Δεν ήταν έγκλημα, ήταν λάθος! (Άρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή)

Ας μη μασάμε τα λόγια μας. Από όποια πλευρά κι αν εξεταστεί η υπόθεση της παρακολούθησης των τηλεφωνικών επαφών του προέδρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκου Ανδρουλάκη αποτελεί σοβαρό πλήγμα για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και τον ίδιο τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.

Από την αρχή της θητείας της η σημερινή κυβέρνηση κλήθηκε να αντιμετωπίσει μεγάλες κρίσεις. Με το προσφυγικό και την εργαλειοποίηση του από τον Τούρκο Πρόεδρο Ταγίπ
Ερντογάν. Με την πανδημία και την υγειονομική κρίση που επέβαλε την αδρανοποίηση ολόκληρης της οικονομίας και τη λήψη μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγεία. Με τον Ρώσο-ουκρανικό πόλεμο και την μεγάλη ενεργειακή κρίση που προέκυψε εξαιτίας αυτού του πολέμου με την κατακόρυφη άνοδο των τιμών των καυσίμων και των πρώτων υλών αλλά και ως επακόλουθο αυτής της γεωπολιτικής αναταραχής την επισιτιστική κρίση που απειλεί τα ευάλωτα νοικοκυριά και τους ασθενέστερους πολίτες.

Σε όλες αυτές τις οικονομικές, υγειονομικές και κοινωνικές διαταραχές η κυβέρνηση κατάφερε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να αντιμετωπίσει με επάρκεια και αποτελεσματικότητα όλες τις προκλήσεις που βρέθηκαν στο δρόμο της.

Αυτό άλλωστε αποτυπώθηκε το προηγούμενο διάστημα σε όλες τις δημοσκοπικές έρευνες στις οποίες εμφανίζονταν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να διατηρεί ένα σαφέστατο προβάδισμα έναντι του βασικού του αντιπάλου του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ωστόσο η υπόθεση των παρακολουθήσεων μπορεί να αποτελέσει το κομβικό σημείο αντιστροφής αυτής της κατάστασης και να σηματοδοτήσει την έναρξη της απομείωσης του πολιτικού κεφαλαίου που συσσώρευσε τα 3,5 χρόνια διακυβέρνησης το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας υπό την καθοδήγηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Το πλήγμα στην αξιοπιστία αυτής της κυβέρνησης το αναγνώρισε αμέσως ο ίδιος ο πρωθυπουργός μιλώντας για ένα μεγάλο και ασυγχώρητο λάθος.

Πρόκειται για πλήγμα στο αφήγημα του εκσυγχρονισμού που προβάλλει από την αρχή ο πρωθυπουργός αλλά και για πλήγμα στο προφίλ της κεντροαριστερής φιλελεύθερης διακυβέρνησης, όπως θέλει να αυτοπροσδιορίζεται η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Βασικό χαρακτηριστικό μιας τέτοιας διακυβέρνησης είναι ο απεριόριστος σεβασμός στις δημοκρατικές αξίες, στους θεσμούς και στη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Αλλά και ο σεβασμός στον πολιτικό αντίπαλο. Είναι να μη σου τύχει η στραβή, όπως συνηθίζεται να λέγεται σε τέτοιες περιπτώσεις, για τη λειτουργία μιας κυβέρνησης. Και στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αυτή η στραβή έτυχε και το πράγμα δύσκολα μπορεί να μαζευτεί. Όσες δικαιολογίες και όποια λογικοφανή επιχειρήματα κι αν επιστρατευτούν από την πλευρά της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού δύσκολα μπορείς να πείσεις ότι ήταν απλά ένα λάθος μια απροσεξία. Και ξέρετε γιατί; Διότι στην πολιτική δεν υπάρχουν λάθη. Εξυπηρετούνται σκοπιμότητες και συμφέροντα.

Και γιατί ο αγώνας για την διατήρηση της εξουσίας είναι πάντοτε και σε κάθε εποχή σκληρός και αδυσώπητος.

Πολλές φορές παραβιάζονται και τα όρια της ηθικής της δεοντολογίας και του πολιτικά ορθού. Τι πάει να πεί ότι η παρακολούθηση του αρχηγού ενός πολιτικού κόμματος ήταν τυπικά νόμιμη αλλά πολιτικά εσφαλμένη ; Τι πάει να πεί ότι αν το γνώριζα δεν θα το επέτρεπα ποτέ ;

Μέσα στο καλοκαιρι σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος γιόρτασε τα 48 χρόνια της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας, έχοντας εδραία την πεποίθηση ότι η δημοκρατία μας όλο αυτό το διάστημα κατάφερε να εξελιχθεί και να προοδεύσει, αφήνοντας οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας όλους τους σκελετούς !

Αθέμιτες και καταχρηστικές πρακτικές ενός αυταρχικού κράτους που δεν δίσταζε να προβαίνει ακόμη και σε παρακολουθήσεις πολιτικών αντιπάλων. Θα συμφωνήσουμε με τον πρωθυπουργό ότι “η προσφορά της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών είναι σημαντική” και έχει να κάνει πράγματι “με την ετοιμότητα της Ελλάδος να αντιμετωπίσει προκλήσεις όπως αυτές στον Έβρο ή στο Αιγαίο.

Στη διαρκή διπλωματική και αμυντική μας θωράκιση. Αλλά και στην καθημερινή μάχη της κοινωνίας με την τρομοκρατία και το έγκλημα”. Την εμπιστοσύνη όμως των πολιτών στις εθνικές υπηρεσίες πληροφοριών την προδίδουν άνθρωποι της απόλυτης εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού, αποδεδειγμένα ανεπαρκείς για αυτή τη δουλειά και όπως αποκαλύφθηκε και με μειωμένη δημοκρατική συνείδηση.

Επομένως αυτό που έγινε με την παρακολούθηση του τηλεφώνου του Νίκου Ανδρουλάκη “δεν ήταν έγκλημα, ήταν λάθος” για να θυμηθούμε την διάσημη φράση του Ταλεϋράνδου ! Και στην πολιτική τα λάθη είναι βαρύτερα των εγκλημάτων, όπως είχε αναφωνήσει ο Υπουργός Εξωτερικών του Μεγάλου Ναπολέοντα, όταν του ανέφεραν πως φανατικοί οπαδοί του αυτοκράτορα δολοφόνησαν αντιπάλους ευγενείς.

Χρήστος Αλεξανδρής