Συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ: Σοβαρότης μηδέν! (Άρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή)

Πλούσιο θέαμα αναταραχών και εσωκομματικών συγκρούσεων πρόσφερε αυτές τις ημέρες το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Το συνέδριο εξελίχθηκε σε παρωδία, εκπέμποντας το μήνυμα ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δυσκολεύεται να ξεφύγει από τη δίνη της βαθιάς κρίσης στην οποία έχει περιπέσει μετά και την εκλογική του συντριβή στις εκλογές του περασμένου χρόνου στις εθνικές και αυτοδιοικητικές κάλπες.

Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ θύμισε λίγο από Καβάφη:

“Αν δεν μπορείς τη ζωή σου να κάνεις καλύτερη, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον. Μην την εξευτελίζεις άλλο”!

Βέβαια η Αριστερά είναι μαθημένη στις ήττες, αλλά πολλοί είχαν την εντύπωση πως η άνοδος στην εξουσία και η πολιτική ενηλικίωση στα χρόνια διακυβέρνησης την περίοδο 2015-2019 θα απάλλασσε τον ΣΥΡΙΖΑ από τις παιδικές ασθένειες και το κόμμα της Αριστεράς θα μετεξελισσόταν αργά αλλά σταθερά σε ένα ισχυρό κόμμα της κεντροαριστεράς.

Οι προβλέψεις αυτές δεν επαληθεύτηκαν και αυτό που ζούμε σήμερα είναι η μονοκομματική κυριαρχία ενός κεντροδεξιού κόμματος. Με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να σπαράσσεται από εμφύλιες έριδες και από έναν πόλεμο αλληλοεξόντωσης στελεχών.

Μέσα από ρήξεις και πολυδιασπάσεις που κάνει ορατό ακόμη και τον κίνδυνο διάλυσης και εξαφάνισης από τον πολιτικό χάρτη.

Αυτές τις ημέρες, μέσα από θυελλώδεις συνεδριακές διαδικασίες, το θέμα που απασχόλησε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αν πρέπει να ξαναστηθούν κάλπες για την εκλογή αρχηγού.

Αμφιταλαντεύτηκαν, όπως συνηθίζουν να το κάνουν, για πολλές ώρες και τελικά αφού πρώτα ο πρόεδρος αποφάσισε να τις κάνει τις εκλογές γιατί, όπως είπε, δεν μπορεί να τις αποφύγει, τελικά αποφάσισαν όλοι μαζι να μην τις κάνουν για το καλό του κόμματος !

Όμως το βέβαιο είναι ότι η κρίση στο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να ξεπεραστεί τοσο εύκολα όσο φαντάστηκαν αυτοί που πρότειναν να ξαναγίνουν σε 5 μήνες εσωκομματικές εκλογές για να αποφασίσει πάλι ο κόσμος για το αν πρέπει να αλλάξουν ή οχι αρχηγό. Και αυτό γιατί το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι έχει υποστεί στρατηγική ήττα.

Στα χρόνια που κυβέρνησε τη χώρα “γκρεμίστηκαν” όλα τα πολιτικά του πιστεύω. Αφοπλίστηκε ολόκληρο το ιδεολογικό του οπλοστάσιο. Κλονίστηκαν οι πεποιθήσεις του. Ξέμεινε από ιδέες και προγραμματικές θέσεις. Η σύγκρουση με την πραγματικότητα άφησε πίσω της συντρίμμια !

Οι ιδέες τους και οι πολιτικές τους αποδείχτηκαν ανεφάρμοστες και ουτοπικές. Όταν οι ιδεοληψίες τους συγκρούστηκαν με την πραγματική ζωή, υποχρεώθηκαν να παραδεχτούν ότι είχαν αυταπάτες.

Τις οποίες όμως αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν, όταν το 2019 τους δόθηκε η δεύτερη μεγάλη ευκαιρία για μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα σύγχρονο κεντροαριστερό κόμμα εξουσίας. Χάνοντας τις εκλογές, αλλά διατηρώντας ένα πολύ υψηλό ποσοστό εκλογικής δύναμης, είχαν την ευκαιρία μιας βαθιάς και μεγάλης ανασυγκρότησης με αυτοκριτική και επεξεργασία θέσεων με βάση τα σύγχρονα προβλήματα της οικονομίας και της κοινωνίας. Με αλλαγές προσώπων στα ανώτερα κλιμάκια.

Δεν έκαναν τίποτα για να τα αλλάξουν όλα και να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες.

Το κόμμα οχι μόνο δεν ανανεώθηκε σε ιδέες και σε πολιτικό λόγο αλλά παρέμεινε προσκολλημένο σε παλιά δόγματα, αναχρονιστικά τσιτάτα και μια κοσμοθεωρία ξεπερασμένη από τα ίδια τα γεγονότα. Συνέχιζαν να ερμηνεύουν τα πάντα γύρω τους (την πανδημία, την οικονομία, την ακρίβεια στην αγορά, τις δημοσκοπήσεις), με έναν συνωμοσιολογικό τρόπο.

Όλα όσα συμβαίνουν στην οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου δεν ήταν παρα φθηνά κόλπα των κυβερνώντων. Κατά κάποιον τρόπο όλοι στο ΣΥΡΙΖΑ είναι αγωνιστές, ενώ όλοι εκτός ΣΥΡΙΖΑ είναι διαπλεκόμενοι, “Πετσοταϊσμένοι” και “Γερμανοτσολιάδες”.  

Δεν είναι τυχαίο ότι την εποχή που βρισκόταν στην κυβέρνηση αγωνίζονταν “κατά της χούντας των μνημονίων”. Όταν βρέθηκαν στην αντιπολίτευση ο αγώνας γίνονταν για να ανατρέψουν “τη χούντα Μητσοτάκη”!

Ερμηνεύοντας τα γεγονότα με μια μόνιμη άρνηση και διακρίνοντας παντού σκοπιμότητες και συνωμοσίες. Αποφεύγοντας να κάνουν την αναγκαία αυτοκριτική και να αναζητήσουν τις αιτίες που δεν τους εμπιστεύεται ο κόσμος. Κάπως έτσι έχασαν την επαφή τους με την κοινωνία. Οι εξελίξεις τους ξεπέρασαν και οι βαριές εκλογικές ήττες διαδέχτηκαν η μία την άλλη.

Παρ’ όλα αυτά συνεχίζουν να ζουν με τις αυταπάτες τους, πουλώντας αριστεροσύνη μιας ξεπερασμένης εποχής. Όλα αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν στο ΣΥΡΙΖΑ. Με την εικόνα που παρουσίασε το συνέδριο, ο ΣΥΡΙΖΑ ενόψει ευρωεκλογών δεν νομίζω ότι μπορεί να πείσει και πολλούς από αυτούς που του γύρισαν την πλάτη στις προηγούμενες εκλογές, να επιστρέψουν για να τον ξαναψηφίσουν !