ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ΣΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ Ο Αντρόκαρδος

Ας μην ήταν κείνη η μπανπεσιά, κείνο το πισώπλατο χτύπημα, κείνη η άνανδρη προδοσιά και τούτη η μαρμαροκολόνα, τούτος ο καστρόπλαστος, που στάθηκε απέναντι και καταντίκρυ σ’ ένα μελισσολόι, ποτέ δεν θα λύγαγε. Τάχατες τι ορασιές να πέρναγαν από μπροστά του άμα στυλαφτιάστικε κι αγρίκησε τον κουρνιαχτό και το ποδοβολητό ξωπίσω του; Τούτος που σπαθιού λαβώματα δεν δέχθηκε, μήτε είχε αποκάμη και μήτε αποστάσει, όταν ρίχνονταν σαν θεϊκός ανεμοσίφωνας ενάντια σε μια λαίλαπα που αγκομαχούσε, βεργολυγούσε,  κουφαριαζότανε  και σωριαζότανε κατάχαμα! Πώς ψυχανεμίσθηκε άμα αντάριασε ο τόπος και τη βόχα της αιματοχυσιάς και της ανθρωπίλας την σκέπαζε ο θαλασσινός αγέρας και την παρέσερναν τα γοργοροκίνητα νερά της Αλαμάνας!
Εκεί στην απεραντοσύνη τούτος ο ένας ο «απειροελάχιστος» της φωτογραφίας, που’ χε τόση την αψάδα του πολεμιστή όση εκατοντάδες αντάμα, εκεί, μαχόταν ενάντια στις μυριάδες των βαρβάρων καταπίνοντας συνάμα και τα δάκρυα της προδοσίας! Τούτη η ανείπωτη καταδοσιά, η ψυχική λαβωματιά έκανε τούτη την αποφράδα, τη δυσοίωνη μέρα πιο βαρεμένη από τις άλλες  δυο ή τρεις της μαχης.
Όμως σύμβολο γενναιότητας και ανδροσύνης θάναι η τρανή κορμοστασιά του. Στους αιώνες θα μαρτυράει πως δεν πισωπάτησε, μήτε και λιποψύχισε, μα ορμήνεψε τη λευτεριά και όχι τις γονυκλισίες. Εκεί, «βουβός» καθώς στέκει στις Θερμοπύλες, η λαλιά του θα ακούγεται στα πέρατα της οικουμένης. «Θε νάστε λεύτεροι; Βαστάτε Θερμοπύλες»
«Μoλών  Λαβέ»
«… την ίδια δύναμη δεν έχουν τα ίδια λόγια,
Όταν τα λεν σπουδαίοι και λεοντόκαρδοι 
κι όταν ταπεινοί τα εκστομίζουν.
                                             Ευριπίδη, «ΕΚΑΒΗ»
                                       
«ΦΘΙΩΤΙΚΟΣ  ΛΟΓΟΣ» 
Λογοτεχνία-Ιστορία- Λαογραφία- Τέχνες.
            TOMOΣ 29ος -30ος