ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ

Γράφει ο Ηλίας Σπυρόπουλος
συνταξιούχος  εκπαιδευτικός

✓  Και η σημερινή στήλη δίνει την παρουσία της ακολουθώντας τη ροή της καθημερινότητας, αλλά και της κοινής γνώμης, πάντα καλοπροαίρετα, επαινώντας τα καλά και επιτιμώντας εκείνα που εκφεύγουν του σωστού και του εφικτού.

✓  Και πάλι η παρέα του καφέ σε πλήρη απαρτία. Συζητήσεις για ιατρικές εξετάσεις και φάρμακα, συζητήσεις για κοινωνικά δρώμενα τοπικά αλλά και πέραν ημών και νάμαστε πάλι στο συνηθισμένο μας τροπάριο, το σχολιασμό των πολιτικών γεγονότων των κυβερνητικών μέτρων και αποφάσεων των αντιπολιτευτικών προτάσεων και θέσεων.

Και βέβαια την κατάθεση των δικών μας θέσεων και απόψεων και τη βεβαιότητα όλων μας, ότι αν γινόμασταν έστω για λίγο πρωθυπουργοί θα λύναμε κάθε πρόβλημα που απασχολεί τον κάθε πολίτη και τον τόπο γενικώτερα.

Και το λόγο παίρνει αμέσως χωρίς να ζητήσει τη συγκατάθεσή μας ο θερμόαιμος περί τα πολιτικά Θανάσης. «Εγώ μας λέει είμαι εναντίον του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, διότι δεν προσπαθεί να επιλύσει τα θέματα που απασχολούν τον τόπο μας και  τους πολίτες, παρόλο που άλλα υποσχέθηκε προεκλογικά.

Προσωπικά ως συνταξιούχος του Δημοσίου επί 14 χρόνια μετά τη μεγάλη περικοπή της σύνταξής μου κατά 35%, όλα αυτά τα χρόνια και κάθε χρόνο υφίσταμαι μείωση ανάλογα με την άνοδο του τιμαρίθμου και πέραν αυτού.

Φέτος όμως ακούστε με με προσοχή ύστερα από 14 χρόνια πήρα αύξηση 8,20 ευρώ το μήνα. Γι’ αυτούς τους λόγους και για άλλους ακόμα που μπορώ να σας τους αναφέρω είμαι εναντίον των κυβερνώντων». Άρα του λέμε στις επόμενες εκλογές δεν θα ψηφίσεις και πάλι Μητσοτάκη. Σωστά το λέτε αλλά υποδείξτε μου εσείς, έναν καλύτερο αυτού και γω θα ταυτιστώ με την υπόδειξή σας.

Εκ μέρους μας βέβαια δεν πήρε καμία απάντηση. Εκείνο που έρχεται στο μυαλό μου συνέχισε είναι να απόσχω της ψηφοφορίας για πρώτη φορά και να έχω τη συνείδησή μου ήσυχη.

Όμως μια άλλη σκέψη, μια άλλη φωνή με επιπλήττει και μου λέει. Αυτό που σκέφτεσαι να κάνεις δεν είναι σωστό δεν είναι πατριωτικό. Είναι εναντίον του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, εναντίον του καλού τόπου. Επειδή όμως μέχρι τις εκλογές μεσολαβεί αρκετό χρονικό διάστημα έχω καιρό να το σκεφτώ, να το ξανασκεφτώ πολλές φορές και να πάρω τις αποφάσεις μου.

Εδώ τελείωσε η συζήτηση, αφού τελείωσαν βέβαια και οι καφέδες μας.

✓   Τυχαία έπεσε στα χέρια του γράφοντα εφημερίδα που εκδίδει η μαθητική κοινότητα ενός Λυκείου του Αγρινίου. Καλοβαλμένη εφημεριδούλα, τη διάβασα, διάβασα σκέψεις και απόψεις των μαθητών για κοινωνικά θέματα, για τα προβλήματα που τους απασχολούν, για τους οραματισμούς τους και τα επαγγελματικά τους σχέδια. 

         Πραγματικά τη χάρηκα, γύρισα στη δική μου μαθητική ζωή, στα δικά μας τότε πιστεύω στους δικούς μας τότε κάτω από δυσκολότατες συνθήκες οραματισμούς και συμπερασματικά καταθέτω, ότι η νεολαία πάντα ζει στο δικό της κόσμο, πάντα θέλει να αλλάζει τα ισχύοντα, διαφωνεί σε πολλά με τις προηγούμενες γενιές και ζητά αλλαγή πλεύσης με διαφορετικούς προσανατολισμούς. Αυτά ως γενική εμφάνιση της εφημεριδούλας.

         Θα σταθώ όμως στο άρθρο ενός μαθητή με τίτλο «Για γέλια και για κλάματα».

         Ο μαθητής αυτός μας λέει, ότι σε μια εκδρομή του σχολείου του στην Αθήνα ως είχαν προγραμματίσει, επισκέφτηκαν τη Βουλή και έκαναν αίτημα να παρακολουθήσουν και μια συνεδρίασή της. Έγινε δεκτό το αίτημά τους και από τις θέσεις των θεωρείων άρχισε η παρακολούθηση της συνεδρίασης.

Για κακή τους τύχη αντί να πάρουν μαθήματα από το ναό της Δημοκρατίας, τους έτυχε να παρακολουθήσουν έντονους διαπληκτισμούς, ύβρεις και απρέπειες μεταξύ του υπουργού υγείας κ. Γεωργιάδη και της Προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας κ. Κωνσταντοπούλου. Απογοητευτήκαμε μας λέει ο νεαρός και αντί κάτι να διδαχτούμε ξεκαρδιστήκαμε στα γέλια. Διερωτηθήκαμε. Αυτή είναι η Βουλή, ο τηλαυγής φάρος της δημοκρατίας; Έτσι λειτουργεί το δημοκρατικό μας πολίτευμα; Έτσι θα κάνουμε και μεις όταν έλθει η σειρά μας να εκπροσωπήσουμε τον Ελληνικό λαό; Φύγαμε πλήρως απογοητευμένοι από τη Βουλή μας και με πολύ άσχημες εμπειρίες λέει το παιδί.

Και ο γράφων αφού συγχαρεί τα παιδιά για την εφημερίδα τους, αλλά και τον γράφοντα μαθητή αυτό το αρθράκι, θα τους τονίσει, ότι η συντριπτική πλειονότητα των βουλευτών είναι σοβαροί άνθρωποι και ποτέ δεν οδηγούνται σε ακραίες θέσεις. Διαφωνούν και πολλές φορές έντονα, αλλά στα πλαίσια της κοσμιότητας. Δυστυχώς υπάρχει και ένα ποσοστό αντιπροσώπων του Έθνους ευτυχώς όχι μεγάλο, ως αυτοί που προαναφέραμε και πέφτουν τόσο χαμηλά που ξεπερνούν και το πεζοδρόμιο. Αυτούς τους καταδικάζει ο λαός, αλλά και η ίδια η Βουλή έπρεπε να λάβει μέτρα και σε περίπτωση μη συμμόρφωσής τους να τους εκπαραθυρώνει γιατί ντροπιάζουν και τη Βουλή και το δημοκρατικό μας πολίτευμα.

Αλλά και οι εκπαιδευτικοί που συνοδεύουν τους μαθητές έχουν υποχρέωση να έρχονται σε συνεννόηση με τους εκάστοτε υπεύθυνους στη Βουλή, ώστε τα παιδιά όταν ανεβούν στα θεωρεία να ακούσουν και να ωφεληθούν και όχι να φύγουν πλήρως απογοητευμένα.

Κύριοι εκπρόσωποί μας στη Βουλή καθήκον σας και υποχρέωσή σας είναι το ναό της δημοκρατίας να τον ανεβάζετε ψηλά και όχι να τον κατεβάζετε στο πεζοδρόμιο.

✓   Παλαιότερα σε σχετικό άρθρο αυτής της στήλης είχαμε διαφωνήσει με καθορισμό πρόωρων εκλογών. Το είχαμε τονίσει και επαναλαμβάνουμε και σήμερα, ότι η εκάστοτε κυβέρνηση εκλέγεται από το λαό για 4 χρόνια με σκοπό να υλοποιήσει τις εξαγγελίες της, να εφαρμόσει το πρόγραμμά της. Αυτό έπρεπε να προβλέπεται από το σύνταγμα και να υπάρχει σχετική απαγόρευση.

Εκτός βέβαια για κάποιον αποχρώντα λόγον, όπως εθνικό κίνδυνο, κάτι το αναπάντεχο και απρόβλεπτο που θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρε εκλογές. Και γνώμη μας είναι ότι θα μπορούσε ακόμα και να έχει δεσμοθετηθεί, ότι σε περίπτωση που η κυβερνώσα παράταξη άνευ λόγου ή για κάποια πολιτική σκοπιμότητα προκήρυσσε εκλογές να μην έχει το δικαίωμα να συμμετέχει σ’ αυτές. Και συμφωνούμε απόλυτα με την εξαγγελία του πρωθυπουργού ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας. Ας γίνεται και κάτι σωστό σ’ αυτόν τον τόπο.

✓   Κλείνοντας τη σημερινή στήλη με τις ως άνω επισημάνσεις μας που είναι και επισημάνσεις του κάθε σωστά σκεπτόμενου συμπολίτη μας, ας προβληματιστούμε όλοι, ας τείνουμε ευήκοο ους με μπροστάρηδες πάντα τους κρατούντες τα ηνία τούτου του τόπου.