ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ

Γράφει ο Ηλίας Σπυρόπουλος
Συνταξιούχος εκπαιδευτικός

✓  Και η σημερινή στήλη θα επισημάνει και θα σχολιάσει θέματα της επικαιρότητας τα οποία μας δίνουν έναυσμα και προβληματισμό για συζητήσεις, τοποθετήσεις και εξαγωγή συμπερασμάτων.

✓ Θα μου το επιτρέψουν οι αρθρογράφοι της εφημερίδας μας φίλοι κ.κ. Γκίκας και Νάτσιος, αφού πρώτα τους συγχαρώ θερμά για τα δημοσιεύματά τους στο φύλλο 13 – 14 Ιανουαρίου 2024 να καταθέσω και τη δική μου γνώμη επ’ αυτών και να ενισχύσω έτι περαιτέρω αυτά τα οποία καταθέτουν.

Και ας ξεκινήσω με το αφιέρωμα του κ. Νάτσιου στη μνήμη της φιλολόγου – παιδαγωγού – ποιήτριας διηγηματογράφου με μεγάλη πνευματική ακτινοβολία. Πόλυς Τζωρτζοπούλου, η οποία με τα γραπτά της κείμενα και τις αξιόλογες μελέτες της, την ποίησή της και όχι μόνο, έλαμψε για πολλά χρόνια στο πνευματικό γίγνεσθαι του τόπου μας και πέραν αυτού. Η Πόλυ άφησε ανεξίτηλο το πνευματικό της πέρασμα από τον τόπο μας.

Δεν ήταν γέννημα της Φθιωτικής γης την αγάπησε όμως και της έδωσε πολλά, αφού εγκαταστάθηκε εδώ ακολουθώντας το σύζυγό της, συνάδελφό της Γιώργο Καρανάσιο, προσωπικό μου φίλο, ο οποίος έφυγε νωρίς από τη ζωή.

Την όλη της πνευματική προσφορά και το συγγραφικό της έργο, που κατέλιπε το κάλυψε με τη σοφή του γραφίδα ο κ. Νάτσιος και καλόν θα ήταν σε όποιον τη γνώρισε και διακατέχεται από πνευματικές ανησυχίες να εντρυφήσει σ’ αυτά που μας άφησε σαν πνευματική παρακαταθήκη. Σ’ αυτά που έγραψε ο κ. Νάτσιος δεν θα προσθέσει κάτι περισσότερο ο γράφων, πέραν του ότι να είναι αιωνία η μνήμη της και να ακτινοβολεί από εκεί ψηλά που βρίσκεται, όπως έλαμψε και στην επίγεια ζωή της.

Και θα συνεχίσω με το άρθρο του μαθηματικού και όχι μόνο, κ. Θανάση Γκίκα με τίτλο: Κύριε Δήμαρχε. Η παρακμιακή εικόνα του Δικαστικού Μεγάρου ζημιώνει τη Λαμία. Πολύ – πολύ σωστές οι θέσεις, οι εισηγήσεις και οι προβληματισμοί του αρθρογράφου.

Δεν μπορεί όπως τονίζει το Δικαστικό Μέγαρο, κτιριακό νόσημα της πόλης μας επί τόσα χρόνια να παρουσιάζει αυτή την εμφάνιση.

Δεν μπορεί να ρυπαίνει το πάλαι – ποτέ κόσμημα της πόλης τη σημερινή Λαμία. Και καλώς πράττει και απευθύνεται στο νέο Δήμαρχο τον οποίον παροτρύνει να ενεργήσει πάραυτα, ώστε να εξαλείψει αυτή την παρακμιακή εικόνα του κτιρίου που υποβαθμίζει την πόλη μας.

Το τι πρέπει να γίνει, τι μέτρα πρέπει να ληφθούν κάνει μνεία ο κ. Γκίκας με την τετράγωνη λογική του. Ο γράφων δεν έχει τίποτα περισσότερο να καταθέσει. Απλά καταθέτει αυτά τα λίγα λόγια ενισχύοντας αυτά τα λίαν τεκμηριωμένα που γράφει ο αρθρογράφος. Σωστή και η θέση του και η τοποθέτησή του να γίνει Μητροπολιτικό Μουσείο της πόλης όταν θα ανεγερθεί το νέο Δικαστικό Μέγαρο. Ας ληφθούν λοιπόν πάραυτα μέτρα για να αναπαύεται εν ειρήνη και η ψυχή του Μεγάλου Ευεργέτη Συγγρού.

✓ Προ ημερών ανακοινώθηκε ότι απεβίωσε ο υπαρχιφύλακας τον οποίον είχαν τραυματίσει με τη φωτοβολίδα στον αγώνα βόλεϊ μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού τα αληταριά της οπαδικής βίας. Ο τραυματισμός του δεν έγινε σε σύγκρουση μ’ αυτά τα εγκληματικά καθάρματα, αλλά οι αστυνομικοί από μακριά ήταν παρατεταγμένοι ώστε να επέμβουν αν παρατηρούνταν κάποια έκτροπα. Αυτό προς αποφυγήν παρεξηγήσεων.

Πέθανε αυτό το παιδί του λαού με τον ψωρομισθό, που είχε ταχθεί από την πολιτεία να μας προστατεύει παίζοντας τη ζωή του από αυτές τις εγκληματικές φυσιογνωμίες. Πέθανε ένα παιδί που είχε ταχθεί να προστατεύει τη νομιμότητα. Ε, και… Δεν είδαμε καμιά οργανωμένη «συλλογικότητα» να διαμαρτυρηθεί.

Δεν είδαμε τον έντυπο τύπο και περισσότερο τα τηλεοπτικά μέσα με συνεχείς εκπομπές διαμαρτυρίας και όχι μόνο να τιμούν τη μνήμη του, να εξάρουν τη θυσία του.

Ποιο όμως ήταν αυτό το παιδί; Μήπως ήταν ο Φύσσας; Μήπως ο Αλέξης; Μήπως ο Ζακ, για να καεί η Αθήνα; Αυτός ήταν ένας ασήμαντος αστυνομικός. Αυτή είναι η σύγχρονη κατάντια μας.

Συμπολίτες ας προβληματιστούμε και ας αλλάξουμε όλοι πορεία πλεύσης, με πρώτους τους ιθύνοντες αυτού του τόπου. Ο γράφων δάκρυσε γι’ αυτό το παλλικάρι που έφυγε άδικα και άδοξα και για την κακομοίρα τη μάννα του που ράγισε τις πέτρες. Και διερωτήθηκε: «Επί τέλους πότε η πολιτεία θα αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα οπλισθεί με σθένος και βούληση να ξεριζώσει αυτό το κακό».

✓  Και μια και γίνεται λόγος για το ένδοξο αστυνομικό σώμα, ο γράφων θα μεταφέρει στη στήλη αυτό που συζητιέται στην καθημερινότητα. Χιλιάδες αστυνομικοί είναι αποσπασμένοι να φυλάνε πολιτικούς ενεργούς, αλλά και πρώην. Να φυλάνε δικαστές νυν και πρώην. Να φυλάνε διάφορες προσωπικότητες. Να φυλάνε……. Να φυλάνε…..

Κύριοι κυβερνώντες. Ο κόσμος το κακολογίζει εις βάρος σας και το ζητάει επίμονα.

Κρατήστε σ’ αυτές τις θέσεις λίγους αστυνομικούς και τους λίαν, λίαν απαραίτητους αποδεσμεύστε τους πολλούς, που τους έχουμε ανάγκη.

Ρίξτε τους με απελευθερωμένα τα χέρια να χτυπήσουν την εγκληματικότητα, που μαστίζει τον τόπο μας.

Σταματήστε αυτές τις πολυτελείς αποσπάσεις φύλαξης. Αν κάποιος νομίζει ότι κινδυνεύει (και γιατί άραγε) ας λάβει και ο ίδιος μέτρα προστασίας του.

Αφουγκραστείτε τι θέλει ο κόσμος.

✓  Ένα άλλο θέμα της καθημερινότητας για το οποίο γίνονται τόσες και τόσες συζητήσεις, για το οποίο έχουμε συνεχείς αντιπαραθέσεις μεταξύ των κατοίκων των περιοχών που επιλέγονται, για το οποίο έχουμε οργανωμένες διαμαρτυρίες και γίνονται και ξεσπούν και επεισόδια με τις εταιρείες και επεμβαίνει η αστυνομία κλπ. είναι η εγκατάσταση των ανεμογεννητριών.

Κάθε τοποθεσία εγκατάστασης, που επιλέγεται δημιουργεί προβληματισμούς στους κατοίκους, οι οποίοι αντιδρούν με αιτιολογία ότι καταστρέφεται το περιβάλλον, ότι φοβίζει τα βόσκοντα ζώα, ότι δημιουργούν προβλήματα στα μελίσσια και για άλλες ακόμα αιτιολογίες.

Ο γράφων που και άλλη φορά είχε ασχοληθεί με το θέμα αυτό, είναι υπέρ της εγκατάστασης των ανεμογεννητριών και είχε καταθέσει ότι σε εκδρομή του στην Ιταλία είχε διαπιστώσει, ότι όλος ο τόπος εκεί γέμει ανεμογεννητριών.

Είχε όμως κάνει και μία πρόταση με επιφύλαξη όμως, διότι δεν έχει τέτοιες γνώσεις, να εγκατασταθούν ανεμογεννήτριες στα τόσα ξερονήσια της θάλασσάς μας, που έχουν και συνεχείς ανέμους. Σε ερώτηση σε φίλο που είχε τεχνικές γνώσεις επ’ αυτού του θέματος μου απάντησε ότι είναι δύσκολη η υποβρύχια ζεύξη, είναι δαπανηρή κλπ. Εκεί έμεινε το θέμα.

Με ικανοποίηση διάβασα δημοσίευμα αυτών των ημερών στον έντυπο τύπο, ότι υπεγράφη συμφωνία για κατασκευή υπεράκτιου αιολικού πάρκου 216 Μ.Υ. που θα κατασκευαστεί ανοιχτά της Αλεξανδρούπολης. Και εκτός των άλλων στο κείμενο αυτής της συμφωνίας αναγράφεται: «Η ανάπτυξη, η κατασκευή και η λειτουργία του υπεράκτιου αιολικού πάρκου θα καταστήσει την Ελλάδα πρωτοπόρο στην ανάπτυξη υπεράκτιας αιολικής ενέργειας στη νοτιοανατολική Ευρώπη και παράλληλα θα δημιουργήσει ισχυρή εγχώρια εφοδιαστική αλυσίδα, που θα ενισχύσει  την εθνική οικονομία, προσφέροντας πράσινες θέσεις εργασίας, συμβάλλονται στην επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης».

Να και που η πρόταση ενός αδαούς στηρίζονταν σε σωστή βάση. Κύριοι αρμόδιοι, κύριοι ιθύνοντες, οι ξερονησίδες περιμένουν.

Να ο τρόπος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς την παραμικρή μόλυνση του περιβάλλοντος, χωρίς αντεγκλήσεις και αντιδράσεις με τους κατοίκους των περιοχών που επιλέγονται σε χώρους της στεριάς. Με θέληση και σωστές ενέργειες και αποφάσεις σίγουρα όλα επιτυγχάνονται και οδηγούν σε άριστα αποτελέσματα.

✓  Ας κλείσουμε και τη σημερινή μας στήλη μ’ αυτές τις επισημάνσεις με την ελπίδα ότι και το αναγνωστικό κοινό ικανοποιούν αλλά θα προκαλέσουν προβληματισμούς και ενδιαφέροντα  σ’ αυτούς που κρατούν το τιμόνι τούτου του τόπου.