Συγγενείς και φίλοι είπαν το τελευταίο αντίο στον Θύμιο Παπαβασιλείου

Σε κλίμα συγκίνησης σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος και πλήθος πολιτών αποχαιρέτισαν το μεσημέρι της Παρασκευής 9 Φεβρουαρίου, στον Μητροπολιτικό Ναό της Λαμίας, τον πρώτο αιρετό Νομάρχη Φθιώτιδος Θύμιο Παπαβασιλείου, που “έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών, γράφοντας τη δική του λαμπρή πορεία στο χώρο της εκπαίδευσης και της αυτοδιοίκησης.  

Συγγενείς, φίλοι και συνεργάτες βρέθηκαν από νωρίς το μεσημέρι στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό στη Λαμία, για να πουν το τελευταίο “αντίο” στον εκπαιδευτικό και πρώην νομάρχη Φθιώτιδος Θύμιο Παπαβασιλείου.

Όλοι μιλούσαν με τα πιο ζεστά λόγια για τον Θύμιο και έκαναν λόγο για έναν άνθρωπο δυναμικό, με όραμα, ιδανικά και πολυσχιδή δραστηριότητα στον βίο του.

Ο Θύμιος Παπαβασιλείου είναι αλήθεια ότι ως πρώτος αιρετός Νομάρχης ήταν αυτός που άνοιξε, αφοσιώθηκε δημιουργικά στην άσκηση των καθηκόντων του στην αιρετη νομαρχιακή αυτοδιοίκηση ανοίγοντας καινούριους δρόμους δημοκρατικής συμμετοχής στις τοπικές κοινωνίες.

Τη εξόδιο ακολουθία τέλεσε ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ.κ. Συμεών, έχοντας στο πλαί του τον Πρωτοσύγγελο Ιγνάτιο Σάπιο και τους ιερείς Νεόφυτο Ραφαηλίδη και Παναγιώτη Σερέτη. 

Ο Μητροπολίτης, στον χαιρετισμό του, τόνισε την προσφορά του εκλιπόντος στην περιοχή μας και σε ολόκληρη τη Φθιώτιδα, ενώ στάθηκε στην προσωπικότητα του Θύμιου Παπαβασιλείου λέγοντας ότι ήταν ένας αληθινός άρχοντας που άφηνε πάντα στην άκρη τις πολιτικές διαφορές και ενδιαφέρονταν μόνο για το κοινό καλό.

Ο Σεβασμιώτατος στον αποχαιρετιστήριο λόγο του κατέθεσε την ευγνωμοσύνη του στον Θύμιο Παπαβασιλείου και είπε ότι γι’ αυτόν ήταν ένας πραγματικός δάσκαλος, ένας άρχοντας της παιδείας, του ήθους, της κουλτούρας και του πολιτισμού και αυτήν την αρχοντιά αφήνει ως βαριά κληρονομιά στην οικογένειά του για να συνεχίσουν την πορεία της ζωής τους, έχοντας ως πυξίδα και οδηγό τις αξίες και τις αρχές που πάντοτε υπηρετούσε ο αγαπημένος τους πατέρας και σύζυγος.

Ιδιαίτερα συγκινημένος ο Ηγούμενος Ιγνάτιος Σάπιος που συλλειτούργησε στην Εξόδιο Ακολουθία, είπε ότι με τον Θύμιο Παπαβασιλείου είμασταν μαζί στο χώρο της εκπαίδευσης και όταν έγινε Νομάρχης για πρώτη φορά δέχτηκα κρατική βοήθεια για να ολοκληρωθεί το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου.

Με τα θερμότερα λόγια μίλησαν για τον Θύμιο Παπαβασιλείου ο πρόεδρος Συνταξιούχων Δημοσίου Χρήστος Γράβαλος αποχαιρετώντας τον Θύμιο Παπαβασιλείου τόνισε ότι πάντα θα ενθυμούμεθα τη γεμάτη ζωή του με το ασίγαστο ενδιαφέρον του για τα κοινά και την σταθερή πίστη του στις δημοκρατικές αξίες. Ο Γιώργος Λιάγκας που συνδέονταν με μια μακροχρόνια φιλία με τον Θύμιο Παπαβασιλείου, εξήρε την προσφορά του στον τόπο για τη βελτίωση των πραγμάτων σε όλα τα επίπεδα.

Στο τελευταίο αντίο το παρών, μεταξύ άλλων, έδωσαν ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρήστος Σταϊκούρας, ο πατέρας του Κώστας Σταϊκούρας, ο βουλευτής και πρώην υπουργός Γιάννης Οικονόμου, ο βουλευτής Γιώργος Κοτρωνιάς, ο Αντιπεριφερειάρχης Φθιώτιδας Ηλίας Σανίδας, ο Δήμαρχος Λαμιέων Πανουργιάς Παπαϊωάννου, ο πρόεδρος του Δημοτικού συμβουλίου Λαμίας Μάκης Πρέτζας, οι Αντιδήμαρχοι Γιάννης Ρούλιας και Παναγιώτης Παρχαρίδης, οι Δημοτικοί σύμβουλοι Παναγιώτης Φώσκολος και Δημήτρης Ρίζος, ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Φθιώτιδας Θανάσης Κυρίτσης, οι τέως Δήμαρχοι Λαμίας Θύμιος Καραΐσκος, Νίκος Σταυρογιάννης και Γιώργος Ντελής, ο πρώην Νομάρχης Τριαντάφυλλος Μπέλλος, οι Δήμαρχοι Δομοκού Χαράλαμπος Λιόλιος και Στυλίδας Γιάννης Αποστόλου, ο πρώην βουλευτής και υπουργός Δημήτρης Αλαμπάνος, ο πρώην βουλευτής Νίκος Τσώνης, ο Γραμματέας της Νομαρχιακής Φθιώτιδας του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Σταύρου, οι παλιοί αυτοδιοικητικοί φίλοι και συνεργάτες του Θύμιου Παπαβασιλείου, Νίκος Μπέτσιος, Ηλίας Προβόπουλος, Κώστας Μπαλωμένος, Γιάννης Κουτσάκης, Γιώργος Μπάτσιαρης, Κώστας Παπασταθόπουλος, ο πρόεδρος του ΤΕΕ Θανάσης Λυκόπουλος, ο πρώην πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Στέλιος Ζαχαρόπουλος, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ Αντώνης Παπαγόρας και Βαγγέλης Τσόγκας, ο εκδότης του “Λαμιακού Τύπου” Σπύρος Ρίζος, ο προσωπικός του φίλος Γιάννης Χατζηχαραλάμπους και πλήθος κόσμου.

• Επιθυμία της οικογένειας ήταν τα χρήματα αντί στεφάνων να κατατεθούν στο Φιλόπτωχο Ταμείο της Μητρόπολης Φθιώτιδος.

Η ταφή του έγινε στο Κοιμητήριο της Ξηριώτισσας.

Για τον Θύμιο Παπαβασιλείου

Χρήστος Γράβαλος ....         9-2-2024

Με αισθήματα βαθύτατης λύπης ο Σύνδεσμος Πολιτικών Συντ/χων του Δημοσίου Ν. Φθιώτιδος προπέμπει σήμερα με σεβασμό στην αιωνιότητα το εκλεκτό μέλος του Συνδέσμου μας, τον Θύμιο Παπαβασιλείου, ο οποίος υπήρξε εκλεκτό μέλος του Εκπαιδευτικού κόσμου της πόλης μας, αλλά και ενεργό μέλος των αυτοδιοικητικών πραγμάτων της περιοχής μας, προτάσσοντας το ότι υπήρξε ο πρώτος εκλεγμένος Νομάρχης του Νομού μας.

Αποχαιρετώντας τον θα ενθυμούμεθα πάντα το ανδρείο, ταπεινό και αθόρυβο με καθαρότητα ψυχής φρόνημά του. Θα ενθυμούμεθα τη γεμάτη ζωή του με πολλές θυσίες για την οικογένειά του, τους άλλους, τα κοινά, για την αναβάθμιση του τόπου μας, με πνεύμα πάντα δοτικό για τους άλλους. Μαχητής, διεκδικητικός, όταν έπρεπε, διορατικός για τον τόπο του, ρεαλιστής αλλά και οραματιστής, προσηνής και ευπροσήγορος, με την σοφία της απλότητας, με τα σταράτα και καθαρά λόγια του, με την παλληκαρίσια και κοφτερή μαθηματική σκέψη του, πορεύτηκε σε όλες τις δράσεις του με σταθερότητα και συνέπεια μη ξεφεύγοντας με τις καινοτόμες ιδέες του από τον ανθρωπιστικό προσανατολισμό του και τις βαθιές κοινωνικές, δημοκρατικές και πολιτικές ευαισθησίες του.

Ο αγαπητός μας φίλος και συνάδελφος, Θύμιος Παπαβασιλείου, με το πνεύμα του θα είναι πάντα μαζί μας και θα μας διδάσκει ότι “το ιδεώδες είναι να ονειρευόμαστε τη ζωή μας, ενώ συνάμα τη ζούμε”, και για αυτό δεν λησμονιέται και μένει στην ιστορία μας.

Εκ μέρους των φίλων του αλλά και του Συνδέσμου που εκπροσωπώ, εκφράζω τα ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένεια του αγαπημένου μας Θύμιου, μετουσιώνοντας τη λύπη μας σε ελπίδα ζωής.

Αγαπητέ μας Θύμιο, “μακαρία η οδός, η πορεύει σήμερον”

Αντίο

Χρ. Γράβαλος,
Πρόεδρος Συντ/χων Δημοσίου Ν. Φθ/δος

Γιώργος Λιάγκας             9-2-2024

Θα ήθελα να προσπαθήσω να πω πολύ λίγα πράγματα και λόγια από τα πολλά που όλοι μας έχουμε μέσα μας αυτή τη μέρα – αυτή την ώρα – που μαζευτήκαμε εδώ για να ξεπροβοδήσουμε τον αγαπημένο μας Θύμιο, που για λίγο ακόμα τον έχουμε κοντά μας, γιατί σε λίγο θα φύγει για το μεγάλο ταξίδι, το ταξίδι χωρίς επιστροφή, το ταξίδι που πολλοί ήδη το έκαναν και όλοι εμείς θα το κάνουμε, για το οποίο πολλά λέγονται και έχουν ειπωθεί από τότε που ο άνθρωπος κατάλαβε ότι διαφέρει από τα υπόλοιπα όντα, αλλά κανένας δε γύρισε ποτέ πίσω να μας διηγηθεί τι είδε, τι συνάντησε, ποιους αντάμωσε εκεί που έφτασε…

Κι όμως ο άνθρωπος ποτέ δεν έπαψε ούτε και θα παύσει να πιστεύει ότι κάπου μακριά πηγαίνει μετά το θάνατό του, θα συναντήσει όλους τους αγαπημένους του, κάτι υπάρχει που τον περιμένει. Παράδεισος και κόλαση, απέραντα λιβάδια, τόποι ανεξιχνίαστοι, ιστορίες-ιστορίες-ιστορίες.

Εσύ, λοιπόν, αγαπημένε μας Θύμιο είσαι πολύ κοντά σ’ αυτό που πιστεύουμε όλοι μας και που πίστευες κι εσύ ο ίδιος. Βιάζεσαι να αφήσεις τα εγκόσμια, τα επίγεια και να φτάσεις κάπου αλλού, να συναντήσεις τους ανθρώπους που αγάπησες και σ’ αγάπησαν. Έτσι κάπως μας συμφέρει να πιστεύουμε και όλοι εμείς που σήμερα συγκεντρωθήκαμε εδώ να σε ξεπροβοδίσουμε, να σου πούμε το τελευταίο αντίο, να σε ευχαριστήσουμε για ό,τι μας πρόσφερες όσο ήσουν κοντά μας. Και η παρουσία σου αγαπημένε μας κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητη ήταν.

Δίπλα μας, είναι το κτήριο της Νομαρχίας. Μέσα σ’ αυτό το κτήριο πάλεψες με όλες σου τις δυνάμεις να φέρεις ό,τι καλύτερο για τον τόπο μας. Προηγήθηκε η ανάλογη προσφορά σου στην Ευρυτανία, στο Καρπενήσι, όπου ξόδευσες αρκετό χρόνο προσπαθώντας για το καλύτερο. Μακροχρόνια ήταν βέβαια η παρουσία και η ενασχόλησή σου με τα κοινά σε τοπικό επίπεδο στον κομματικό και συνδικαλιστικό χώρο. Η τοπική ΕΛΜΕ είχε γίνει ο χώρος σου. Υπηρέτησες σε τόσα και τόσα σχολεία της περιοχής μας ως καθηγητής των μαθηματικών, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις στους μαθητές σου.

Είχα την ευτυχία και την τύχη να είμαι μαζί σου σε όλες τις ευχάριστες και δύσκολες στιγμές της ζωής σου και να απολαμβάνω τη φιλία σου σε όλα τα επίπεδα. Μια τύχη, που σήμερα γίνεται κατάρα με την οριστική αποχώρησή σου όχι μόνο από τις θέσεις ευθύνης αλλά και από την ίδια τη ζωή. Τα άτομα βέβαια που εμπλέκονται ενεργά με ό,τι ονομάζουμε κοινά και υπηρετούν ανάλογες υψηλές θέσεις και αξιώματα, δε γίνεται παρά να κάνουν και λάθη στις επιλογές τους και να γίνονται και στόχος στη σκέψη των απλών ανθρώπων.

Μικρές τέτοιες λανθασμένες επιλογές μπορεί να συνοδεύουν και το δικό σου πέρασμα από τέτοιες θέσεις και την μετέπειτα ζωή σου, αλλά κατά κανόνα ωχριούν μπροστά στα θετικά, μπροστά στην προσφορά σου για τη βελτίωση των πραγμάτων σε όλα τα επίπεδα. Ωστόσο, πέρα απ’ όλα αυτά, ο κύκλος της ζωής είναι ανυποχώρητος και ανελαστικός.

Για όλους μας, αργά ή γρήγορα, δυστυχώς έρχεται αυτή η ώρα του αποχωρισμού. Είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε, είτε το περιμένουμε είτε δεν το περιμένουμε και αιφνιδιαζόμαστε με τον ερχομό του. Με αυτό το δεδομένο άραγε σημασία έχει το αποτύπωμα, η εικόνα, η ανάμνηση που αφήνει το πέρασμα όλων μας από τον μάταιο και πρόσκαιρο δυστυχώς αυτόν εδώ κόσμο.

Και η εικόνα που εσύ αφήνεις, αγαπημένε μας Θύμιο, φεύγοντας σήμερα για το μακρινό σου ανεξιχνίαστο ταξίδι, είναι η καλύτερη, μέσα στις συγκεκριμένες συνθήκες που έζησες.

Δε θα ξαναψαρεύσουμε ποτέ πια, αγαπημένε μου φίλε, δε θα ξενυχτίσουμε άλλο βράδυ, περιμένοντας τα καλά ψάρια που εμφανίζονται αργά, δεν θα ξαναβρεθούμε να σχολιάσουμε την επικαιρότητα…

Τουλάχιστον πρέπει να φεύγεις ευχαριστημένος, ικανοποιημένος με κάποιες χαρές που προσφέρει η πρόσκαιρη ζωή μας.

Ευτύχησες να φεύγεις μέσα στη ζεστή οικογενειακή, ατμόσφαιρα με τη φροντίδα όλων και κυρίως της συζύγου σου, που αδιαμαρτύρητα πρόσφερε ό,τι καλύτερο, των παιδιών σου, των εγγονών σου, του αδελφού σου και των φίλων σου στο τελευταίο χρονικό διάστημα, που δυστυχώς δεν ήταν και λίγο, καθώς απανωτά χτυπήματα υγείας, σου είχαν αφαιρέσει αρκετές δυνατότητες να ζεις, όπως ο ίδιος θα ήθελες, χωρίς ωστόσο την παραμικρή μεμψιμοιρία και παράπονο για την κατάσταση στην οποία είχες φτάσει.

Έτσι, επιστρέφοντας από θεραπεία, με το ξάπλωμα στο κρεβάτι σου σε βρήκε ο αιώνιος ύπνος και αναχώρησες, αφήνοντας πίσω σου ό,τι δημιούργησες, ό,τι αγάπησες στη ζωή σου.

Κι εμείς, αγαπημένε μας Θύμιο, που μένουμε ακόμα στη ζωή, μην μπορώντας κάτι άλλο να προσφέρουμε ή να κάνουμε, περιοριζόμαστε στην υπόσχεση που σου δίνουμε, πως η ενθύμησή σου, θα είναι πάντοτε παρούσα στην κάθε μας στιγμή.

Έτσι είναι η ζωή και δεν πρόκειται ούτε εμείς να την αλλάξουμε, ούτε κι εκείνη να αλλάξει.

Καλό σου ταξίδι αγαπημένε μας…