ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΛΑΤΗ «Η Λ Α Μ Ι Α» ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΖΩΗΣ

Γράφουν: Νίκος Ταξ. & Γεωργ. Δαβανέλλος

Πρέπει να διαθέτεις αγάπη, θέληση και ικανότητα για ν’ αποφασίσεις, να συγγράψεις την ιστορία του τόπου όπου γεννήθηκες και τον οποίο πολύτροπα υπηρέτησες. Και τα τρία αυτά προσόντα  τα έχει ο κ. Γεώργιος Πλατής, πρώην δικηγόρος, δήμαρχος Λαμιέων και αντιπρόεδρος της Βουλής, που μας προσέφερε τελευταία την σπουδαία ιστορική συγγραφή του «Λαμία-ιστορική και κοινωνική έρευνα», έκδοση του Δήμου Λαμιέων, συνέχεια των λαμπρών ιστορικών εργασιών του κ. Τρ. Παπαναγιώτου.
Είναι άξια θαυμασμού η όλη εργασία του συγγραφέως, ο οποίος υπερνικώντας πολλές φυσικές και τεχνικές αντιξοότητες, συνέλεξε με επιμέλεια, με ευσυνειδησία και με νεανική ζωτικότητα ό,τι περισσότερο μπορούσε για να παρουσιάσει μία κατά το δυνατόν πιο άρτια και εμπεριστατωμένη προσφορά, άξια να σταθεί στο χρόνο και να αποτελέσει βασική πηγή για όσους θα ήθελαν να ασχοληθούν με την ευρύτερη ιστορία της πρωτεύουσας της Ανατολικής Ρούμελης.
Δεν θα κάνουμε λεπτομερή κριτική ανάλυση του έργου.  Ικανοί και εκλεκτοί συνεργάτες αυτής της εφημερίδας το έκαναν προ ημερών. Εκείνο  που θέλουμε ιδιαίτερα να τονίσουμε είναι το ότι ο κ. Πλατής γίνεται λαμπρό παράδειγμα για μίμηση σε πολλούς που θα έπρεπε να ενδιαφερθούν για την έρευνα της ιστορίας του τόπου τους ανατρέχοντας σε ντόπιες και ξένες πηγές, βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες, και παρουσιάζοντας είτε μερικώτερες εργασίες είτε γενικώτερα και εποπτικά κείμενα.  Γιατί κάθε λαός και κάθε τόπος στην ατελεύτητη ιστορική του πορεία, όσο υπάρχουν άνθρωποι και ανθρώπινος πολιτισμός, διαρκώς παλεύει και δημιουργεί έργα τεχνικά, πνευματικά, που τον καταξιώνουν σα ζωντανή και δημιουργική βιολογική ύπαρξη κι όχι μονάχα σαν άθροισμα εμβίων όντων καταναλωτικής βασικά αποστολής. 
Βέβαια ο κ. Πλατής ανήκει και λόγω ηλικίας και λόγω παιδείας και λόγω χαρακτήρος στην ρομαντική ίσως σχολή, που το κάθε εξωατομικό πρόβλημα το αντιμετώπισε με έναν ανόθευτο ιδεαλισμό και με μια ποιητική καλοσύνη. Δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει οι νεώτεροι, στο όνομα κάποιων πεζών και ωφελιμιστικών συγχρόνων αντιλήψεων, να αδιαφορούν για ότι δίνει στη ζωή ευγενέστερο βάθος, πλάτος και ύψος και δικαιολογεί και ομορφαίνει την ανθρώπινη ύπαρξη και δράση.
   Ο συγγραφεύς με τη «Λαμία» του δημιούργησε ένα έργο ζωής, άξιο να του παρέχει τον υπέρτατο ηθικό και πνευματικό γλυκασμό που αισθάνονται εκείνοι που βλέπουν το ανθρώπινο δράμα «με λογισμό και όνειρο».
   Αν έκανε εκείνο που κάνουν οι περισσότεροι, επαναπαυόμενος στο τίμιο και λευκό επαγγελματικό και δημοσίας δράσεως παρελθόν του, χωρίς παραπέρα ανησυχίες, χωρίς δημιουργικά πνευματικά ενδιαφέροντα, χωρίς βαθύτερο πόνο για την τύχη και  το μέλλον του τόπου του, ασφαλώς δεν θα αφιέρωνε χιλιάδες ώρες για έρευνα, μελέτη και συγγραφή του έργου του, που τον καθιερώνει στην ελληνική γραμματολογία και βιβλιογραφία και τον κάνει άξιο μεγαλύτερης τιμής και σεβασμού και από τους συγχρόνους και από τους μελλοντικούς ανθρώπους.
                                           Κώστας Δ. Αβραάμ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ» Λαμία, 13 Ιανουαρίου 1974.