Tα άστρα της ειρήνης

Γράφει ο
Σόκολος Νίκος

Κοιτάζοντας το μνημείο του Άγνώστου  Στρατιώτη ,  αισθάνεσαι να προσδίδει ηρεμία και απλότητα , σαν  μια ιδιότητα που μας κάνει να ακολουθήσουμε  την μνήμη των πεσόντων , ώστε να μπορέσουμε  να συλλογιστούμε την ιδέα της Ελευθερίας , την  Ελληνική ιστορία , την εθνική  μας μνήμη και ταυτότητα , τα όνειρα , τις ελπίδες , και τους πόθους ενός έθνους , το οποίο αντιμετωπίζει προκλήσεις και  κινδύνους   .

Κοιτάζοντας το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη , ακολουθείς ειρηνικά  τον δρόμο του , για να θαυμάσεις την αθάνατη ψυχή του , την νοερά ενέργεια και την λειτουργία  του  , προκειμένου να βρεις την δύναμη , για να αναρωτηθείς , πιο βαθιά μέσα σου , πότε θα υπάρξει πολιτική ωριμότητα του δημόσιου βίου ;

Πότε θα ανακαλύψουμε την  σημασία του μνημείου , και την ιστορία του ;

Πότε θα ανακαλύψουμε την  ψυχική του αντοχή , στο βάθος της ψυχής του , να ακούει και να βλέπει όσα ξεπερνούν  την συμβολική του διάσταση , και τα ιδανικά μιας χώρας ;

Πότε θα δούμε στο μνημείο αυτό να ορθώνεται το κορμί του Άγνωστου Στρατιώτη , μπροστά σε κάθε πολιτική έκφραση , και εθνικό αδίκημα , το οποίο διαπράττεται με αξιόποινες πράξεις , και με προκλητικότητα , που βλάπτουν τα κυριαρχικά δικαιώματα  της Ελλάδας ;

Πότε θα σταματήσουν οι ανθελληνικές φωνές , και η αντιπαλότητα προς την Ελλάδα , για να κατορθώσουμε να ταυτιστούμε με το Ελληνικό Έθνος , με τα Ελληνικά ιδανικά , και με τους αφανείς ήρωες ;

Το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη , παραμένει σιωπηλό , μπροστά στο φυσικό ύφος του πολιτικού και του φυσικού κόσμου ,  που  αναρωτιέται , τι κοινό ενώνει τους Έλληνες , και ποιός χώρος είναι συνυφασμένος με την Ελληνική ιστορία και με την Εθνική μας μνήμη ;

To μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη , ακολουθεί τα άστρα της ειρήνης , και τις δικές μας προσευχές , να βρεί ο τόπος την αθάνατη Ελληνικη ψυχή , και την θυσία , ως δική του δικαιοσύνη .