέρει σε επαφή με τους αδελφούς Ρίζου . Απο την πρώτη συνάντηση στα μέσα της δεκαετίας του 1980 ,στα γραφεία της εφημερίδας στην οδό Ροζάκη Αγγελή στη Λαμία , αρχισαν να σφυρηλατούνται φιλικοί και συναισθηματικοί δεσμοί . Εκεί πρωτοδημοσιεύτηκαν τα πρώτα κειμενά μου , χωρίς να εχω ακόμη καμία επαγγελματική σχέση με την επιχείρηση .

Φεύγοντας για την Αθήνα στη σχολή δημοσιογραφίας και μετά στην Κόρινθο για να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία , χαθήκαμε για λίγα χρόνια . Ξανασυναντηθήκαμε με το Δημήτρη τυχαία ενα πρωί στην Πλατεία Πάρκου στη Λαμία . Θυμάμαι ακόμη την πρώτη του κουβέντα οταν βρεθήκαμε . Τελείωνε μου είπε , σε περιμένω . Να πω την αμαρτία μου δεν εδωσα τότε μεγάλη σημασία στα λόγια του . Στην πορεία οταν γνωριστήκαμε καλύτερα κατάλαβα τι ανθρωπος ηταν ο Δημήτρης .

Ενα χρόνο αργότερα χτύπησε το τηλέφωνο ο αδελφός του Σπύρος . ''Σε θέλω στην εφημερίδα'' μου είπε . Εκτοτε η συνεργασία μας εδραιώθηκε και συνεχίζεται μέχρι σήμερα χωρίς καμία διακοπή . Το πόσο δημιουργικός και επιτυχημένος επιχειρηματίας ηταν ο Δημήτρης το λένε ολοι οσοι συνεργάστηκαν μαζί του . Εγώ θέλω να μιλήσω για τον ανθρωπο Δημήτρη Ρίζο . Ηταν ενας ειλικρινής και εντιμος ανθρωπος . Αυτό που τον χαρακτήριζε πάντα ηταν η ευθυτητά του και η καθαρή του ματιά . Οτι είχε να σου πεί θα στο ελεγε μπροστά σου . Δεν κρυβόταν ποτέ και πάντα πρόθυμος να βοηθήσει οποιον του ζητούσε βοήθεια . Είχε ενα ''χούι''. Δεν συμβιβαζόταν με τα κακώς κείμενα . Τον ενοχλούσε η ασχήμια γύρω του και πάντα ηθελε να βλέπει τα πράγματα να βελτιώνονται . Αγωνιζόταν πάντα για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των συνανθρώπων του . Είχε μια μεγάλη αγάπη για την γειτονιά του την Αμπλιανη . Ηταν ενας  αφοσιωμένος σύζυγος και εξαιρετικός πατέρας . Πάνω απ'ολα ομως ηταν ενας ανθρωπος με ευαισθησίες . Ενας αληθινός δημοκράτης . Και νομίζω πως αυτή είναι η πιο ευγενική κληρονομιά που αφήνει στην οικογενειά του ο αγαπητός Τζίμης . Εφυγε αφήνοντας πίσω του ανθρώπους που τον αγαπούσαν και τον εκτιμούσαν πραγματικά με ενα παράπονο . Γιατί τώρα ; Καλό ταξίδι Τζίμυ απο εμένα και ολους τους εργαζόμενους της εφημερίδας . 

                                                                                                                                                                Χρήστος Αλεξανδρής

                                                                                                                                                                       Δημοσιογράφος