Η υποκρισία ξεχειλίζει! (Άρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή)

Στην Ελλάδα οι μάχες που δίδονται είναι για το αυτονόητο. Μια τέτοια μάχη δόθηκε και την Τετάρτη το βράδυ στη Βουλή για τον αποκλεισμό του κόμματος της Χρυσής Αυγής απο τις εκλογές.

Διότι αυτονόητο είναι για κάθε εχέφρων και σοβαρό άνθρωπο σε αυτή τη χώρα, ότι όποιος θέλει να θέσει υποψηφιότητα θα πρέπει να έχει λευκό ποινικό μητρώο.

Με απόφαση της Ελληνικής Δικαιοσύνης, η Χρυσή Αυγή έχει χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση και τα στελέχη της έχουν καταδικαστεί για συμμετοχή σε αυτή την εγκληματική οργάνωση.

Καλώς, επομένως, η Βουλή ψήφισε, έστω και καθυστερημένα, τον αποκλεισμό του κόμματος του Ηλία Κασιδιάρη από τη συμμετοχή του στις εκλογές.

Τελεία, ανοίγουμε παράγραφο και θέτουμε ερωτήματα προς τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου.

Ερώτημα προς την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας: Αφού τίθεται ζήτημα δημοκρατικής ομαλότητας, γιατί καθυστέρησε τόσο πολύ να έρθει η νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή, όταν η απόφαση της δικαιοσύνης βγήκε τον Οκτώβριο του 2020 και η Χρυσή Αυγή καταδικάστηκε ως εγκληματική οργάνωση και τα 18 πολιτικά στελέχη της κρίθηκαν ένοχα για εγκληματική οργάνωση, οι 7 μάλιστα, για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης ;

Ερώτημα προς το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης: Τι σημαίνει ψηφίζω “παρών” στη Βουλή, σε ένα τόσο κρίσιμο για τη δημοκρατία ζήτημα ;

Θα περίμενε κανείς από ένα κόμμα της Αριστεράς που έχει κάνει σημαία τους αγώνες για τη Δημοκρατία και αυτοπροσδιορίζεται ως προοδευτικό, να πρωτοστατεί στο θέμα αυτό και να έχει πάρει πρώτο την πρωτοβουλία εδώ και καιρό για τον αποκλεισμό του κόμματος του Ηλία Κασιδιάρη από τις εθνικές εκλογές. Και όχι να τρέχει πίσω απο τις εξελίξεις που δρομολογεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Στο θέμα της Χρυσής Αυγής η ιστορία θα γράψει ότι ήταν η κυβέρνηση των “Σαμαρο-Βενιζελικών” που οδήγησε στην Ελληνική Δικαιοσύνη τα εγκληματικά στοιχεία της Χρυσής Αυγής και είναι σήμερα η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη που πήρε τη νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία στηρίχθηκε και από το ΠΑΣΟΚ, για τον αποκλεισμό της Χρυσής Αυγής από την συμμετοχή της στις εθνικές εκλογές και - κατά συνέπεια - από την κοινοβουλευτική ζωή του τόπου.

Δεν μπορούμε όμως να μην επισημάνουμε και την υποκριτική στάση των κομμάτων στο θέμα αυτό. Γιατί άλλο πράγμα είναι να είσαι πραγματικός Δημοκράτης και άλλο να παριστάνεις τον Δημοκράτη.

Η νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης και οι κόντρες στη Βουλή έχουν να κάνουν με τις εκλογικές στρατηγικές των κομμάτων.

Για τη Νέα Δημοκρατία όσα λιγότερα κόμματα μπουν στη Βουλή, τόσο χαμηλότερα τοποθετείται ο πήχυς της αυτοδυναμίας, ενώ όσα περισσότερα κόμματα μπουν στη Βουλή τόσο ψηλότερα τοποθετείται ο πήχυς της αυτοδυναμίας.

Στην αντίθετη κατεύθυνση κινείται η εκλογική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ που μιλά για προοδευτική συμμαχία. Τον συμφέρει εκλογικά μια επτακομματική βουλή.

Επομένως πίσω απ’ όλη αυτή την ιστορία υπάρχει μια εκλογική σκοπιμότητα που πρέπει να εξυπηρετηθεί και όχι γιατί κοπτόμεθα τόσο πολύ για τη Δημοκρατία.

Αυτό βέβαια δεν περιμένουμε να το αναγνωρίσει δημοσίως κανένα κόμμα γιατί, όπως είχε πεί κάποτε ένας διανοητής, “η ειλικρίνεια είναι από τα μεγαλύτερα ελαττώματα στην πολιτική ζωή του τόπου, η υποκρισία είναι αυτή που ξεχειλίζει”.

Χρήστος Αλεξανδρής